Yeah Yeah Yeahs :: Show Your Bones

Halleluja, de Yeah Yeah Yeahs zijn terug! Drie jaar na de bom Fever To Tell droppen ze opnieuw een explosief goedje in onze schoot. Show Your Bones heet het ding, dat alle ingrediënten bevat voor een nieuwe knaller.

Debuut Fever To Tell was een stevige trap in het kruis en ging niet voor niets 750.000 keer over de toonbanken. Heerlijke garagerock gedragen door hyperactieve frontvrouw Karen O. en de eigenzinnige, bijna metalachtige riffs van gitarist Nick Zinner. Karen O. kreunde zich een weg door de refreinen alsof elke noot een orgasme waard was. Ja, ook wij waren een klein beetje verliefd. Fever To Tell had alles: up-tempo rockers ("Date With The Night"), dansbare garage ("Pin") en zelfs een gelukte plakker ("Maps").

Na het succes van Fever To Tell werden de Yeah Yeah Yeahs tot het sterrendom verheven. Boegbeeld Karen O. kreeg uitnodigingen voor het ene hippe feestje na het andere en had zelfs een tijdje iets met Spike Jonze (die de video voor "Y Control" regisseerde). O., nooit verlegen om een modebewuste pose, ging gretig in op de invitaties van de rich & famous. Zelden gezien dat een undergroundgroepje in geen tijd tot de high society ging behoren.

Gelukkig kropen de cocktails en kaviaar niet in de kleren van het trio. Het duurde een tijdje, maar eindelijk hebben ze een opvolger klaar voor hun succesvolle debuut. En wat voor een! Show Your Bones is een pak gelikter dan zijn voorganger, maar moet er allesbehalve voor onderdoen.

De plaat opent met "Gold Lion", de vooruitgeschoven single waarop de Yeah Yeah Yeahs meteen hun nieuwe geluid etaleren: rustiger, een cleanere productie, maar toch met een herkenbare touch. Karen O. kreunt er nog steeds erg geil op los en Nick Zinner draait de volumeknop op tijd en stond naar boven met een geweldige riff. Ook "Way Out" tapt uit hetzelfde vaatje. Laat u niet misleiden door de gezapige intro; tegen het einde van het nummer plakt u gegarandeerd tegen de muur van al dat gitaargeweld.

Op "Fancy" komt Zinners voorliefde voor metal bovendrijven, terwijl het funky "Phenomena" een wel heel vette knipoog is naar LL Cool J. Onze favoriet is het kort maar krachtige "Honeybear". Dansbaar, stevig rockend en het refrein bekt nog lekker ook: faut le faire. Natuurlijk staan er op Show Your Bones een aantal nummers die minder boeien ("Cheated Hearts"en "Mysteries") maar een echte stinker zijn we na ettelijke luisterbeurten nog niet tegenkomen. Net als op Fever To Tell laten de Yeah Yeah Yeahs ook nu het tempo zakken naarmate het einde nadert, maar dankzij prachtsongs als "Warrior" zal de aandacht nooit verslappen.

Het is de eerste keer dit jaar dat we onvoorwaardelijk enthousiast kunnen zijn over een nieuwe release. Deze Show Your Bones is het bewijs dat een groep toegankelijker kan worden zonder haar persoonlijkheid te verliezen. Grote klasse.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 + zeventien =