Shabazz Palaces :: Exotic Birds of Prey

Shabazz Palaces lijkt met zijn laatste releases door een creatieve woestijn te gaan – evenwel zonder de spectaculaire resultaten als in Dune. Exotic Birds of Prey voelt vooral overbodig aan.

Het laatste album Robed in Rareness is amper vijf maanden uit en Ishmael Butler en zijn Shabazz Palaces komen alweer met nieuw werk. De meeste kometen doen er langer over om de aarde met een nieuwe lading sterrenstof te besprenkelen. Daarom had spaarzaamheid deze Exotic Birds of Prey deugd gedaan – alles went immers en de magie ebt snel weg. Robed in Rareness was bovendien ook al niet het sterkste werk van Butler. Als dit mini-album dat manco zou rechtgetrokken hebben had u ons anders horen piepen, maar nu blijven we weerom eerder steken in ‘bwoah’.

Shabazz Palaces charmeerde ons in 2011 door dapper nieuwe gronden te betreden en vooral weg te blijven van hiphopclichés. De vervreemding die deze groep kan teweegbrengen prikkelt op haar best de nieuwsgierigheid en trekt je zodoende hun universum binnen, maar op Exotic Birds of Prey komen ze van zo far out dat de close encounter uitblijft. De stemmen verdrinken in de supernova’s van beats die in reverb, stemeffecten en synths gedrenkt zijn – wat natuurlijk alleen maar jammer is wanneer je je aan een echt rapalbum verwacht, iets waarin Shabazz Palaces nooit heeft gegrossierd. Wat nu echter overblijft, is op zijn best vaak alleen maar een vibeke te noemen, en daar moet je mee oppassen, want voor je het weet zit je in het zog van Drakes vaarwater. Ergens waar je niet wil zijn dus, wegens een gebrek aan diepgang. Zo klinkt “Synth Dirt” met enkele random ingeduwde synthtoetsen met daarover een hoop moeilijk verstaanbaar gepraat als een skit die zelfs een regulier album niet zou halen (en ook daar zijn skits al verwaarloosbaar). “Angela” leunt tegen de psychedelische funk van Parliament aan, maar het grote verschil is dat we ons er niet meteen op zien dansen – daar is het simpelweg té weird voor.

Vrijblijvendheid en oppervlakkigheid zijn niet iets wat we associëren met deze groep die op zijn best is wanneer hij zwart activisme op abstracte wijze met afrofuturisme verbindt. “Well Known Nobody” klinkt met die drum-‘n-bass-met-rockgitaren als een Neptunesproductie uit begin jaren 2000. Alleen is er hier geen song uit voortgekomen – na amper een minuut is het voorbij en heeft het zijn effect van politieke kritiek gemist.

Niet dat het allemaal kommer en kwel is. “Exotic BOP” is even vuil als meeslepend en bezwerend, terwijl “Take Me to Your Leader” een monster van een nummer is dat alle kanten op schiet, het mysterie intact weet te houden en dankzij die op eighties drumcomputers geprogrammeerde beat wel tot bewegen aanzet, zij het dan op redelijk freaky wijze.

Geen idee waar deze exotische roofvogels op aasden met dit album, maar hier zit toch niet al te veel vlees aan.

4.5
Sub Pop
Beeld:
Stephan Gray

verwant

Eindejaarslijstje 2023 van Jef De Ridder

Welke albums waren dit jaar de kroketten bij mijn...

Shabazz Palaces :: The Don of Diamond Dreams

Dat hiphop zich in ongekende en vaak verrassende vormen...

Shabazz Palaces :: Quazars Vs. The Jealous Machines, Quazars: Born On A Gangster Star

Het onvolprezen Shabazz Palaces maakt al sinds het begin...

Porter Ray :: Watercolor

“Now let me take a trip down memory lane,”...

Digable Planets :: 20 november 2016, VK

De jaren negentig zijn helemaal terug in hiphopland. Vorige...

aanraders

Girl In Red :: I’M DOING IT AGAIN BABY!

Somberte verkoopt, zo ook de sad girl aesthetic waar...

Vampire Weekend :: Only God Was Above Us

Haal de witte sokken en debardeurs boven: Vampire Weekend...

Ivy Falls :: Sense & Nonsense

Rol de gordijnen maar dicht, kruip gezellig onder een...

Hurray For The Riff Raff :: The Past Is Still Alive

Alynda Segarra. Bound for Glory. Was Small Town Heroes in...

Daniel Boeckner :: Boeckner!

Als kind is Dan Boeckner zeker niet in een...

recent

The Jesus and Mary Chain

23 april 2024Ancienne Belgique, Brussel

Hoe moeilijk kan het zijn om een geluidsman eens...

James Brandon Lewis Quartet

23 april 2024Ancienne Belgique, Brussel

Back to Black

De titel van Sam Taylor-Johnsons jongste film verwijst naar...

Salem

De 'mean streets' van Marseille vormden al eerder het...

Stake :: ”Ik zie ons nog wel doorgaan tot we baarden hebben als ZZ Top”

We hebben het met de manager gecheckt: bedoelde hij...

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in