múm :: “Als er nu nog iemand vertrekt, is het gedaan met múm”

mumint1.jpg

Het IJslandse gezelschap múm is al lang geen kleine vis meer,
ook niet in internationale wateren. Met hun vijf eerdere albums
verwierven de electronicakunstenaars steeds meer erkenning en een
immer groeiende aanhang. Vandaag ligt hun langverwachte zesde
langspeelplaat ‘Go Go Smear The Poison Ivy’ in de winkelrekken en
kreeg enola de gelegenheid om het met mede-oprichter Gunnar Örn
Tynes daarover te hebben.

enola: Hoe gaat het ermee?
Gunnar Örn Tynes: Het gaat goed met me.

enola: Jullie hebben een aantal Europese festivals gedaan de
voorbije zomer. Hoe heeft múm ze verteerd?

Het verliep echt zeer goed. We zijn nog altijd in de eerste fase
van het live brengen van het nieuwe materiaal, maar we hebben er
ons goed mee geamuseerd. Het voelde echt leuk aan om het te spelen,
beter dan vroeger. Alsof we ons wat bevrijd voelen. De nieuwe
nummers zijn wat lichter om te spelen en kunnen we meer ontspannen
brengen.

enola: Geen vreemde reacties uit het publiek opgemerkt op
jullie nieuw werk?

Er zijn altijd vreemde reacties. Toen we in Spanje speelden, stond
er vooraan tussen het publiek een man van een jaar of 45 in bloot
bovenlijf en tussen elk nummer door schreeuwde hij voortdurend:
“Make us sweat!”. Maar de gemiddelde reacties waren heel
positief, al ben ik er wel van overtuigd dat je een nummer meer dan
eens moet horen vooraleer je er een beeld van kan vormen.

enola: Precies. Eind oktober begint jullie Amerikaanse tournee,
onmiddellijk opgevolgd door de Europese. Naar welk van de twee kijk
je het meest uit?

Moeilijke vraag. Het zal er in beide continenten behoorlijk intens
aan toe gaan, waardoor we niet echt veel tijd zullen hebben om ons
met andere zaken bezig te houden. Op het vlak van het muzikale en
het publiek is Europa voor ons wellicht interessanter. Het staat
ook dichter bij wat we kennen, dus het algemene plaatje houdt meer
steek. Aan de andere kant ben ik altijd zeer gefascineerd geweest
door de Verenigde Staten. Ik voel me er steeds alsof ik in een
soort Disneywereld rondloop. Ik hou er van om er gewoon rond te
rijden. Amerikanen hebben het er tegen ons vaak over dat IJsland zo
fantastisch is en de natuur er zo prachtig is, wat uiteraard wel
klopt maar vooral Amerikanen beseffen vaak niet dat ze in een enorm
gevarieerd en aantrekkelijk land wonen en dan blijven ze maar thuis
in hun steden. En de steden zijn er afschuwelijk, weet je. Die zijn
gewoon allemaal dezelfde. Ik heb het hier niet over New York, LA,
San Francisco, Austin en dergelijke maar de ‘gewone’ steden.
Bepaalde steden zijn dan weer erg bijzonder, vooral omdat ze een
zeer specifiek karakter hebben. Alsof je in een ander land zit. Het
verschil tussen pakweg Philadelphia en San Francisco is enorm.
Amerika is ook een plaats waar je makkelijk geïrriteerd raakt.

enola: Hoe geraak je daar dan geïrriteerd?
Alles is er gewoon veel te strikt en gecontroleerd. Anderzijds is
het leuk te zien dat veel mensen daar op een normale manier denken
en intelligent en kritisch zijn, een beeld dat bij ons soms anders
wordt getoond.

Het meer natuurlijke, nieuwe geluid

enola: Nadat haar zus múm een tijd eerder verliet, is nu ook
Kristin Anna vertrokken. Wie is de volgende?

(lacht)
Ik denk dat het gedaan is met múm als ik zou
opstappen. Van de stichters kunnen er nu niet meer vertrekken. Dan
zouden we het geen múm meer noemen, denk ik. Eigenlijk is de
volgende die ons verlaat, van het ruime múm dan, Ólöf (violiste
en zangeres, kvv).
Zij is zwanger en zal binnenkort een pauze
nemen.

enola: Tijdens jullie optredens werd de helft van het publiek
altijd verliefd op Kristin. Hoe ga je dat oplossen?

Geen idee. Ik denk niet dat er nu meer vrouwelijke fans zullen
komen.

enola: Nu er twee van de vier basisleden weg zijn, heb je meer
het gevoel dat je je eigen stempel kan doordrukken wat betreft de
richting waarmee je met múm wil gaan?

Daar ben ik niet echt bewust mee bezig. Alles wat we maken, vloeit
voort uit een natuurlijk proces. Onze muziek wordt wel beïnvloed
door plaatsen die we hebben gezien, mensen die we hebben
ontmoet,… We proberen onze muziek te laten groeien op de manier
waarop ze wil groeien.

enola: Zijn er specifieke elementen die ‘Go Go Smear The Poison
Ivy’ hebben beïnvloed?

Ik kan me niet direct iets specifieks voor de geest halen. We
hebben wel opgenomen op verschillende inspirerende locaties. Daar
waren twee scholen bij: een muziekschool en een normale school.

enola: Is dat de reden waarom jullie nu meer analoge
instrumenten dan vroeger gebruikt hebben?

Ik weet niet of er echt meer analoge instrumenten op staan. In
zekere zin we,l want op die muziekschool vonden we allerlei
instrumenten waarmee we hebben geëxperimenteerd. Maar veel meer zal
het niet zijn. Er is volgens mij wel een verschil in het algemene
geluid van het album, dat minder elektronisch en meer natuurlijk
klinkt.

mumint2.jpgCompilatie
met rarities

enola: Ik vind de titel van de nieuwe plaat erg opvallend. Wat
is jullie verhouding tot Batman en het personage Poison Ivy in het
bijzonder?

(lacht)
De titel is helemaal geen verwijzing naar Batman. Onze
‘poison ivy’ is weldegelijk de plant. De albumtitel is een soort
uitdaging of aanmoediging: “Ga. Doe je ding. Zelfs al is het poison
ivy (gifsumak, kvv). Heb geen angst.”

enola: Jullie eerste single heeft exploderende kikkers in de
titel. Nog geen reacties gehad van
dierenrechtenorganisaties
(lacht) Toch niet.
Veel mensen vragen er ons wel naar. Het is helemaal niet onze
bedoeling mensen aan te zetten kikkers op te blazen. Het is veeleer
een observatie dat iedereen in zijn jeugd op een of andere manier
wel eens dieren heeft mishandeld of gemarteld. Wat wij uiteraard
niet goedkeuren.

enola: Onlangs kregen jullie heel wat positieve aandacht door
jullie dj skills en er komt zelfs een album aan. Wat kunnen we
verwachten?

Onverwachte stijlen samengebracht, vreemde combinaties. Zoiets.
Maar live spelen is nog altijd een stuk leuker dan platen
draaien.

enola: Múm bestaat tien jaar. Komt er een verjaardagsfeestje of
is er al een geweest en was ik niet uitgenodigd?

(lacht)
Dat is er nog niet geweest. We willen het echt wel
vieren, misschien met een album met rariteiten en weinig bekende
opnames. Maar dat staat nog niet vast. Misschien houden we toch
gewoon een feest en nodigen we je uit.

‘Go Go Smear The Poison Ivy’ is nu uit bij PIAS.

múm speelt op 9 december in zaal Kunstcentrum België in
Hasselt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

15 − 7 =