Isis & Aereogramme :: In The Fishtank #14

Het recept is na dertien edities nog steeds niet versleten, en dus kon er nog eentje bij. Na Tortoise, The Ex, Low, The Dirty Three en andere Sonic Youths kropen nu ook Isis & Aereogramme samen In The Fishtank. Het resultaat is een stuk minder stevig dan verwacht, maar staat net bol van de subtiliteit.

De Konkurrentbazen zaten er allang op te azen, en hun geduld werd op de proef gesteld. Tot het lot de teerlingen eindelijk gunstig wierp en het einde van een Aereogramme-tour en het begin van een Isistour in de buurt van Amsterdam aan elkaar geknoopt konden worden.

Het was heet, de dag dat Isis en Aereogramme de studio introkken. Gloeiend heet. En dus was geen van de aanwezige groepsleden geneigd een verschroeiend tempo aan te houden of zwaar uit te halen. Op een iets steviger middenstuk na, wordt hier behoorlijk ingetogen geopereerd.

De klank die de twee groepen op hun In The Fishtank-sessie creëerden is glashelder. Geen soep van fuzzy en distorted gitaren, maar een proper bord waarop elk ingrediënt helder is: de glazen staccato gitaartjes, de gezapige bas, de hoge breekbare falset van Aereogramme-zanger Craig B….

Dat is min of meer de epische opener "Low Tide" samengevat: tien minuten lang gemoedelijke warmte, doorspekt met de subtiele wanhoop die altijd uit B.’s stem klinkt. "Delial" doet daarna toch een stukje meer denken aan wat we kennen en eigenlijk verwachten van een samenwerking met Isis: een loodzware baslijn, gierend uithalende gitaren en ijselijk geschreeuw vol echo. "Stolen" keert terug naar de ingetogenheid van het begin.

Die afsluiter kabbelt echter maar wat voort op een voorgeprogrammeerd stapritme, B. lamenteert er wat lusteloos overheen, … Het tien minuten durende nummer is nog niet halverwege als de outro al begint. Hier schiet de samenwerking tussen beide bands tekort: wie wil zoveel minimalisme als twee bands samenkomen?

De heren moesten duidelijk van een imago van herriemakers af. En wat ook een beetje verrast: het is duidelijk dat Aereogramme hier het hoge woord voert. Net zoals het B.’s falset is die meestal aan bod komt, zo zijn ook elders meer trekjes van de Schotten te ontwaren dan van de Amerikanen. Het bewijs dat het iets evenwichtiger had gemogen wordt geleverd door "Stolen", de twee andere tracks tonen alvast aan dat deze groepen elkaar best wel iets te vertellen hadden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × drie =