De Griekse mythologische held Hercules was een toonbeeld van mannelijkheid, moed en zin voor avontuur. Met enige overdrijving kan je beweren dat die eigenschappen ook aan Hercules and Love Affair toegewezen mogen worden. Het nieuwe project van de New Yorkse dj Andrew Butler wil de massa opnieuw verliefd laten worden op disco door er een eigentijdse draai aan te geven.
Eigenlijk is disco sinds de jaren tachtig toch vooral verbannen naar de late uurtjes op foute fuiven. Natuurlijk dansen we allemaal wel eens op Boney M, maar het is toch vooral met een vette knipoog en als excuus om ons gezelschap onze beste John Travolta-impressie te tonen. Zelfs de homogemeenschap, lang de grote sponsor van de discohype, keerde haar eerste liefde de rug toe (no pun intented). Andrew Butler wil nu samen met enkele New Yorkse levende legendes disco in ere herstellen door er een house sausje over te gieten en met de melancholische zang van Antony (& the Jonhsons) Hegarty ook nog emotioneel een snaar te raken. Met de goedkeuring van DFA, hét hippe dancelabel bij uitstek, is mislukken geen optie.
Hercules and Love Affair brengt de crème de la crème van de New Yorkse party scène onder één vlag, met naast Antony ook nog CocoRosie-volgelinge Nomi en juweelontwerpster/dj Kim Ann. Samen zijn ze er wonderwel in geslaagd alle clichés van disco te mijden en een hedendaagse twist aan het genre te geven. Vaak gaat er van de nummers zelfs een soort droefenis uit. Luister maar naar eerste single "Blind", nu al niet meer weg te denken uit de dagelijkse playlists. "Now that I’m older/ the stars should light up my face/ But when I find myself alone/ I feel like I am blind", treurt Antony. "Blind" is geen cliché meezinger maar een eigenzinnige knipoog naar de underground disco van de jaren zeventig, mijlenver verwijderd van The Bee Gees en Kylie.
"Time Will" drijft op een apart basloopje en voelt, zoals wel meer nummers op de plaat, heel erg eighties aan. Andrew Butler is duidelijk van plan de luisteraar te trakteren op een trip door memory lane. We herkennen niet enkel vroege disco op Hercules And Love Affair maar af en toe ook enkele vette house beats uit lang vervlogen tijden. Jammer genoeg flirt de band af en toe stevig met kitsch, zoals het op hoorns gedreven "Hercules’ Theme". Als band je eigen "theme" hebben, is sowieso heel erg fout. Ook "Easy" gaat als duister buitenbeentje de mist in. Gelukkig staan er genoeg nummers op de plaat die getuigen van vakmanschap. "You Belong" is net als "This Is My Love" leuke nineties pop. Afsluiter "True False, Fake Real" is een schijnbaar eenvoudig nummer dat gegarandeerd wonderen doet op de dansvloer. Let ook op de vette knipoog naar Basement Jaxx.
Hercules and Love Affair is niet de dance hype van 2008 die sommigen er nu al van maken, maar heeft wel een heel leuk debuutplaatje uitgebracht. Dansbaar en met genoeg inhoud om ook in de huiskamer een plaats te verdienen. Disco is alleszins een klein beetje terug.
