Pascal Davoz & Philippe Tarral :: De Koerier van Casablanca: 1. Christina

Aan luchtvaartstrips geen gebrek dezer dagen. Met De Koerier van Casablanca ging een nieuw tweeluik van start dat vooralsnog geen potten breekt en vooral uitblinkt in middelmatigheid. In december wordt het tweeluik al afgerond in vertaling, dus het zal snel duidelijk worden of Pascal Davoz en Philippe de meubels nog kunnen redden.

Met De Koerier van Casablanca diepte uitgeverij Silvester een wat vergeten tweeluik op dat van start ging in 2016 met Christina, dat nu recent vertaald werd. Met een vlot toegankelijke combinatie van een historische setting in de periode dat vliegen nog echt een avontuur was en met een menselijk relaas over frustraties en verlies, is dit eerste deel meteen gefundenes fressen voor de liefhebbers van de luchtvaarstrips. Toch slagen scenarist Pascal Davoz en tekenaar Philippe Tarral er niet echt in om met dit eerste deel een blijvende indruk na te laten. Daarvoor blijft het allemaal toch wat te gemiddeld.

Pascal Davoz is van oorsprong een Franse muzikant die in de jaren ’80 met een soort funky rapvariant enkele hits scoorde en ook een paar opgemerkte platen uitbracht. Begin jaren 2000 maakte hij de overstap naar stripscenario’s, waarvan nu pas een eerste album vertaald raakt. Een echt opgemerkte carrière heeft Davoz in de strip dus nog niet gehad. Ook het verhaal in De Koerier van Casablanca komt nooit echt op dreef.

Robert Billaret en Adrien Delamare zijn twee piloten die deel uitmaken van een nieuwe luchtpostmaatschappij die na WO I van start gaat, om Frankrijk te gaan verbinden met Afrika. De twee zijn gezworen vrienden met elk hun demonen, maar ook onderling speelt er een geschil uit het verleden mee. Tegelijk maken nog een stel kleurrijke figuren deel uit van de cast bij de luchtpostmaatschappij. Davoz geeft elk van zijn personages een gevarieerde achtergrond mee, maar slaagt er niet in om van alle figuren een geheel te maken en de plot te laten sluiten rond die figuren. Het lijkt alsof personages en plot los van elkaar uitgewerkt zijn en achteraf pas samengevoegd werden.

Tekenaar Philippe Tarral is een ervaren rot in de stripwereld. Hij debuteerde ooit als tekenaar van De Koningsridders, een reeks op scenario van Patrick Cothias die Tarral vanaf het derde deel overnam van Michel Rouge. Helaas werd de reeks niet verder vertaald na de twee eerste delen. Eén van Tarrals volgende projecten was het one-shot De Ondergang van de Dapperen op scenario van de betreurde Frank Giroud. Sindsdien tekende Tarral verschillende reeksen, maar De Koerier van Casablanca is het eerste album van zijn hand in jaren dat ook vertaald raakt. Zijn werk heeft een zekere soepelheid, maar toch overtuigt het nergens echt of springt het eruit tegenover de strenge concurrentie aan luchtvaartalbums. Zijn personages blijven daarvoor te vlak en te schetsmatig uitgewerkt om deze realistische avonturenstrip echt te laten slagen.

Steeds meer uitgeverijen zetten bij het vertalen van reeksen in op kortlopende series, van twee à drie delen. Ook De Koerier van Casablanca past in dit rijtje. Beide delen verschenen al jaren geleden in het Frans en het slotalbum kan dus snel volgen, wat ook blijkt met een aankondiging voor december. Op die manier kunnen liefhebbers sneller overtuigd worden om een nieuwe reeks te starten, wanneer er een sterke garantie is dat ze het slot van het verhaal ook in vertaling zullen kunnen lezen. De Koerier van Casablanca is een degelijk uitgevoerd album, met toch wat te weinig punch en pit om echt memorabel te zijn. Maar Davoz en Tarral hebben natuurlijk nog een slotdeel om ons alsnog te overtuigen van hun kwaliteiten.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 − vier =