Various Artists :: TRR50 / Thank You

Compilaties bespreken is niet zo evident. Ondergetekende ondervond
het enkele maanden geleden nog met Cap, het visitekaartje van kersvers
label/collectief Carte Postale uit Namen. Allemaal schitterende
nummers, dat wel, maar niet echt een geheel. Heel anders zit het
met deze verzamelaar, ‘Thank You’ (oftewel TRR50, de 50ste release
van het label Temporary Residence). Elf nummers staan er op deze
compilatie, van elf verschillende artiesten. En hoewel die elf ook
heel verscheiden zijn, is er toch één gemeenschappelijke feel, één
lange lijn die doorheen de hele plaat kronkelt en die maakt dat
‘Thank You’ kan beluisterd worden als een echt album, van één en
dezelfde groep. Nochtans biedt deze cd genoeg stof om er een leuk
avondje “genreduiding” van te maken. En op de grote vlag die over
deze jubileumplaat gedrapeerd wordt, mag men van mijn part gerust
de letters ambient postrocktronics borduren.
Niet alleen de elf artiesten mogen hier uitvoerig bewierookt
worden, ook – en misschien in de eerste plaats – de mensen van
Temporary Residence zelf die de elf tracks hebben uitgekozen én
(klinkt misschien idioot, maar toch…) in de juiste volgorde hebben
gezet. En toch is ‘Thank You’ geen best of van de rijke
cataloog van het label, want de elf nummers zijn veelal nooit
eerder verschenen nummers en live-opnames.
Grote namen vinden we niet terug op deze verzamelaar. De bekendste
naam op de cd is Explosions in the
Sky
, vorig jaar nog terecht de hemel in geprezen door mijn
collega Prof. Joost. Laat dit echter vooral een voordeel zijn, de
argeloze luisteraar zal hier elf ontdekkingen kunnen doen.
Fridge mag de spits afbijten met ‘Five Combs’. Fridge zegt u
misschien niks, maar als u weet dat het één van de projecten is van
Kieran Hebden (Four Tet voor de
vrienden) dan weet u ook meteen waar u zich aan mag verwachten.
Howard Hello‘s ‘The One’ sluit hier naadloos op aan, en met
zijn subtiele ambient folk mag hij gerust één van de hoogtepunten
van de plaat worden genoemd. Killowatthours trekt deze
(kalme) lijn door en geeft na goed vijf minuten de fakkel door aan
de postrock van Tarentel.
Alleen een live-registratie van Rumah Sakit (post-hardcore)
en een ongepolijste diamant van Explosions in the Sky, zorgen voor het
iets “hardere” werk. Ook Kammerflimmer Kollektief verdient
uw aandacht, al is het maar omdat deze groep deze zomer te zien en
te horen zal zijn op Pukkelpop. Sybarite brengt ons iets dat
zou kunnen omschreven worden als de Pixies, die in opdracht van Studio 100
een kinderplaat opnemen.
Parlour en Halifax Pier hebben allicht de pech
helemaal op het einde van de plaat te staan, zodat de verrassing er
op dat moment misschien al voor een groot stuk af is. De
uitsmijter, het negen minuten durende, bezwerende ‘The Closer’ van
Sonna, maakt echter zo’n indruk dat je er eerst een paar
minuten stil van wordt, vervolgens opstaat en de hele plaat weer
van vooraf aan opzet. Want laat dit duidelijk zijn: na deze plaat
zult u bij de titel ‘Thank You’ nooit meer denken aan die
afgrijselijke single van Alanis Morissette!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 + negentien =