Mu :: Out Of Breach (Manchester’s Revenge)

Alleen al op de hoes afgaande, kan gezegd worden dat de nieuwe Mu
op z’n minst een curieuze plaat is: een Japanse vrouw, vervaarlijk
zwaaiend met een mes, een handschoen op haar hoofd en nogal een
absurde uitdrukking op haar gezicht. Right. Op deze plaat
wordt dan ook vaak geschipperd tussen kunst en kitsch, vaak met
hilarische gevolgen. Neem nu opener ‘Haters’, dat van wal steekt
met de fijne zinssnede “Welcome to Mu’s world, biiiaaatch!
Musumi Kanamori, de ene helft van Mu, declameert dit in zo’n fout
Engels, dat je er wel om moét glimlachen.
En inderdaad, het lijkt ook alsof we inderdaad meegezogen worden in
een ander universum. Meer dan één nummer doet de wenkbrauwen
fronzen, en bij een eerste draaibeurt vind je geen enkele houvast
in de nummers, die enkel hun absurditeit en rommeligheid gemeen
blijken te hebben. Het hoeft dan ook geen uitleg dat deze plaat
niet voor iedereen geschikt is: veel mensen zullen zich ergeren aan
de smeltkroes van elektronica met Japanse humor.

Er mag dan al wat gelachen worden, tegelijk klinken de nummers
behoorlijk duister en verontrustend. Zo somt Musumi op ‘Haters’, na
de eerder aangehaalde introductie, alle mensen op die ze een kopje
kleiner wil maken. En dan nog op een manier waarop u haar zou
geloven.
De titelsong zou met veel moeite nog wel een behoorlijk normaal
nummer genoemd kunnen worden, maar wanneer het gekke duo ‘Stop
Bothering Michael Jackson’ op ons loslaat, zijn we weer totaal de
kluts kwijt.
Spijtig genoeg is niet alles even leuk om aan te horen. Vooral ‘I’m
Coming To Get You’ en ‘Like A Little Bitch’ doen de plaat geen
goed, en zullen veel mensen ook behoorlijk op de heupen werken.
Maar daar tegenover staat dan weer de heerlijke single ‘Paris
Hilton’, een hilarische kruising tussen plompe beats, overstuurde
conga’s, kippen en een gedetailleerd verslag van de uitspattingen
van de protagonist.

Het minste wat over Mu gezegd kan worden, is dat ze de ballen
hebben om zich niets van de conventies van het dance-genre aan te
trekken en gewoon te doen waar ze zin in hebben, iets wat duidelijk
hoorbaar is op ‘Out Of Breach’. Daardoor zullen ze, zoals eerder
gezegd, ook veel mensen met hun punkattitude voor de borst stoten.
Kortom, het zal nog wel even duren vooraleer we dit in de
hitlijsten terecht zien komen. Het is bijzonder aan te raden ‘Out
Of Breach’ eerst eens te beluisteren alvorens te kopen, anders is
er een grote kans dat het schijfje na een paar luisterbeurten
vooral veel stof zal vangen.

Dit knotsgekke duo valt natuurlijk onmogelijk serieus te nemen,
maar toch had ik stiekem op wat meer diepgang gehoopt, en die
enkele goede ideeën hadden goede songs opgeleverd, indien ze beter
uitgewerkt waren. Mu heeft tot nu toe in ieder geval de extreemste
dansplaat van het jaar gemaakt. Of dat een compliment is, zoekt u
zelf maar uit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

14 + zeventien =