Gossip :: ”Ik voel me nog even punk als vijf of tien jaar geleden”

Op papier was het carrièreverhaal van Gossip meer dan waarschijnlijk dode letter gebleven. Niemand had kunnen vermoeden dat een trio met een volslanke zangeres in haar midden zou uitgroeien tot een hotte act die ook daadwerkelijk wereldwijd muzikale potten zou breken. En toch brak de groep in 2006 door met het door Soulwax goedgekeurde Standing In The Way Of Control. Music For Men is de opvolger, die hen definitief mainstream moet maken.

Met die vierde plaat zal Gossip (de ’The’ werd ergens onderweg afgeschaft) het indie-label waarschijnlijk voorgoed afschudden. Major Sony trekt nu aan de kar en dat is een wereld van verschil. Het is ernst geworden voor het trio, beseft ook frontvrouw Beth Ditto.
Ditto: "Ik had nooit durven dromen dat het zulke grote proporties zou aannemen. Ik was al lang tevreden geweest met wat aandacht voor de homobeweging maar de lans die ik toen gebroken heb, heeft als het ware een hele mediaoorlog ontketend. En gaandeweg zijn ook de tijden veranderd en wordt er niet meer opgekeken van een lesbische relatie meer of minder."
enola: Vind je het dan niet vreemd dat een song als "Standing In The Way Of Control" waarschijnlijk ook zal worden meegezongen door jonge mensen die er geen flauw benul van hebben waar het nummer voor staat?
Ditto: "Dat is toch onvermijdelijk, niet? Tijdens een concert hoor je duizenden mensen dat nummer meebrullen en neem maar van me aan dat ieder individu in die massa weet wat de boodschap achter die song is. Maar voor hetzelfde geld wordt het nummer gespeeld op een of ander trouwfeest in een godvergeten gat en is er niemand die weet waarover het gaat. Maar het bekt wel lekker en het nodigt uit tot meezingen. Kijk, alle beetjes helpen en wie weet vindt iemand na het hersenloos meezingen achteraf wel uit waar het nummer voor staat."

enola: Het is overduidelijk dat de sterren meer dan gunstig staan voor Gossip. Ik kan me dan ook perfect voorstellen dat er al een beweging op gang is gekomen die je dat succes niet gunt.
Ditto: "Absoluut. Het is een van de wetmatigheden van de popindustrie. Op een gegeven moment ben je het speeltje van een beperkte groep mensen, journalisten of muziekliefhebbers. Die hebben je ontdekt, drukken je aan de borst en willen je dan nog het liefst zo veel mogelijk beschermen tegen de buitenwereld. Want eens er meer dan een man en een paardenkop je plaat koopt, verloochen je zogenaamd je ziel. Wel, daar heb ik lak aan. Wat kan er mis zijn met het feit dat er meer en meer mensen naar je muziek luisteren? Daar doe je het tenslotte toch voor! Je wil zoveel mogelijk harten en zielen bereiken en daar werk je als band ook naar. Ik voel me nog even punk vanbinnen als vijf of tien jaar geleden. Je kan toch ’punk’ zijn en door duizenden mensen gehoord worden, niet? En neem het maar van me aan dat er nog heel wat mensen geen idee hebben van waar Gossip voor staat of waar we mee bezig zijn."

enola: Kan je het allemaal nog goed plaatsen?
Ditto: "De ene dag al wat beter dan de andere. Je verzeilt vaak in situaties waar je nooit van had kunnen dromen of die je je nooit had kunnen inbeelden en je leert er mee omgaan. Met vallen en opstaan natuurlijk. Het blijft een behoorlijk schizofreen gevoel om ’s avonds door duizenden mensen of fans op handen gedragen te worden en ’s morgens alleen wakker te worden in een poepchic hotel. En zeker wanneer je op tournee bent, vervreemd je van het echte leven. Dan wordt werkelijk elke stap die je zet voor je geregeld en laat je je leven leiden door de concerten die je geeft, de lange afstanden die je overbrugt en de hotels waarin je belandt. Soms heb je wat tijd voor fans, soms kan je al eens wat sightseeing doen en vaak moet je je spaarzame tijd vrijmaken om de pers te woord te staan."
enola: Waar je toch niet zo’n grote moeite mee hebt, niet?
Ditto: "Het is een deel van wat je doet en het zou vreemder zijn mocht er geen hond in Gossip geïnteresseerd zijn. Dan zou ik me pas echt zorgen moeten maken. Een bepaald, weliswaar zeer klein, percentage van de wereldbevolking heeft honger naar Gossip en die mensen wil ik zo goed mogelijk voeden."

