Verrassend én meeslepend uit de hoek komen zonder substantieel van aanpak te veranderen, het is weinigen gegeven. De eigenzinnige countrymuzikanten van Lambchop draaien er echter hun hand niet voor om. Alsof het niks is, leveren Kurt Wagner en gevolg met Damaged een plaat af om stil van te worden.
Iets zinnigs schrijven over een nieuwe Lambchop, het is niet de meest eenvoudige opgave. Echt verrassen doet de band niet meer, maar als de eerste noten van een nieuwe plaat weerklinken, ben je toch weer aan de grond genageld. Zo ook bij Damaged, de nieuwste worp van Kurt Wagner en de zijnen. Als de intro van opener "Paperback Bible" hoorbaar wordt, heb je de neiging iedereen tot stilte aan te manen, zelfs al is er niemand in de buurt. Dat gegeven verraadt meteen dat het met de intensiteit van de nieuwe Lambchop goed zit. Daar hebben we, terwijl we zo stil mogelijk op dit klavier proberen te tokkelen, niet over te klagen.
Een groot artiest is hij die een sombere plaat kan maken waar je als luisteraar niet somber van wordt, integendeel zelfs, waar je als luisteraar een warme gloed van krijgt zonder in uitbundigheid te vervallen, maar toch de warme gloed der gelukzaligheid voelt. Kurt Wagner is een Groot Artiest. Na negen platen mag dat wel eens gezegd worden. Ook al verschilt Damaged in wezen niet erg van albums als Nixon of diens opvolger Is A Woman, toch is het een plaat die je overdondert en die je onmogelijk als muzikaal behang kan gebruiken. Lambchop is te nemen of te laten. Of je luistert naar hun platen, of je doet iets anders. Daarin schuilt de kracht van deze band: Lambchop is een band die, zelfs al zijn ze met bijna twintig, je een gevoel van intimiteit kan geven alsof je alleen bent met iemand die alleen jij zo intiem kent.
Op Damaged laat Kurt Wagner op zeer subtiele wijze elektronische muziek zijn eigenzinnige vorm van country binnendringen. Het duo Hands Off Cuba (oftewel Scott Martin en Ryan Norris) zorgt voor interludia die opgebouwd zijn uit samples afkomstig uit de songs op Damaged, of hoe hergebruik tot het maximum doorgedreven kan worden. Zonder dat het overigens erg opvalt, de muziek van Lambchop in de weg staat of — je weet nooit — stoort.
Kurt Wagner, niet tuk op interviews, hult zich zoveel mogelijk in stilzwijgen over de band en zichzelf. Toch kon dat niet voorkomen dat de wankele gezondheid van de man publieke kennis werd. Het plaatst de titel en de ingetogenheid van deze plaat in een ander perspectief, eentje waarin authenticiteit hoog aangeschreven staat en tilt de man, zij het dan misschien deels om de verkeerde redenen, naar de eenzame hoogte vanwaar vroeger Johnny Cash op ons, gewone stervelingen, neerkeek. De doorleefdheid van nummers als "The Rise And Fall Of The Letter P" en "Fear" roept niet alleen de herinnering op aan Cash, ook Leonard Cohen ten tijde van Songs From A Room waart door dit album als een plotse en alles verkillende windvlaag bij het begin van de herfst, een vlaag die doet denken aan de vergankelijkheid van het leven. Een vergankelijkheid die Lambchop op subtiele wijze heeft weten counteren met Damaged.
