De enola-filmrecensenten lichten de komende dagen elk hun tien favoriete titels van 2025 toe en op 31 december krijgt u de samengestelde top 10 van de hele filmredactie. (Om in aanmerking te komen voor deze rangschikking moet een film gedurende het afgelopen jaar een Belgische release hebben gekregen in de bioscoopzalen of via VOD/streaming. Titels van op festivals die pas volgend jaar verschijnen, werden dus niet opgenomen in de lijstjes en verhuizen naar 2026.)
- Resurrection/Kuangye Shidai (B. Gan – Usa/Chin/Fr)
‘Dromen is het leven bekijken door de lens van cinema’. Dat is de filosofische samenvatting van deze rolprent. Huppelend van filmstijl naar filmstijl, onze zintuigen bespelend als een theremin om uiteindelijk te landen waar het begon … in een cinema. Innoverend en eindeloos fascinerend.
- The Secret Agent/O Agente Secreto (K. Mendonça Filho – Braz/Nl/Fr/D)
Mendonça werpt een magisch realistische blik op een samenleving waarin agenten bij een wegcontrole een burger bestelen, een afgehakt been wraak neemt en een ‘secret agent’ geen ‘agent’ en ook niet echt ‘secret’ is. De ijzeren greep van macht en corruptie op het individu levert in dit geval een wervelende cinematografische ervaring op.
- Train Dreams (C. Bentley – Usa)
In de traditie van de grote Amerikaanse romanciers zoals Steinbeck, Twain en Faulkner, volgen we het wedervaren van Robert Grainier, een houthakker die gaat waar zijn job hem heenvoert. De stugge man is duidelijk in zijn element te midden van het overweldigende natuurschoon dat hem niet alleen een job, maar uiteindelijk ook een gezin oplevert. De natuur geeft, maar neemt ook. Een elegie voor een houthakker die ingehaald wordt door de moderniteit. Verstilde schoonheid à la Terrence Malick.
- L’Étranger (F. Ozon – Fr)
De zinnenprikkelende zwartwit beelden staan in schril contrast met de vlakke afstandelijkheid van hoofdpersonage Meursault. Ozon kiest voor een klassieke aanpak van het gelijknamige boek van Albert Camus en toont hiermee aan dat goede wijn geen krans behoeft.
- Queer (L. Guadagnino – Usa)
Minder hallucinant dan Naked Lunch, die andere William Burroughs verfilming, maar veel inzichtelijker in de psyche van de schrijver die van Lee een nauwelijks verhuld alter ego maakte. Een drugs geïnduceerde gay romance in het Mexico van de jaren vijftig, op smaak gebracht door de uiterst gestileerde decors en een pompende soundtrack.
- Des Teufels Bad (V. Franz & S. Fiala – D/At)
Vrouwen op de rand van een zenuwinzinking. Zo zou je Des Teufels Bad in een zin kunnen omschrijven. In het achttiende eeuwse Duitsland was geestelijke gezondheidszorg voor vrouwen onbestaande en dat resulteerde uiteindelijk in een plaag van weerzinwekkende moorden gepleegd door diezelfde vrouwen. Een indringend feministisch portret dat de West-Europeaan een spiegel voor houdt over een fenomeen uit een niet eens zo ver verleden. Beklemmend en hardvochtig, maar ook meesterlijke cinema.
- Reflet dans un diamant mort (H. Cattet & B. Forzani – Bel/Lux/Fr/I)
Reflet dans un diamant mort is niet alleen een briljante vingeroefening die onze voorliefde voor het spionagegenre toejuicht, bevraagt en bekritiseert. Het is tevens een Freudiaanse duik in de psyche van de spion als fenomeen in de popcultuur. Een postmoderne aanpak die amusement verbindt met het cerebrale.
- The Brutalist (B. Corbet – Usa/Uk/Can)
De Amerikaanse droom is gebouwd op bloed, zweet en tranen van talloze immigranten die daar weinig tot niet voor werden bedankt. Architect László Tóth ontwerpt vol goede moed een buurtcentrum voor de gehaaide mecenas Van Buren, maar ziet zijn artistieke droom gaandeweg verdampen. Pragmatisme en kille politieke praktijk trekken aan het langste eind. Grootse meeslepende cinema in lijn met de aspiraties van Tóth.
- Memoir Of A Snail (A. Elliot – Au)
Memoir Of A Snail is tegelijk een samenvatting en een voortzetting van de thema’s waar Adam Elliot al zijn hele leven mee worstelt. Mentale gezondheid, eenzaamheid en de unieke emotionele connectie tussen mensen met al dan niet een familiale band lopen ook nu als een rode draad doorheen deze ‘kleiografie’. Diepmenselijk, vertederend en ontroerend.
- Sinners (R. Coogler – Usa)
Een ‘southern gothic’ die voor een keertje niet alleen baadt in een bevreemdende atmosfeer, maar ook letterlijk zijn tanden laat zien. Wanneer horror brede maatschappelijke gevoelens en tendensen aankaart, is het genre op zijn best.