Sioen :: ”Ook solo moeten nummers er staan”

Sioens album is nu al een klein jaartje uit en onze man was er meer dan wild van. Nu de rest van de wereld het een jaar na datum ook begrepen heeft, kroop Goddeau bij Sioen op de schoot voor een kleine tête à tête over "all things past, present and future".

In de tuin van huize Keremos hadden we een afspraak met de sympathieke Sioen. In de lome zomerzon kwamen de tongen los en werd teruggeblikt op 250 optredens, hoe Toots Thielemans je leven beheerst en waarom Gent de nieuwe place to be is: muzikanten leer je kennen op café. We hadden ongetwijfeld nog meer uit Sioen kunnen sleuren als een wespenplaag daar geen stokje voor gestoken had.

enola: Sioen is lang een eenmansproject geweest. Heb je bewust de stap naar een groep gezet?
Sioen: "De violist (Renaud Ghilbert) was de eerste die er bijkwam. Ik ben samen met hem beginnen jammen na een optreden en het klikte zo goed dat we vanaf toen samen optraden. Via hem en het jazzconservatorium in Gent ben ik in contact gekomen met de andere groepsleden. Vaak waren het cafékennissen. Je kon niet echt van een groep spreken omdat we in de eerste plaats naar een album toewerkten en daar een groep voor nodig hadden. Ondertussen is de bezetting ook al enkele keren veranderd. Met deze mensen is het wel de bedoeling als een band naar buiten te komen en dus niet enkel samen een album op te nemen."

enola: Schrijf jij de nummers nog steeds alleen of geef je de bandleden een mogelijkheid om iets in te brengen?
Sioen: "Het hangt af van nummer tot nummer. Meestal heb ik in mijn hoofd wel al de akkoorden en de structuur van het nummer zitten. Ik probeer nu wel meer eerst met een ideetje te starten en daar dan samen met de groep aan te werken via een jamsessie. Zo kan ik ook beter inschatten hoe de groep de song ziet, wat helpt bij het schrijven van nummers. Voor het eerste album heb ik aan de nummers moeten schaven omdat die eigenlijk geschreven waren voor piano alleen en niet voor een groep. Voor het nieuwe album wil ik verschillende dingen uittesten, dus zowel alleen piano als songs voor de hele groep of louter piano en viool."

enola: Het kan dus gebeuren dat je "back to basics" gaat en terug solo-optredens doet?
Sioen: "Sioen is mijn project, ik speel nog vaak solo. Deze zomer nu niet vanwege de festivals maar anders speel ik vaak in kleine cafés of culturele centra solo. Ik meen dat mijn nieuwe nummers ook solo er moeten staan, alleen zo weet je of het echt een goed nummer is of niet. Door een teveel aan instrumenten verlies je soms de songs uit het oog."

enola: Durf je wel eens te improviseren op je nummers, solo of samen met de groep?
Sioen: "De structuur van de song ligt vast maar solo’s worden wel eens geïmproviseerd. De nummers veranderen sowieso altijd. We spelen ze nu meer dan een jaar en je pikt in op reacties uit het publiek. We willen het levendig en fris houden op die manier. Tenslotte willen we niet ook steevast dezelfde set spelen."

enola: Wat verkies je: clubs of festivals?
Sioen: "Er is een heel andere sfeer bij festivals: alles dient veel sneller te gaan en je werkt sneller naar een hoogtepunt toe. In clubs of culturele centra neem je voor alles veel meer je tijd. Maar beiden vormen een leuke afwisseling op elkaar. Dankzij het succes kunnen we ook veel meer kiezen wanneer we spelen en gemakkelijker een pauze inlassen om aan nieuwe nummers of zo te werken."

enola: Pas je dan je set aan afhankelijk van de locatie? Is er een verschil tussen Sioen in een jeugdhuis of club in vergelijking met een festival?
Sioen: "Voor een zaal zullen we niet direct onze set veranderen maar in de periode maart / april hadden we een theatertournee en daar hebben we wel gelet op de sfeer en de locatie. Je past je op zo een moment wel aan. De elektrische gitaar werd nu eens vervangen door een akoestische, dan hadden we meer strijkers bij. De songs werden in een rustigere versie gebracht, … Als we een langere set spelen, dan proberen we wel eens nieuwe nummers uit."

enola: Heb je al veel nieuwe nummers live gespeeld? En let je dan extra op de reacties van het publiek?
Sioen: "Momenteel ben ik nog volop aan het werken aan nieuwe nummers maar live spelen we er al een zestal. Het was leuk om te kijken hoe de nummers overkwamen. Ook op plaat zal je merken dat we deze songs al in de vingers hebben. In november beginnen we de nieuwe nummers uit te werken, maar we zullen ze die maand ook al enkele keren live spelen. Het publiek kan soms echt de vinger op de wonde leggen en je duiden op een zwakte in de song. Een nummer hoeft niet weggegooid te worden omdat het publiek lauw reageert. Soms zijn kleine wijzigingen voldoende. Ik bekijk het als een repetitie voor een publiek op zo een moment en dat is wel iets speciaals."

