De enola-filmrecensenten lichten de komende dagen elk hun tien favoriete titels van 2025 toe en op 31 december krijgt u de samengestelde top 10 van de hele filmredactie. (Om in aanmerking te komen voor deze rangschikking moet een film gedurende het afgelopen jaar een Belgische release hebben gekregen in de bioscoopzalen of via VOD/streaming. Titels van op festivals die pas volgend jaar verschijnen, werden dus niet opgenomen in de lijstjes en verhuizen naar 2026.)
- Bugonia (Y. Lanthimos – Usa/Uk/Ie/Can/Zk)
In Bugonia toont Yorgos Lanthimos wat er gebeurt wanneer complotdenken de werkelijkheid volledig overneemt: twee paranoïde mannen kidnappen een CEO omdat ze ervan overtuigd zijn dat zij een buitenaards wezen is. Met Emma Stone opnieuw als koele, ongrijpbare kern van het verhaal breidt Lanthimos zijn universum uit met een sinistere conspiracy-film die balanceert tussen satire en existentiële paranoia.
- L’Étranger (F. Ozon – Fr)
François Ozon blaast Camus’ L’Étranger nieuw leven in met een trouwe zwart-witadaptatie die het absurdistische wereldbeeld van de roman tastbaar maakt. Het monotone bestaan van Meursault raakt ontwricht door de dood van zijn moeder, gevolgd door een noodlottige confrontatie op het strand. Ozon blijft opvallend trouw aan het bronmateriaal en roept een afstandelijke sfeer op waarin emotionele onverschilligheid langzaam maar onvermijdelijk tot tragedie leidt.
- Black Dog/Gouzhen (G. Hu – Chin)
In een desolaat stadje in Noord-China, in de schaduw van de naderende Olympische Spelen, keert ex-gevangene Lang Yonghui terug naar zijn geboortestad waar een hunker naar modernisering heerst. Zijn onverwachte vriendschap met een beruchte zwarte straathond groeit uit tot een ingetogen verhaal over verzet. Met minimale dialogen en een sobere art-house-stijl levert Guan Hu een traag maar meeslepend portret af.
- The Brutalist (B. Corbet – Usa/Uk/Can)
Met een monumentale speelduur waagt Brady Corbet zich aan een ambitieuze fictieve kroniek over immigratie, kunst en identiteit. Adrien Brody speelt de visionaire Joodse architect László Tóth die na de Tweede Wereldoorlog Europa ontvlucht en in Amerika geconfronteerd wordt met antisemitisme en een meedogenloze versie van de American Dream. Wat start als een belofte op vooruitgang, eindigt als een confronterende, tragische visie op moderniteit.
- Sirât (O. Laxe – Es/Fr)
In Sirât doorkruist een vader met zijn zoontje de Marokkaanse woestijn, op zoek naar zijn verdwenen dochter die zich op een rave zou bevinden. Geluid krijgt een eigen rol en sleurt je mee in een trance-achtige ervaring waarin realiteit en droom in elkaar overlopen. Laxe creëert een radicaal, hypnotiserend en traumatiserend werk dat aanvoelt als een fata morgana.
- One Battle After Another (P.T. Anderson – Usa)
Paul Thomas Anderson lost de hoge verwachtingen in met deze energieke en politiek geladen thriller over uitgebluste revolutionairen die opnieuw in actie moeten komen. Wanneer Bob, samen met zijn zelfredzame dochter, geconfronteerd wordt met de terugkeer van een oude vijand, ontvouwt zich een intens en ironisch portret van loyaliteit en idealen. Met Leonardo DiCaprio, Sean Penn en Benicio Del Toro brengt Anderson een mix van spanning en maatschappelijke reflectie die zeker blijft hangen.
- Eddington (A. Aster – Usa/Uk/Fi)
Ari Aster keert terug naar mei 2020 en gebruikt de coronacrisis als decor voor een beklemmend conflict in het kleine stadje Eddington, New Mexico. Wat begint als een machtsstrijd tussen sheriff en burgemeester ontspoort in een surrealistische, donkerkomische allegorie over polarisatie en collectieve angst. Met Joaquin Phoenix opnieuw in de hoofdrol wandelt Aster op een dunne lijn tussen humor en tragedie, en toont hij een vervormde, maar akelig herkenbare spiegel van de samenleving.
- La Cocina (A. Ruizpalacios – Usa/Mex)
In een koortsachtig tempo duikt La Cocina achter de schermen van een New Yorks restaurant waar multiculturele levens botsen en verstrengeld raken. Ruizpalacios filmt in krachtig zwart-wit en legt de ontmenselijking van arbeid genadeloos bloot. Het resultaat is een rauwe, tijdloze ode aan de onzichtbare werkers die de machine draaiende houden.
- Memoir of a Snail (A. Elliot – Au)
Deze stop-motionfilm schetst het leven van Grace Pudel, een ingetogen vrouw die troost vindt in slakken, liefdesromans en cavia’s. In zijn herkenbare stijl brengt Adam Elliot opnieuw een warm en menselijk portret van eenzaamheid en de zoektocht naar verbinding.
- A Complete Unknown (J. Mangold – Usa)
Tussen de vele biopics springt A Complete Unknown eruit door zijn focus op één bepalende periode in het leven van Bob Dylan. De film volgt de 19-jarige Dylan bij zijn aankomst in New York en zijn snelle opmars binnen de folk-scene, culminerend in een iconisch optreden. Timothée Chalamet zingt zelf en brengt de muziek op authentieke wijze tot leven.
De tekst bij 5 lijkt mij niet te kloppen.
Inderdaad, was een foutje ingeslopen bij het overzetten, is aangepast ondertussen