enola: Hoe was het om met iemand als Rick Rubin te werken voor Music For Men.
Ditto: "Ronduit fantastisch en bijzonder relaxed. Onze eerste twee platen werden uitgebracht bij Kill Rock Star, het label van de punkband Bikini Kill. Er was geen opnamebudget en promo voeren was te vergelijken met een guerrilla-actie. We namen zangpartijen in toiletten of badkamers op en vaak hadden we niet meer dan een uur nodig om wat we zochten op tape te zetten. Het is er dan ook aan te horen, maar het was de weergave van hoe we ons toen voelden en waar we als muzikanten voor stonden. Vanaf het derde album hoor je de muzikale groei en primeren de songs zonder echter hun punkattitude te verloochenen. En nu konden we plaatsnemen in echte luxueuze zetels om de opnames die we gedaan hadden in alle rust te beluisteren. Vergeet niet dat Rick’s studio ook al onderdak heeft geboden aan Neil Diamond en de Red Hot Chili Peppers. Daar hoef ik verder geen tekening bij te maken. Ik ben dan ook terecht trots op wat we met Music For Men bereikt hebben. En dat pakt niemand me af."

enola: De muzikante of zangeres Ditto is op Music For Men weer helemaal terug, niet?
Ditto: "En maar goed ook. Wanneer ik niet aan een plaat werk of op tournee ben, zoekt de pers altijd naar een invalshoek die buiten de muziek ligt. Dan is het plots belangrijk dat ik samen met mijn goede vriendin Kate Moss naar een hip feestje ben geweest. En dan wordt het bericht dat iemand als Keira Knightley me als ’sexy’ omschrijft plots wereldnieuws. (lachend) Wereldnieuws in de UK wel te verstaan. Maar ik geef toe dat ik het zelf wat gezocht hebt door bijvoorbeeld naakt te poseren voor de cover van Heat, maar dat beschouw ik eerder als een statement. En laat het maar lekker excentriek overkomen, het maakt me geen reet uit. Neem het maar van me aan dat ik door de jaren heen wel geleerd heb om voor mezelf op te komen."

enola: Je bent ook gezegend met een goed gevoel voor humor.
Ditto: "Onmisbaar om overeind te blijven in deze harde wereld. Ik kan om mezelf lachen en maar goed ook. Ik ga niet meteen een rechtszaak aanspannen wanneer iemand als Perez Hilton me op zijn website naast een Teletubbie plaatst terwijl ik een nauw aansluitende blauwe jurk draag of wat dan ook. Ik vond het ronduit grappig en heb me een bult gelachen. Wie zichzelf heel de tijd ernstig neemt, verzuurt meer en meer en ik ben echt niet van plan om te eindigen als een uitgeknepen citroen."

enola: Heb je er moeite mee om als rolmodel beschouwd te worden voor een bepaalde groep jongeren?
Ditto: "Op zich heb ik daar geen moeite mee. Als mijn verschijning en mijn ideeën er voor kunnen zorgen dat mensen vrede met zichzelf kunnen nemen, ongeacht hun geaardheid of lichaamsgewicht, dan is mijn missie toch maar lekker geslaagd. Ik ben hier niet om aanbeden te worden. Alhoewel, nu ik er aan denk is het verdomd spannend en leuk om even op handen te worden gedragen. Als is dat in mijn geval echt wel in de figuurlijke betekenis van het woord op te nemen." (lacht)

Met dank aan Stage Magazine.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 − twee =