The Sunshine Underground :: Raise The Alarm

Rock die aanzet tot dansen, deel achtenzeventig. Geheel synchroon met de polsslag van de tijd serveert The Sunshine Underground op zijn debuut catchy rock die vlot verteerbaar is zonder ooit te licht bevonden te worden. Een heel diepe indruk laat het niet na, maar de luisteraar glimlachend richting dansvloer sturen, blijkt geen enkel probleem.

Zit de wereld te wachten op een groep die het midden houdt tussen Franz Ferdinand, !Forward, Russia!, Bloc Party of The Rapture? De zin om heel luid "neen" te roepen als die vraag gesteld wordt, is ontzettend groot. Maar The Sunshine Underground blijkt net zoals een van die laatste drankjes te zijn tijdens een stevig avondje uit: je zit er absoluut niet meer op te wachten maar, gesteld dat het niet het laatste, fatale drankje is, gaat het verrassend vlot naar binnen. Maken alle voornoemde referenties dat The Sunshine Underground, net als dat zoveelste drankje, meer van hetzelfde is? Dat is een vraag die evenmin makkelijk te beantwoorden is. Als je "The Way It Is" hoort, kan je bijna niet anders dan aan Bloc Party denken, daarvoor vertoont de zang van Craig Wilington in dit nummer net iets te veel gelijkenissen met wat Bloc Party vocaal laat horen en kan je, als je over een slecht karakter beschikt, verdachte gelijkenissen horen tussen de riffs van "Put You In Your Place" en het ondertussen in het collectieve geheugen gegraveerde "Take Me Out" van Franz Ferdinand.

Staakt echter het opblinken der honkbalknuppels, The Sunshine Underground is meer dan een afkooksel van de laatste trends in rock-’n-roll-land. Wie single "Commercial Breakdown" al eens op de radio hoorde langskomen, beseft dat deze band perfect weet hoe een dynamische, catchy rocksong te schrijven. Al teert het nummer op bekende trucjes als de hard-zachtdynamiek, een uiterst meezingbaar refrein en de nodige climaxopbouw die je willens nillens ritmisch doet meeknikken, dan nog is dit een single die tot de betere behoort van de laatste maanden.

De aanstekelijkheid van "Commercial Breakdown" én het grootste deel van debuutalbum Raise The Alarm kan hoegenaamd geen toeval zijn. The Sunshine Underground, inderdaad, genoemd naar een nummer van The Chemical Brothers, probeert zijn publiek aan het dansen te krijgen, geen makkelijke opdracht in het rockmilieu dat, ondanks verwoede inspanningen van talloze andere bands, nog steeds voor een te groot deel bestaat uit een publiek dat liever richting podium staart dan ook maar een enkele heupbeweging te maken. Met Raise The Alarm komt er hopelijk een einde aan dat tijdperk. "Borders" is, wat ons betreft, alvast een meer dan geslaagde poging om beweging te krijgen in het publiek. Met een refrein dat U2 in de jaren tachtig jammerlijk over het hoofd gezien heeft en een ritmesectie die zelfs het meubilair tot bewegen lijkt te zullen aanzetten, is dit een van de sterkste nummers op Raise The Alarm. En dat wil wat zeggen, want stinkers hebben we, ondanks een hardnekkige zoektocht, niet gevonden.

Het mag dan weliswaar niet allemaal bijster origineel zijn, laat dat geen reden zijn om The Sunshine Underground links te laten liggen. De wereld zit misschien niet wanhopig te wachten op deze band, maar hij verdient zeker en vast een eigen plaats tussen namen als Radio 4, Bloc Party en !Forward Russia! Of Raise The Alarm eeuwigheidswaarde heeft, daar durven we enkele voorzichtige vraagtekens bij te plaatsen, maar als momentopname is dit album meer dan geslaagd. Over twintig jaar zal misschien geen hond nog wakker liggen van dit album, maar voor ondergetekende zal het nog steeds dé plaat van oktober 2006 zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

7 − vier =