PUKKELPOP 2012: Hot Chip :: donderdag 16 augustus, Marquee

Ze hebben het wat onder de radar gedaan, zonder echt grote hits, maar eigenlijk is Hot Chip na al die jaren een grote band geworden. Zo eentje met een songcatalogus om U tegen te zeggen. Genoeg om op Pukkelpop een set te brengen die van begin tot einde op de benen mikte, maar het hart niet vergat.

‘t Is ook nog altijd de meest onwaarschijnlijke danceband ooit. Geen spatje cool druipt er van het zevental af; allen bleke nerds, brave huisvaders die je op straat of in de metro geen moment aandacht zou gunnen. Maar laat Joe Goddard een streepje beats opstarten en Alexis Taylor die honingzoete strot opentrekken, en een feestje is gegarandeerd. Dit is immers een groep die als geen ander begrijpt dat goeie dansmuziek ook goeie songs nodig heeft. Iets als “And I Was A Boy From School”, bijvoorbeeld, getoonzette nostalgie op een warme beat waarin beide zangers een prachtig dialoogje opvoeren.

Op het recente, en erg sterke In Our Heads trekt de groep nog meer richting dansvloer, en dus wordt de Marquee met eigthiesnummer “Don’t Deny Your Heart” en de stomende funk van “Night And Day” omgetoverd tot een zweterige club. Op “Flutes” kan er zelfs een silly choreografie van af, en frontman Alexis Taylor zoekt de frontlinies op om bij het publiek te gaan zingen. Vanaf “How Do You Do?” wordt nog een versnelling hoger geschakeld: 1.

Dit is bloedhete dansmuziek, net als een door de remixmangel gehaald “I Feel Better” dat alle benen in beweging zet. Het was Hot Chips grootste hit in 2010, in deze versie is het een dansvloerbom die de kers op de taart van dit concert is. En dan volgt er nog zo’n lekker stuk fruit met “Ready For The Floor”, waarin de groep op het einde “Everywhere” van Fleetwood Mac smokkelt. Het tekent de groep, om die onterecht verguisde combinatie van klefheid en songschrijfkunst nog eens boven te halen.

Met een stomend “Outside” wordt een laatste orgelpunt achter het optreden gezet. De beats stoomwalsen over de tent, en je bedenkt plots dat de groep zelfs geen enkele van zijn prachtige ballads heeft bovengehaald. Niet erg: op een festival mag er bewogen worden, werkt soul minder goed. “Work that inside outside”, gebood Taylor eerder, en dat hebben we gedaan. Geweldige dansmuziek, dit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twaalf − 6 =