Mogwai :: Dry Fantasy

Daar zijn ze weer, één van de peetvaders van de postrock. Of misschien kan je Mogwai nog het best omschrijven als hooligans eerder dan vaderfiguren. Alhoewel, op de eerste single van hun nieuwe plaat klinken de boze mannen bijna lief.

Toegegeven, wij waren enkele jaren geleden niet zo mild voor de laatste reguliere plaat van Mogwai, Every Country’s Song. Het verhaal leek uitverteld, de inspiratie voorgoed opgedroogd. Maar kijk, op hun nieuwe single “Dry Fantasy” weten de Schotten toch weer te verrassen. Al is dat niet echt het juiste woord. Wie nog een grote aardverschuiving verwacht van dit postrockinstituut, is er natuurlijk aan voor de moeite. Mogwai is altijd meer van de kleine klankvariaties geweest, en dat is ook nu niet anders. Maar laat ons toch gewoon maar blij zijn dat het viertal nog met nieuw materiaal op de proppen komt want van zijn generatie heeft Sigur Ros zich al lang teruggetrokken in zijn eigen niche, brengt Explosions In The Sky nauwelijks nog nieuw werk uit en heeft ook Godspeed You! Black Emperor zo z’n grillen. Daartegenover staat Mogwai, die elke drie jaar (ongeveer) wel een plaat aflevert met af en toe een soundtrack ertussen. En natuurlijk kent “Dry Fantasy”weer zo’n bescheiden opbouw met zorgvuldig opeengestapelde laagjes geluid.

Wat opvalt aan “Dry Fantasy” is dat dit nadrukkelijk een sfeervol nummer is. De eerste single van nieuwe plaat As the Love Continues (wie had zo’n plaattitel nog van Mogwai verwacht, het zal wel weer iets met tongue-in-cheeck zijn) bevindt zich vlak op het kruispunt van hun reguliere werk en de soundscapes die ze voor bijvoorbeeld Les Revenants maakten. En zo weet de groep toch weer een klein beetje iets anders te doen zonder je van je sokken te blazen. En “Dry Fantasy”, voorzien van een très trippy videoclip, is met z’n knisperende elektronica, mooie pianolijn en meeslepende baslijn gewoon ook een pakkend nummer. De melancholie druipt eraf en het nummer roept herinneringen op aan eerder werk als “No Medicine For Regret”, één van de beste nummers van de band. Ook de productie van David Fridmann – hij weer – is stukken beter dan het platgedrukte geluid van Every Country’s Song. We hadden het niet verwacht, maar blijkbaar kunnen wij nog altijd uitkijken naar een nieuwe plaat van Mogwai. Aftellen naar 19 februari van volgend jaar dus. Reeds duidelijk: ze hebben weer hun best gedaan met de titels.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 + 9 =