Joseph Arthur :: 18 oktober 2009, AB Club

Als er iemand aanspraak kan maken op de titel “Meest Onderschatte Singer-Songwriter van de laatste tien jaar” is het ongetwijfeld Joseph Arthur. In een gezellig drukke AB club verklaarde de Amerikaan zijn onvoorwaardelijke liefde aan België en die werd meer dan ooit beantwoord.

Arthur, vrijdag nog in de Diksmuidse 4AD op de planken, werd zaterdag voorafgegaan door de alt folk van Vandaveer. Frontman Mark Charles Heidinger wordt in Amerika bejubeld als de Nick Drake van deze generatie. Nu bent u als goddeau-lezer niet snel onder de indruk, maar misschien kunt u deze groep maar beter van nabij gaan volgen, want zaterdagavond was er in de AB Club meer kippenvel te ontwaren dan in de gemiddelde Vlaamse legbatterij. Daar zaten ook de vocale troeven van zangeres Rose voor iets tussen.

Stipt om negen uur schokt een schijnbaar vermoeide Arthur dan het podium op. Hij mompelt een obligaat “How’s everybody doin’ ” en begint in gekende stijl een nummer op te bouwen. De songsmid slaat zijn eigen bassen op gitaar, loopt er een rifje over, zingt een ijl achtergrondstemmetje in en bouwt vervolgens verder aan de ruggengraat van een van zijn ontelbare songs. Een selfmade-begeleidingsband zonder gelijke. En zoals we van de bard gewend zijn durft Joseph er in het begin van zijn concerten nogal eens stevig tegenaan gaan, kwestie van de demonen uit dat schizofrene hoofd van hem te verjagen. Zo ook zaterdag: de akoestische gitaar blijft meestal werkloos toekijken, terwijl haar elektrische collega het voortouw neemt.

Nadat Arthur even een iets te enthousiaste fan op haar plaats zet, is de tijd gekomen voor een eerste rustpunt. “Honey and the moon”, een ode aan de onmogelijke liefde, maakt van de Capulets en Montagues een stelletje bakvissen. En zo heeft Joseph nog een paar kunstwerkjes in de kast. In dit eerste deel haalt hij bijvoorbeeld ook “Black Lexus” en “Mercedes” uit de garage.

Na stipt een uur houdt AB Club collectief de adem in wanneer de eerste noten van Arthurs “hit” “In the sun” op de zaal worden losgelaten. Het nummer werd door Michael Stipe en Coldplay opgenomen ten voordele van de slachtoffers van Katharina, een cover die op één in de Canadese hitparade belandde. Als Joseph ons een goeie avond wenst en in de coulissen verdwijnt, hopen we dat hij een grapje maakt. Kwaliteit hadden we dan al gehad, maar kwantiteit is ook iets.

Paniek blijkt echter nergens voor nodig. Na dit korte intermezzo – – dat de technieker de kans geeft om de opname van de dubbele live-cd van dit concert in goede banen te leiden – – krijgen we een meer ingetogen Joseph te zien. Eerst schudt hij een nieuw nummer — ”The dream didn’t change, but I did” — losjes uit de pols, alsof prachtsongs schrijven nu eenmaal het simpelste is wat er bestaat. “Okay, I guess. I could’ve been digging ditches”, antwoordt hij op de vraag hoe het met hem gaat. Daarna krijgen we — op aanvraag van iemand uit het publiek — een geupdate versie van “Famous friends along the coast”. Ook al zo’n dijk van een song, hoewel het door Arthur nooit op een album is gezet. Wie zoveel kwaliteit in de koelkast kan laten, is een topkok. Ook voor “Redemption’s son” en “A smile that explodes” vallen de superlatieven over elkaar.

Na twee uur was iedereen dan ook klaar om voldaan naar huis te trekken. Maar met Arthur blijf je beter nog wat hangen. De man baande zich een weg door het publiek om de live – cd’s te signeren. Toen bleek dat het drukken van de schijfjes net iets langer zou duren, klom hij met gitaar op de toog en zette hij, met een vijftigtal overblijvende gelukkigen, een akoestische versie van “You are free” in. Instant kampvuurgevoel met een topartiest.

Sinds enkele jaren doet Joseph Arthur enkel en alleen nog zijn eigen ding. Hij startte zijn eigen platenmaatschappij en brengt om de haverklap een album, EP of gewoon een boek met eigen kunstwerken uit. Soms verzamelt hij een groep rondom zich, meestal is hij ‘his own dog’. Hij zingt over het leven in de goot van de liefde. “We’re all in the gutter, but some of us are looking at the stars”, aldus Oscar Wilde. Als ook u weer eens vanuit de goot van de liefde naar boven tuurt, weet dan dat een van de felst fonkelende sterren aan het firmament zonder enige twijfel Joseph Arthur is.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 + negentien =