Tanita Tikaram :: Can’t Go Back

1988 was het jaar van twee jonge singer-songwriters. Tracy Chapman palmde de wereld in met haar sociaal bewogen strijdvaardigheid, en Tanita Tikaram deed hetzelfde, zij het dan met een zware stem en een gigantische verlegenheid. Zo snel als de dames de hitlijsten hadden bestormd, verdwenen ze evenwel weer naar de anonimiteit. Ze bleven echter beiden met de regelmaat van een ietwat achteroplopende klok platen uitbrengen. Tanita Tikaram liet zonet haar achtste cd op ons los.

Na bijna een kwarteeuw is Tikaram natuurlijk niet meer het meisje dat ze was ten tijde van “Good Tradition” of de monsterhit “Twist In My Sobriety”. Ze staat er anno 2012 zelfzekerder en vrolijker dan ooit. Can’t Go Back telt slechts tien nummers (yup, voor een cd is dat vandaag weinig), maar het siert haar en haar producer Paul Bryan dat ze geen overbodige nummers op deze plaat hebben gezwierd. De persnota vermeldt haar nieuwgevonden liefde voor americana en motown, en de liefde voor soulzangeressen als Sister Rosetta Thorpe en Dusty Springfield. Laten we betreffende dat laatste maar meteen een open deur intrappen, Tanita Tikaram is geen geweldige zangeres, zelfs geen goeie zangeres, misschien tout court geen zangeres. Maar ze heeft wel een mooie stem en dat maakt veel goed.

De piano van Keefus Ciancia (van B.B. King en T. Bone Burnett) opent de cd, om meteen te worden gevolgd door het opgejaagde drumstel van Jay Bellerose (sessiedrummer par excellence – zoek maar op!). Tikaram volgt al snel met een opmerkelijk hoog klinkende zanglijn, maar laat die gelukkig snel weer vallen voor het haar zo kenmerkende gebrom. Het nummer rockt gezapig weg en is de perfecte opener voor de resterende 34 minuten. Single “Dust On My Shoes” zal geen potten breken, maar luidt de perfecte Indian summer in met een zangeres en een achtergrondkoor die met elkaar in duet gaan. “Make The Day”, “One Kiss” en het titelnummer zijn dan weer zalige jazznummers die het nazomeren net dat ietsje langer laten duren. Tikaram sleept zich door de nummers met de rust die we van haar gewoon zijn, terwijl het lijkt alsof de band moeite heeft om haar trage tempo bij te houden. Maar het werkt en het brengt beide partijen bijeen waardoor elk nummer z’n uiteindelijke vorm en glorie krijgt.

“Rock ‘n’ Roll” brengt Tikaram in een hogere versnelling. Iets wat wel mag wanneer je “I never heard about you / All that I know is rock‘n’ roll” blijft herhalen. Paul Bryan gaat hier trouwens zeer lekker los op z’n mellotron. De opgebouwde spanning wordt verdergezet in de meestamper “Science”. Een ritmesectie stuwt het nummer vooruit alsof het ergens op tijd moet zijn en opnieuw Tikaram die hypnotiserend haar tekst debiteert. “If The World Should Want For Love” is dan weer een half slaapliedje dat drijft op aanzwellende strijkers. Het blijkt een mooie afsluiter voor de cd.

Twee nummer steken er met kop en schouders bovenuit. Het duet met Grant Lee Philips “Keep It Real” klopt als een… euh… kloppend hart middenin de cd. Niets ontbreekt aan het nummer. De band speelt strak, de backingvocals ondersteunen waar nodig en Tikaram en Philips dansen rond elkaar alsof het allemaal niet mag zijn. “Heavy Pressure” start akoestisch, maar ontpopt zich gaandeweg tot een zeer dansbaar en trippie-hippie popsong. Het lijkt alsof Tikaram remixers oproept om haar nummer te samplen, te remixen en er iets hips mee te doen. Niet dat het echt moét… maar waarom ook niet?

Can’t Go Back wordt hoog-hoger-hoogstwaarschijnlijk niet de comebackplaat van Tanita Tikaram, maar het is zonder twijfel een van haar betere platen. De tien nummers geven zich redelijk snel prijs, zonder meteen elke laag bloot te leggen, waardoor er groeipotentieel ontstaat. Als Can’t Go Back betekent dat Tikaram zich herpakt heeft en er hierna nog beter werk volgt, dan staat ons toch nog iets te wachten. Wie niet vies is van wat geüpdatete jarentachtigsentiment en nu en dan met melancholie aan die periode terugdenkt, kan zich zonder problemen deze plaat aanschaffen. Wie gewoon zin heeft in een vakkundig ineengestoken complexloze luisterplaat ook.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

drie × 2 =