Gotan Project :: Inspiración, Espiración (DJ Set)

Luiheid is alvast één hoofdzonde waarop Philippe Cohen Solal zich
niet zal laten betrappen. De muziekwereld, het biotoop waarin hij
zich nu al anderhalf decennium thuisvoelt, kent voor deze Fransman
ook geen geheimen: hij manifesteerde zich in het verleden als
componist, producer, talentscout en labelmanager, maar wij zullen
hem tot het eind van zijn dagen blijven herinneren als de man die
de tango aanvaardbaar maakte voor de liefhebber van hedendaagse
dance.
Het begon nochtans allemaal eerder toevallig. Hoewel Cohen Solal
nooit in een echte band speelde, waren het meestal dezelfde mensen
op wie hij terugviel om weer eens een nieuw project op poten te
zetten. Christoph Müller is er daar één van. In het verleden
werkten ze al eens samen als The Boyz from Brazil en als Stereo
Action Unlimited, eind 20ste eeuw voegde Eduardo Marakoff zich bij
het tweetal en was Gotan Project een feit. La Revancha del Tango, de debuut-cd uit
2001, vond wereldwijd 850.000 kopers. Een opvolger wordt nog niet
in het vooruitzicht gesteld, maar voor wie echt niet kan wachten,
biedt deze zogenaamde DJ-set wel enig soelaas. Al vinden we “enig
soelaas” erg zwak uitgedrukt, want het resultaat is werkelijk
verbluffend. Eigenlijk is deze plaat nog beter dan La Revancha del Tango.
Gotan mixt op deze plaat meer dan alleen maar tango en dance door
elkaar. Ook hiphop, jazz en een vleugje texmex passeren de revue.
Met ‘La Cumparsita’ van Cerioto en ‘Cité Tango’ van Astor Piazzolla
krijgen we meteen twee brokken broeierige tango uit de jaren ’70.
Track drie is één van de opmerkelijkste en ongetwijfeld de beste
van de hele plaat: ‘Round About Midnight’, in 1960 opgenomen door
Chet Baker, vormt het bewijs van het feit dat de tango ook in een
jazz-club gedijt. Via ‘Confianzas’ (een nooit eerder uitgebrachte
GoTan-track) komen we aan bij ‘The Man’ van Peace Orchestra (het
eenmansproject van Peter Kruder), dat door Cohen Solal en co werd
herwerkt zonder evenwel te raken aan het hart van dat nummer. Even
verderop neemt Kruder als wederdienst ‘Tríptico’ onder
handen.
Na het opzwepende ‘Percusion’ van Domingo Cura laten de fijne
lieden van Calexico horen hoe de tango had geklonken wanneer die
niet in Argentinië, maar ter hoogte van Mexico was ontstaan. (En
heel even waan je je zelfs in ‘El Mariachi’ van Robert Rodriguez.)
De combinatie tango/Chet Baker vonden we al verrassend, maar wat
dacht u dan van Antipop Consortium? Het dient echter gezegd: de
militante rap die High Priest uitbraakt over ‘El Capitalismo
Foráneo’ wérkt! Trouwens, de combinatie rap en tango is blijkbaar
niet zo heel ongewoon, want op de B-kant van een obscure
hiphop-maxi uit de jaren stillekens werd door ene Al-Shid reeds het
bewijs geleverd dat een gemengd huwelijk tussen een nigga
uit Brooklyn en een bloedmooie señorita niet noodzakelijk uitdraait
op een gezinsdrama. Maar wat nog leuker is: de oudste track van
deze mix, ‘Tres Y Dos’ van Anibal Troilo, een krasse knar uit 1946,
werd uitgerekend tussen Antipop en Al-Shid geprangd en moet
geenszins onderdoen voor het jonge geweld. Zijn we hiermee
uitgepraat? Nee, want Cohen Solal wilde ook wel eens weten hoe de
heilige maagd zou reageren wanneer ze werd ondergestopt in een
bedje van dark techno. Pepe Bradock kleedde ‘Santa María’ uit en
maakt er meteen een moordgriet van, door wie zelfs de meest rabiate
atheïst zich met graagte laat verleiden.
Verwarming stuk deze winter? Geen nood, haal deze mix-cd in huis en
u gaat een hete jaarwisseling tegemoet!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × twee =