enola: Wanneer mogen we dan het nieuwe album verwachten?
Sioen: "Eind december zouden we in de studio opnemen en in januari afwerken. Begin maart zou het album af moeten zijn en aansluitend hebben we een theatertournee gepland. Het zou opnieuw op Keremos uitgebracht worden. Een album in eigen beheer uitbrengen (Keremos is opgericht door o.a. Sioen en Tom De Clerq) heeft een aantal voordelen: zo kan je rustig in de tuin vergaderen, en gaat het er ook losser aan toe."

enola: Zou je geen overstap naar een groot label overwegen?
Sioen: "Het zou dom zijn om het a priori te weigeren maar het label zou echt wel met een goed voorstel dienen af te komen. Conflicten met Keremos zullen er niet uit voortvloeien omdat Keremos onze manager zou blijven. Een aantal problemen die we hadden met de eerste plaat zijn er nu niet meer, de tweede plaat brengt dus minder zorgen mee en financieel houden we nu meer over. Maar een groot label zou wel interessant zijn om internationaal door te breken."

enola: Je hebt ondertussen wel succes in het buitenland en je hebt zelfs opgetreden in Canada en Amerika. Maar het meest verbazingwekkende vind ik toch wel dat je een succesvolle single op MTV-Korea hebt. Volgen daar optredens uit?
Sioen: "In Frankrijk waren we aanwezig op een muziekbeurs en een Koreaans platenlabel had ons album meegekregen. Twee weken later kregen we een mailtje dat ze het album fantastisch vonden. Ze hebben na de single "Cruisin" ook het album uitgebracht. Optredens zijn niet direct aan de orde omdat het financieel niet haalbaar is momenteel. In Canada heb ik deelgenomen aan een wedstrijd en als winnaar werd ik uitgenodigd voor het festival in Toronto. We zijn toen doorgetrokken naar New York waar ik heb opgetreden in CBGB (legendarische punkclub waar o.a. The Ramones opgetreden hebben – JB). Dat was wel toen we alleen nog maar met piano en viool optraden. Dit jaar hebben we met de groep in Texas gespeeld. Grote verschillen tussen het Amerikaanse en Europese publiek heb ik niet echt gemerkt."

enola: Heeft je werk voor Team Spirit II je manier van songschrijven beïnvloed?
Sioen: "Ik heb de soundtrack geschreven, dus de muziek onder de dialogen maar ook een song voor de discotheek of in stripteasebar. Het was leerrijk omdat je in een bioscoopzaal zit en daar aan je muziek werkt. Ik zou het graag herhalen maar dan in een film waar de muziek iets centraler staat. Hier heb ik meer gelet op de sferen omdat je geen echte song opbouwt. De stijlen variëren naargelang de scène en je vertelt natuurlijk het verhaal van iemand anders. Uiteindelijk hebben we het album op minder dan twee maanden in elkaar moeten boksen en dan leer je sneller te werken. Iets wat ik nu ook bij Sioen toepas: alle administratie werk ik nu sneller en efficiënter af."

enola: Je hebt aan de muziekschool dwarsfluit gestudeerd en daarna een jaar op het jazzconservatorium in Antwerpen gezeten. Heeft die achtergrond je beïnvloed bij het componeren?
Sioen: "Zeker en vast. Maar niet bewust. Je hebt een aantal zaken meegekregen in die opleiding en die beïnvloeden en vormen je meer dan je denkt. Natuurlijk helpt het ook dat je zaken als akkoorden en zo kent. Mijn violist weet beter dan ik wat ik eigenlijk doe (lacht). De dwarsfluit speel ik veel te weinig, af en toe speel ik wel eens met de radio mee."

enola: Hoe voelde het om op Rock Werchter te spelen? Had je daar ooit van durven dromen?
Sioen: "Als jonge gast heeft het een mythische status hé. Je gaat er steevast met vrienden naartoe, maar je droomt er nooit van om er ooit zelf te staan. Opeens leek het echter een haalbare kaart te zijn: we speelden op verschillende festivals en dan durf je er wel aan denken. Het is ook enorm meegevallen want de kans bestaat natuurlijk dat je er naar uitkijkt en dat het dan een gigantische flop blijkt te zijn."

enola: Je treedt tijdens Dranouter op met levende legende Toots Thielemans. Is dat een tweede droom die in vervulling gaat?
Sioen: "Zeker. Momenteel besef ik het nog niet (het interview werd afgenomen op 28/07) en wil ik het ook niet beseffen. Het is veel te intimiderend en als je dan ook nog eens weet dat hij onze nummers mee zal spelen. Voor het optreden hebben we een korte repetitie samen. In zekere zin is dit een vervolg op "Sioen Says Boom!" waarmee we in de AB opgetreden hadden (met o.a. Gabriël Rios, Marie Daulne van Zap Mama en Filip Kowlier). Toots kon toen niet met ons optreden maar nu dus wel. Voor de muzikanten is het zeker speciaal, zij studeren aan het jazzconservatorium en om dan aan je docent te kunnen zeggen dat je met Toots Thielemans het podium gedeeld hebt."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vijf × 1 =