Teebs :: E s t a r a

Kunstenaars die excelleren in twee volledig verschillende disciplines zijn dan wel eerder zeldzaam geworden als gevolg van de overdreven compartementalisering van de kunsten, toch zijn er hier en daar nog boeiende 21ste eeuwse totaalkunstenaars te vinden. De jonge snaak Mtendere Mandowa, beter gekend als Teebs, weet bijvoorbeeld zowel met zijn muziek als met zijn eclectische beeldende kunst een hoogst eigen sfeer neer te zetten.

Net als in zijn in verschillende heldere kleuren exploderende semiabstracte schilderijen, stelt Teebs in zijn door wazige samples en subtiele knisperbeats bevolkte soundscapes immers een bijzonder dromerig aura voorop. Ambient golven gekoppeld aan ratelende wonky beats, rinkelende belletjes aan bescheiden basgegrom. Daarbij kunnen zelfs newage-invloeden binnensluipen, maar de kitsch die in dat genre alomtegenwoordig is, weet Teebs steeds kundig te omzeilen. Zijn tweede plaat E s t a r a verandert eerder weinig aan het recept dat al op debuut Ardour en op het minialbum Collections 01 te horen viel, maar vormt wel een uitstekend vervolg erop.

Ook hier verkiest Teebs immers om verder te borduren op de sfeervolle ambient klankvorming waarin samples tot klanktapijten worden gerekt en melodieën zich er als een doorzichtige kleurwaas overheen draperen. Kleine details als rinkelende belletjes, analoge ruis, vocale bijdrages en onder delay bedolven samples zorgen voor specifieke eigenheid in sommige tracks. Grote knallende beats zoals maatjes Flying Lotus of Samiyam ze oproepen, komen hierbij zelden aan te pas. En als het toch gebeurt, weten ze perfect met de gezapige sfeer te blenden zoals in het door een haperend gitaartje aangedreven hoogtepunt “Shoouss Lullaby” dat wat doet denken aan het beste werk van Yppah, of het heerlijk ratelende “Wavxxes”. De muziek doet vaak denken aan die van Boards Of Canada, maar dan gekruist met het soort krakende, verminkte beats uit de Los Angeles beatsscene.

Teebs’ aanpak zorgt voor een erg herkenbare sound, maar wel een die soms verzandt in gezapig chillaxen zonder dat tracks zich een echt eigen smoelwerk weten aan te meten in het geheel van de plaat. Net zoals de kleine details in zijn schilderijen bijdragen tot de totale impressie die hij wil opwekken met een werk, functioneren minder lijvige nummers als “View Point” best goed als deel van de plaat waar ze perfect in de typische sfeer passen, maar eenmaal je losse tracks gaat isoleren, vallen sommige songs toch te licht uit. Anderzijds zijn wij bij enola zodanige aanhangers van het albumconcept (de shuffle-functie? Dat is de handdruk van de duivel) dat een dergelijke aanpak ons nauwelijks stoort.

Bovendien weten de meeste songs toch op zijn minst iets eigenzinnigs naar de tafel te brengen, zoals het haperende, verknipte thema van “Hi Hat” of de distorted belletjes van “NY pt 1”. De bijdrage van Jaga Jazzist opperhoofd Lars Hortnveth aan het einde van afsluiter “Wavxxes” vormt misschien wel de opvallendste noot op E s t a r a, maar is meteen ook een bescheiden uitzondering in de algehele klankvorming. Wel klinkt het, ondanks de korte lengte, zo goed dat een langere samenwerking tussen het tweetal zeker wenselijk is.

Ondanks een duidelijke focus op het muzikale totaalconcept van de plaat, weet Teebs zo toch genoeg textuur aan de verschillende songs te geven om het tot een steeds boeiende en vaak meeslepende luisterervaring te maken. Uw hoofd aan het knikken krijgen zal Teebs misschien minder doen dan de meeste van zijn labelmates, maar u meevoeren naar hemelse sferen met dromerige sfeertapijten kan Mandowa als geen ander.

Teebs speelt op 7 mei samen met The Bug en Jeremiah Jae in de VK.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien + zeven =