The Servant :: How To Destroy A Relationship

Volgens het cliché zou een mens in de donkere dagen rond Kerstmis op zoek gaan naar wat licht en vrolijkheid. Voor u met z’n allen naar VTM stapt om een heruitzending van “HT&D” te eisen, kan u misschien eerst eens luisteren naar How To Destroy A Relationship van The Servant: een feel-good plaat pur sang.

Veel valt er op het eerste gezicht echter niet te lachen. Het titelnummer geeft de aftrap met een karrenvracht aan Liebesschmerz en zelfbeklag. “Baby I’ve never been very good at anything/ We can keep talking/ I’ll soon be walking out that door”, sneert zanger Dan Black met overslaande stem door de speakers. Nooit gedacht dat een minderwaardigheidscomplex zo opbeurend kon zijn.

Op zich verschilt deze plaat niet zo heel erg van wat de groep ook al deed op zijn titelloze debuut. Dit keer klinken Black en de zijnen echter iets scherper. Het niveau dat vorig jaar op enkele uitschieters nog eerder een toevalstreffer leek, is nu bijna een hele plaat lang aanwezig. Het zenuwachtig huppelende gitaarlijntje in het refrein van “Save Me Now”, de ingehouden pathetiek van “(I Should Be Your) Girlfriend”, het instant meezinggehalte van “I Wish I Could Stop Wishing For Things” … het werkt allemaal.

Zelfs in de tragere songs, zoals “Hey Lou Reed” en “Hey Do You Feel Good” blijft de groep opvallend makkelijk overeind. Het enige minpunt dat kan worden aangehaald, is dat het geheel wel wat berekend klinkt. The Servant gooit de juiste ingrediënten bij elkaar om op een behoorlijk veilige manier elf keer de perfecte popsong trachten te benaderen.

Of tien keer, want op “Brains” gooien de groepsleden eindelijk alle remmen los en botsen ze van de ene hoek van de studio naar de andere. Een vettige gitaarintro, een lichtjes irritant (maar evengoed geniaal) falsetstemmetje in de strofes en dan weer loeihard uithalen in het refrein. “This is my home lying in the street/ This is my brain dripping on my feet/ This is my home lying in the road/ This is my brain you see explode”. Aan het eind van de song kunnen de stukjes hersenen inderdaad van het behang geschraapt worden, maar een kniesoor die daarover valt.

Een wereldplaat is How To Destroy A Relationship zeker niet geworden. Daarvoor staan er gewoon te weinig nummers met net dat tikkeltje meer eeuwigheidswaarde op. Voor je het goed en wel beseft ben je echter wekenlang een van de songs aan het neuriën of fluiten en voelt het alsof de lente alweer een stuk dichterbij is. Die heruitzendingen van “HT&D” zijn voorlopig dus niet nodig. Zet Walter Capiau nog maar een jaartje langer op sterk water.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien − 5 =