Luka Bloom & Band

AB, Brussel, 4 maart 2009

Luka
Bloom moet ons beslist graag zien, want na een uitgebreide reeks
concerten in ons landje eind vorig jaar, stond de Ierse troubadour
op 4 maart alweer klaar voor de Belgische fans. Dit keer had hij
drie vrienden met zich meegenomen om hem op het podium te
vergezellen. Muzikanten van dienst waren drummer Dave Hingerty
(onder meer bekend van zijn werk met The Frames en Josh Ritter),
bassist Joe Csibi en fluitist Conor Byrne, die allen ook hebben
meegewerkt aan Luka’s vorig jaar verschenen plaat ‘Eleven
Songs’.

Normaal gezien werd het voorprogramma verzorgd door een
Braziliaanse zangeres voorgeschoteld, maar reeds eerder op de dag
had zij laten weten verstek te geven voor de show. Niet getreurd
echter, want wat we in ruil kregen was hoogstwaarschijnlijk nog
stukken beter dan het geplande optreden. Om half negen stipt
verscheen niemand minder dan Luka Bloom zelve al
op het podium met de boodschap dat hij ons gedurende het volgende
halfuur zou proberen te vermaken. Zo kreeg het publiek er geheel
onverwachts nog een solosetje van de Ierse zanger bovenop.

We weten niet of u nog enige herinnering meedraagt aan ons
enthousiasme over Luka’s concert van
vorig jaar
in de Botanique, maar wat we wel weten, is dat dit
enthousiasme vier maanden later nog steeds van toepassing is op
Luka’s live-prestatie. Als niemand anders slaagt Bloom erin een
solo-optreden zo vol en toch zo intens te laten klinken, en dit
dankzij een unieke gitaartechniek (bij momenten lijken Luka’s
vingers de snaren amper te raken) en zijn glasheldere stemgeluid
dat in de AB nog doordringender leek te weergalmen dan in de
kleinere venues die hij het afgelopen najaar aandeed. Luka heeft
het na 25 jaar carrière nog altijd in zich en als het ultieme
bewijs daartoe bezorgde hij de eerste tot de laatste persoon in de
zaal kippenvel met haast buitenaardse vertolkingen van ‘City Of
Chicago’ en ‘Primavera’.

Na een korte onderbreking keerde Luka terug, dit keer met zijn drie
metgezellen aan zijn zijde. Het viertal zag er ontspannen en
gelukkig uit en was volgens Luka vastberaden de toeschouwers een
zorgeloze avond in deze tijden van recessie te bezorgen. Die
opdracht bleek een kolfje naar hun hand.

De compacte maar overtuigende soloperformance van Luka aan het
begin van de avond had dan wel duidelijk gemaakt dat de bard
probleemloos zijn mannetje kan staan zonder band naast hem, toch
loonde het zeker en vast de moeite om Bloom ook eens aan het werk
te zien omringd door andere muzikanten. Zeker de nummers van
‘Eleven Songs’ hadden baat bij de zachte ritmiek van de bas en
drums. Op de vorig jaar verschenen dvd ‘The Man Is Alive’ krijgen
we letterlijk een huiskamerconcert te zien, maar door de tedere
aanpak van de instrumentatie leek de AB bij momenten ook verdacht
veel op de woonkamer van Luka Bloom. En laat het nu net zo zijn dat
nummers als ‘I Hear Her, Like Lorelei’, ‘Everyman’ en ‘See You
Soon’ het best tot hun recht komen.

Denk nu maar niet dat het hierboven vernoemde gezellige sfeertje de
boel stillegde. Luka weet het altijd te appreciëren als het publiek
ook eens de stembanden smeert en hier en daar flink meezingt. Dat
gebeurde dit keer op nummers als ‘Tribe’, ‘I’m On Your Side’,
‘Eastbound Train’, ‘No Matter Where You Go, There You Are’, ‘You
Couldn’t Have Come At A Better Time’ en uiteraard publiekslieveling
‘Sunny Sailor Boy’. Luka en zijn band kregen iedereen probleemloos
mee.

Na een afwisselende en altijd hoogstaande set met oude en nieuwe
nummers, ontroerende en opzwepende momenten, en zelfs een moment in
de spotlight voor het begenadigde fluitspel van Byrne, werd
afgesloten met ‘Don’t Be Afraid Of The Light That Shines Within
You’. Een nummer dat een angstaanjagend accuraat perspectief biedt
op de huidige gang van zaken van de wereld, maar dat ook de hoop en
het geloof meegeeft waaraan we ons allemaal wel eens kunnen
optrekken. Er zijn geen mooiere manieren om een concert mee af te
sluiten. (Al is ondergetekende net iets te fier om ongezegd te
laten dat zij de bloemen aan het einde van het optreden heeft mogen
ontvangen van meneer Bloom!)

Een optreden van Luka Bloom is altijd een belevenis, met of zonder
band. Dankzij een beetje meeval hebben we zelfs van beide opties
kunnen genieten tijdens het concert in de AB. Luka en zijn
collega’s zijn er nogmaals in geslaagd iedereen voor zich te winnen
met een hartverwarmend optreden dat getuigt van een groot (en
jammer genoeg vaak onderschat) talent.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

18 − drie =