Gossip :: Music for Men

Elke zichzelf respecterende vrouw zal niet bang zijn om toe te
geven dat ze een goede roddel op zijn tijd kan smaken. En als die
roddel ook nog eens op hoge stilettohakken met grote pas en enkele
vettige beats in het kielzog komt voorbijrazen, zal ze niet
twijfelen er achter aan te gaan. Gossip zelf laat anno 2009
frontvrouw Beth – a whole lotta Bethy – Ditto met ‘Music
For Men’ stevig onder de oksel geklemd terug door muziekland
denderen. Koketterend en haar complexloze zelf voluit in de strijd
gooiend zal zij, bijgestaan door haar achterban, de plaat bij het
grote publiek rondstrooien.

‘Music For Men’ is het eerste album dat Gossip in zijn tienjarige
bestaan uitbrengt voor een major (Columbia), met niemand minder dan
baardige pasja Rick Rubin als hun producer. Het label mag dan wel
nieuw zijn, de sound van Gossip is dat helemaal niet: die ligt
volledig in de punk-rock-met-een-flinke-schep-sausige-disco-lijn
van voorganger ‘Standing in the Way of Control‘. Ze vinden
zichzelf dus (nog) niet opnieuw uit, maar dat wil niet zeggen dat
‘Music For Men’ een slechte plaat is geworden, integendeel.

“Het geheel is meer dan de som van delen,” sprak Artistoteles ooit,
en hoewel de ravissante Ditto volumineus de aandacht weet op te
eisen door te pas en te onpas met haar rondingen te koop te lopen,
was deze plaat niet geworden wat ze is zonder Hannah Billie en
Brace Paine. De wisselwerking tussen de haast akelig strakke
ritmesectie van Billie, de verschroeiende gitaarriffs van Paine en
het nog steeds alomtegenwoordig en heerlijke stembereik van Ditto,
is er eentje van zeldzame kwaliteit.

De beste voorbeelden van Gossip-magie zijn terug te horen in de
funky, heupwiegende ‘Diamond Store Diamond’, de ondertussen
overbekende single ‘Heavy Cross’ en het stevig hammerende
“8th Wonder”, meteen het openingstrio van deze plaat. Dit trio
leunt ook het dichtst aan bij de single ‘Standing in the Way of
Control’, hun doorbraak in de wijde wereld van jongens en meisjes
die dromen van glamour, glitz of er midden in staan.
Gossip biedt voor beide doelgroepen de ideale partymuziek.

Het album gaat verder in een meer naar discokitsch en goed
geplaatste synthesizers neigende sound. ‘Vertical Rythm’ kan zo als
openingsthema dienen voor een antiheldinnenserie uit de late jaren
’70, beter zelfs, in de soundtrackhanden van Quentin Tarantino zou
het zo een cultklassieker kunnen worden. Ook met het
synthesizerbeatje van ‘Pop Goes The World’ hadden zowel Kraftwerk
als Confetti’s ongetwijfeld iets kunnen vangen, maar de soulvolle
stem van Ditto houdt alles netjes binnen het Gossipgareel.

Ditto steekt op deze plaat haar voorliefde voor het thema ‘Love’
overigens ook niet onder stoelen of banken. Wat dacht u van ‘Love
Long Distance’, ‘Men in Love’, ‘Love and Let Love’ en ‘Four Letter
Word’? Net zoals ze ook niet onder stoelen of banken steekt uit
welke rekken in de muzieksupermarkten en boutiques ze
bepaalde lyrics is gaan halen. In ‘Long Love Distance’ zit
bijvoorbeeld een stukje lichtjes aangepaste Marvin Gaye: “Heard
it through the bass line / Not much longer would you be my
baby
“. In het heerlijke “2021” bedient ze zich aardig van
Kiss-classic “I Was Made For Loving You”, zij het ook weer met een
andere tekst.

‘Spare Me From the Mold’ slaat wild om zich heen, waarschijnlijk om
al die critici weg te slaan die die Gossip in een niet-passend
pasvormpje proberen te wurmen. Het nummer dooft tegelijk ook met de
nodige poeha het licht van dit album.

‘Music For Men’ is het scheermesje met de driedubbele bewegende
scheerkop, dat de mannenwang sneller glad scheert dan hij zelf
denkt. Nu is het wachten op ‘Music For Women’, dat met een flinke
geut aloë vera de eindeloze vrouwenbenen zijdezacht scheert, klaar
om zich glamoureus voort te bewegen op die veel te hoge
stilettohak.

Gossip speelt op 10 juli op Les Ardentes in Luik.

www.thegossipmusic.com
www.myspace.com/gossipband

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 × vijf =