tomàn :: Catching A Grizzly Bear, Lesson One

Postrock in Vlaanderen? Op de Portables na kwamen we nog geen groep tegen die een volwaardige fullcd kon afleveren. Met Catching A Grizzly Bear, Lesson One krijgt Brugges Wildest Rock’n Rollband echter interne West-Vlaamse concurrentie, want ook Tomàn kan er wat van: nog net niet origineel genoeg om ons te verrassen, maar wel verrassend goed.

Het is alweer even geleden (van december 2003 om precies te zijn) dat ondergetekende samen met (avp) besloot dat het West-Vlaamse Tomàn met zijn demo Malin Head wel een plaatsje verdiende in onze demo-top drie. "Zij die het gaan maken, groeten u", was de titel van het bijhorende verslag en al minstens in het geval van Absynthe Minded sloegen we de bal niet mis. Wat Tomàn zou gaan maken was toen nog onduidelijk, maar het blijkt uiteindelijk het puike Catching A Grizzly Bear, Lesson One te zijn geworden.

Met "Deportivo" opent het album alvast zo sterk dat het aanklampen wordt voor wat volgt: een bedaarde Mogwaipingel vat aan, wat toetsen vervoegen af en toe de flow, een baslijn valt rustigjes in, en ten langen leste beroert ook de drummer zijn vellen eens. Waarna oh zo klassiek aangezwollen wordt totdat het gepingel al lang niet meer pingelt en de drums eerder gegeseld worden. Wij krijgen er alvast niet genoeg van wanneer die drumroffel de break weer inluidt.

Beter dan dat wordt het niet meer, maar veel scheelt het vaak niet. Bij wijze van contrast krijgen we daarna overigens het andere gezicht van Tomàn te zien: dat waarbij gitarist Wouter de microfoon durft te gebruiken voor een bescheiden zangpartij. Die krijgen we ook in "Boston" en "You Somehow Missed The Moment". Je hoort echo’s van American Analogue Set in de intimistische aanpak en je herkent het gezapige van de Portables.

In "Happiness Is A Foreign Landscape" is de aanwezigheid van mixer en portable Jurgen De Blonde merkbaar in de fragiele elektronica die bijna onhoorbaar de track begeleidt. En dus mag het misschien niet verbazen dat Catching A Grizzly Bear een Girls Beware-achtige sfeer bevat: ook hier zijn de distortionpedalen tot een minimum beperkt en wordt er vooral gewerkt met warme en bijna lichtvoetige quasi-akoestische klanken.

Je kunt bij Tomàn wel vaker nog iets te vlot de namen van de invloeden plakken. Echt storen doet het niet. De Westhoekers kunnen zonder veel schroom hun helden in de ogen kijken: nog even en het zijn niet meer dan collega’s. De kunstjes van het genre — hier een warme gitaarlijn, daar een mooi melodie, ginder een verrassende drumroffel — hebben ze alvast onder de knie, nu nog iets eigens mee doen. En dat dat zal komen laat Catching A Grizzly Bear, Lesson One alvast verhopen. Een groep om in de gaten te houden.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

19 + elf =