Sufjan Stevens :: Illinoise

Het ziet er naar uit dat de Amerikaanse folkscène aan een zoveelste
nieuwe adem toe is. Bright Eyes beleefde een kritisch en
commercieel succes met I’m Wide
Awake, It’s Morning / Digital Ash In A Digital Urn
, en de
kenners spreken ondertussen al van een ‘nu folk’-richting,
bestaande uit talloze obscure groepjes zoals Cocorosie en Six Organs Of Admittance die
aandacht weten te krijgen door enkel uitstekend materiaal uit te
brengen. Het eenzame rondtrekken met een akoestische gitaar blijkt
opnieuw in trek te zijn. Van de nieuwe lichting singer-songwriters
staat Sufjan Stevens nog steeds aan kop. Die status heeft de man te
danken aan het vorig jaar uitgebrachte ‘Seven Swans’, dat
ondertussen ook nog eens godsdienst terug bij de jongeren bracht.
Toch was Stevens voordien geen nobele onbekende. Daarvoor had hij
immers ‘Greetings From Michigan’ uitgebracht, het eerste deel in
een gigantische reeks waarin hij over elk van de 50 staten van
Amerika een plaat wil uitbrengen. Men zou de man ietwat misplaatst
kunnen beschuldigen van arrogantie, maar hij heeft al laten
verstaan dat het idee op zich hem meer aanspreekt dan het
uiteindelijke uitvoeren ervan. De kans bestaat dan ook dat Stevens
zijn megalomaan streven laat voor wat het is of in het slechtste
geval de pijp aan Sint-Maarten geeft. In elk geval is er nu het
tweede deel, ‘Illinoise’, en wederom is het een verbluffende
plaat.

De mooie hoes verraadt al dat Stevens verschillende populaire of
bekende elementen van de staat neemt en ze omvormt tot mooie
luisterliedjes. Spijtig genoeg is dit natuurlijk allemaal een
beetje minder interessant voor niet-Amerikanen, maar laat dat
vooral de pret niet bederven. Naast de talloze weetjes kruidt
Stevens de teksten met een flinke dosis humor, met titels als ‘They
Are Night Zombies! They Are Neigbours! They Have Come Back From The
Dead! Ahhhhh’. Met evenveel gemak kan hij echter naar de keel
grijpen, in het prachtige ‘John Wayne Gacy, Jr’. Het leven van de
beruchte seriemoordenaar wordt ons medegedeeld met enkel een
treurende piano en een gitaar, waarboven de breekbare stem van
Stevens van op afstand de feiten gadeslaat. De bekendste stad van
de staat krijgt een gepast eerbetoon met het onweerstaanbare
‘Chicago’. Dit is duidelijk een van de hoogtepunten, ook al
springen nog talloze andere tracks eruit. Ondanks de lange
speelduur is het dus aan te raden om de rit uit te zitten en zo
pareltjes als ‘The Tallest Man, The Broadest Shoulders’ niet te
missen.

Er werd niet enkel indrukwekkend geschreven, maar ook uitstekend
gemusiceerd. Stevens profileert zich meer als een arrangeur dan als
een singer-songwriter, hoewel de songs veelal ontstaan zijn op
gitaar of piano. Het instrumentarium bevat een brede waaier aan
traditionele instrumenten, het soort waar de hedendaagse rockscène
waarschijnlijk de neus voor ophaalt. Meer dan eens komen we een
verdwaalde hobo, accordeon of banjo tegen. Ook het gebruik van
strijkers en blazers verdient een applaus. Waar het nodig is, geven
ze een vol gevoel aan de liedjes. Op zo’n momenten wordt dan ook de
band met Van Dyke Parks duidelijk, het meerstemmig gezang van de
koren roepen Brian Wilson op. Het
is duidelijk hoorbaar dat de band plezier had aan de opnamesessies,
wat nog eens extra in de verf gezet wordt door het applaus op het
einde van ‘Decatur, Or, Round Of Applause For Your
Stepmother!’.

Een gemakkelijke plaat is het ‘Illinoise’ niet geworden. Met 22
nummers verspreid over 5 kwartier is het een lange, doch boeiende
rit met gelukkig genoeg variatie om de aandacht van de luisteraar
te behouden. Een pure folkplaat kan je dit dan ook niet noemen. Dit
is eerder een genreoverschrijdend album dat uit elk genre de best
bruikbare elementen plukt. Zo vormen de rockgitaren en het speelse
koor in ‘The Man Of Metropolis Steals Our Hearts’ een hecht geheel.
‘Illinoise’ is een prachtige collage, een eerlijk eerbetoon aan de
‘Prairie Staat’ van Amerika. Of Sufjan Stevens zijn project ooit
zal voltooien, maakt mij niet zo heel veel uit. Als het nog maar
een handvol pareltjes als ‘Illinoise’ oplevert, mogen we al dik
tevreden zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

17 − 13 =