DOUR 2011 :: Kyuss Lives!, donderdag 14 juli, The Last Arena

Dansen op vergane gloriën, het lijkt wel de rode draad doorheen deze Dour. Niet alleen Pulp brengt de jaren negentig opnieuw tot leven, ook Kyuss Lives! zorgt voor een terugblik die geen klein beetje overweldigt.

Nochtans: reünies zijn niet zelden een slecht idee. Zeker wanneer kernleden niet meedoen. Deze band is dus niet Kyuss, maar een doorstart van wat slechts in de periode 1991-1992 Kyuss was. Vanaf derde plaat Welcome To Sky Valley was bassist en relschopper Nick Oliveri alweer uit de band verdwenen, en nog een plaat later deed ook drummer Brant Bjork niet meer mee.

Maar kijk, die mythische line-up is nu, met gitarist Bruno Fevery als vervanger van Josh Homme, grotendeels terug bij elkaar. En hoe weinig is er eigenlijk veranderd de afgelopen twee decennia? Nick Oliveri leek meer dan ooit de pedalen kwijt toen hij eerder vorige week, zoals dat heet, domestic violence pleegde en een SWAT-team over de vloer kreeg. Volgens de geruchten betaalde Dour een deel van de borgsom opdat de band toch op het festival zou raken.

Hoewel het met gemengde gevoelens is dat we dat kale kereltje met zijn bas aanschouwen, kunnen we er niet onderuit dat Kyuss Lives! voor een van de meest overrompelende shows van het hele festival tekent. Nog meer dan in het voorjaar in de AB, injecteert de band hardrock met een swingende vibe. Het is dan ook een vreemde combinatie van moshpit en dansvloer, daar voor het podium, wanneer de set tijdens “Supa Scoopa And Mighty Scoop” en “El Rodeo” tot een hoogtepunt komt.

John Garcia mag er dan nog altijd uitzien als een pafferige karikatuur van de jonge woestijngod die hij eens was, wat uit zijn strot komt, klinkt nog steeds even overweldigend, zoals blijkt uit het verwoestende “100°”. Het weer mag op Dour aan de belachelijke kant zijn voor de tijd van het jaar, het vuur dat door Kyuss Lives! ontstoken wordt, laait hoog op en zorgt voor een van de meest indrukwekkende momenten van het weekend.

Al is dat ook jammer, op een of andere manier. Als de toppers van een festival de reünieconcerten zijn, dan voelt een en ander niet helemaal juist aan. Maar als deze band effectief zijn plannen doorzet — na de tournee een plaat schrijven en opnemen — en dat een degelijk resultaat oplevert, kan er voor Kyuss Lives! nog een mooie toekomst inzitten op een volgende editie van Dour, waar de band de concurrentie écht kan aangaan met hedendaagse bands. Als de bassist zijn handen leert thuishouden, weliswaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

twee + 2 =