Los Fuertes

Los Fuertes (The Strong Ones) vertelt een zeemzoet liefdesverhaal dat zich afspeelt ergens in de zuidelijke contreien van het wonderschone Chilli met Antonio Altamirano en Samuel González in de hoofdrollen. Regisseur Omar Zúñiga Hidalgo koos met zijn film voor een modern sprookje maar dan wel eentje met een verrassend einde. Is dit de Chileense versie van Call Me by your name ? Misschien, al is het verhaal van deze laatste net een tikkeltje krachtiger en de liefde tussen beide net iets vuriger.

De milieubewuste architectuurstudent Lucas (González), reist per bus en boot richting Montreal omwille van een toegekende studiebeurs. Hij houdt een tussenstop in Chili om zijn zus Carolina te bezoeken. Op wonderbaarlijke wijze wordt zijn verblijf echter een stuk boeiender door de knappe verschijning van de heer Antonio (Altamarino), visser en acteur. Sneller dan verwacht worden ze stapelverliefd op elkaar. Lucas ontdekt de voortreffelijke landschappen door de ogen van Antonio maar helaas kan Chili zijn hart niet bekoren want hij besluit alsnog te vertrekken naar Montreal, zonder Antonio.

Los Fuertes onderscheidt zichzelf door een directe, ruwe, maar ook dromerige stijl, die door regisseur Hidalgo goed in de hand wordt gehouden. De camera en beelden volge het ritme van de personages, wat de roes van de verliefheid sterk accentueert. Wanneer Lucas dolenthousiast afstapt op Antonio, lijkt de camera achter hem dartelend mee te genieten van zijn geluk. Evenzeer is er grote aandacht voor blikken: alsof een spel spelen met ogen gespeeld wordt en de camera ingezet wordt al scheidsrechter.  We kunnen als kijker slechts 100 minuten wegdromen bij dit Chileense liefdesverhaal, toch neemt de nieuwsgierige camera zijn tijd. Enerzijds om Lucas en Antonio elkaar te laten ontdekken maar anderzijds voor de kijker om inzicht te krijgen in de passionele doch bittere relatie die getoond wordt.

Los Fuertes is thematisch en inhoudelijk zeker niet vernieuwend, maar het vormelijk is de film zeker en vast boeiend. Op subtiele wijze toont Hidalgo ons de passionele scènes, die gewikkeld zijn in vonken en vuur, maar het uiteindelijke doel lijkt wel ons deelgenoot te maken van de gevoelens tussen beide heren. Aan de hand van minimalistische beelden, gaande van de welvingen van Antonio’s billen of Lucas’ hals in beeld met de linkerborst van Antonio, krijgen we een speelse verliefdheid te zien. Maar naargelang het verhaal vordert, worden ze in het het schemerlicht ook zielsmatig tot elkaar aangetrokken. En net hier verdient Hidalgo niets dan lof, want aan de hand van zijn decors communiceert hij de gevoelens van zijn personages op bijzonder sterke wijze. Waar de drukke decors staan voor chaos en onrust, symboliseren de heldere landschappen, ondersteund door het geluid van de klotsende zee, hun zuivere gevoelens voor elkaar,  wanneer ze op het einde afscheid moeten nemen voor onbepaalde tijd.

Los Fuertes is onderdeel van het Pink Screens Film Festival dat van 8 tot en met 18 april 2021 te zien is op Sooner. Pink Screens is het Brusselse Queer Filmfestival dat dit jaar volledig online te zien is. Meer info op Sooner.be

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

6 + 17 =