Gezegend zijn met een beklijvend en typerend, maar toch zuiver
stemgeluid maakt het altijd iets makkelijker om een plaatsje te
verdienen bij de groten. Als je vader dan ook nog eens toetsenist
was bij het legendarische XTC, moet je al hard je best doen om je
muzikale capaciteiten niet te ontwikkelen. Finn Andrews wilde als
tiener misschien wel liever kunstenaar dan muzikant worden, hij
besefte gelukkig net op tijd welke gaven hij bezat. Op z’n
achttiende verhuisde de jonge muzikant van Nieuw-Zeeland naar
Londen, waar hij met drie vrienden The Veils vormde.
Nu -drie jaar later- heeft het kwartet met ‘The Runaway Found’ z’n
debuutalbum klaar. Een debuut dat niet bepaald uitblinkt in
originaliteit. Muzikaal pikken The Veils, zonder veel moeite te
doen om het te verbergen, van Coldplay, Starsailor, Suede, The
Verve en andere hedendaagse radiovriendelijke rockhelden. Zelfs de
titel van de plaat blinkt uit in non-creativiteit.
Maar u begrijpt dat dit geen schande hoeft te zijn, wanneer het
werkt. En het werkt geen klein beetje. Net iets meer dan 40 minuten
blijft de band je naar de keel grijpen met prachtig uitgewerkte
nummers, het ene al iets beter dan het andere. Finn Andrews klaagt
en kreunt 10 magistrale nummers lang, maar weet steeds op tijd de
grens met kitsch te vermijden. De single ‘Lavinia’ is zowat het
typevoorbeeld van wat u bij deze omschrijving kan verwachten. De
tracks hebben genoeg in zich om klassiekers te worden, maar zullen
waarschijnlijk door de vele voorbeelden van voor hen, die status
net niet kunnen waarmaken. ‘The Nowhere Man’ -de laatste track van
deze plaat – en ‘Talk Down The Girl’ bezwijken net niet onder het
zelfmedelijden en pathetiek en weten nog net pakkend en mooi te
blijven.
Op ‘Guiding Light’ en ‘More Heat Than Light’ mag leadgitarist Oli
Drake alle registers opentrekken en bewijzen The Veils dat hun
songs niet noodzakelijk voorzien moeten worden van bombastische
vioolarrangementen om kippenvel op te wekken bij de luisteraar.
‘The Leavers Dance’ en ‘Vicious Traditions’ beginnen ingetogen maar
onrustig en bouwen geduldig op naar het hoogtepunt, het moment dat
de songs openbarsten in al hun schoonheid.
Met ‘The Runaway Found’ hebben de The Veils ongetwijfeld de basis
gelegd voor wat wel eens een indrukwekkende carrière zou kunnen
worden. Haast u dus en ga ze ergens in een intieme zaal bekijken,
voor u naar bunkers als Vorst of andere evenementenhallen moet
rijden!
