Spot on Denmark :: Chimes And Bells + Cody + The Kissaway Trail + Efterklang :: 24 november 2010, AB Box

Al enkele jaren is er een innige band tussen AB en de Deense muziekpromotiediensten Rosa en MXD. Na vier jaar clubconcerten mocht dan ook eens hoger gemikt worden met een avond in de grotere AB-Box. Al te jammer dan ook dat het meeste vuurwerk van de openende bands moest komen, want headliner Efterklang liet het ondanks een schattig kinderintermezzo behoorlijk afweten.

Het is een traditie geworden, die verstrengeling tussen België en Denemarken, en ze is gemakkelijk te verklaren. Beide zijn kleine landen die het dus van een kleine achterban moeten hebben. En dan zit er als rockband van eigen bodem maar een ding op: zo snel mogelijk die grenzen overschrijden richting buitenland. En daarvoor is alle hulp welkom.

De Denen hebben dat goed begrepen en hebben met de overheidsdiensten Rosa en MXD (Music Export Denmark) twee efficiënt werkende lobbymachines in het leven geroepen, die ervoor zorgen dat in het buitenland de juiste oren richting het Noorden draaien. Op het SPOT-festival in mei worden alle inlandse bands op een schoteltje aan een keur buitenlandse journalisten aangeboden. Wat zij daarvan leuk vinden, wordt in het najaar in hun land aangeboden onder de noemer “Spot on Denmark”. En zo kon een Belgische jury haar keuze woensdagavond verantwoorden aan de eigen achterban.

Al zal er weinig tegenspraak komen op de keuze van Chimes & Bells. Celliste en zangeres Cæcilie Trier heeft het soort stem dat je eerder verwacht in een R&B-trio, maar koos voor een andere muzikale richting; een die naar duisternis en doornenpad leidt, meerbepaald. De groep levert een warm en organisch geluid, maar laat dat ook geregeld ontsporen in een stevige finale. Mooi, al had de plotse tempowisseling in het slotnummer niet echt gemoeten. Het was van een vergezochtheid die het vloeiende van de rest van de set saboteerde. En waar was de cello trouwens? Waar die in Denemarken nog prominent aanwezig was, zagen we Trier hier enkel maar op de toetsen. Toch een klein gemis.

Cody dan; een zevental ongetwijfeld erg welopgevoede jongens-en-één-meisje, die hun kijk op country aangedikt met een fikse geut Neil Young anno After The Goldrush serveren. Dat levert bij momenten erg mooie momenten op, maar met een voortdurend sjokkend tempo en een zwaar gebrek aan angeltjes, ligt de verveling altijd op de loer. Toch genoten we van de banjo van “Another Year” en het erg welgekomen uptempo “Ever Go”. Bloedmooi wordt het in het knappe afsluitende duet “Comfort & Rage” waarin de stemmen van frontman Kaspar Kaae en zijn gitarist elkaar prachtig aanvullen.

Waarna het vet van de soep is en The Kissaway Trail vooral voor een langgerekte geeuw zorgt. De jonkies smijten zich dan wel met veel enthousiasme, erg veel richting hebben de verschillende, erg eenvormige, nummers niet. Er wordt een kamerbreed geluid ontwikkeld dat wat aan Arcade Fire doet denken, maar het mist de substantie van die groep. Enkel single “Smother + Evil = Hurt” kan nog op enig goedkeurend geknik rekenen. Deze jongens kunnen dus wel iets, maar het moet er nog uitkomen.

Headliner Efterklang is niet door AB zelf uitgekozen als publiekstrekker voor deze eerste Spot on Denmark in de box. Niet dat de groep rond Rasmus Stolberg nog moet voorgesteld worden. Na ettelijke passages in ons land zou het op dat vlak toch snor mogen zitten. De groep lijkt dan ook niet van plan zich uit de naad te werken en de vele laagjes van “I Was Playing Drums” of “Raincoats”van de dit jaar verschenen “poppy” cd Magic Chairs lijken vandaag geen geheel te willen vormen. Het zijn losse schetsen; verzamelingen van ideeën die maar geen song willen vormen. Het is pas wanneer de strijkers van de speciaal voor de gelegenheid in Brussel gerekruteerde Efterkids in “Natural Tune” en “Full Moon” meespelen, dat er bindmiddel wordt gevonden tussen de prominente percussie, elektronica en blazers. Jammer.

Het kan niet elk jaar meezitten; laten we dat gewoon denken. Met Chimes & Bells en Cody — toch als ze wat tanden kweken — zagen we twee beloftes, en ook The Kissaway Trail kan mits grondig schaafwerk nog wel iets worden. Maar toch heb je het gevoel dat de spoeling dit jaar dunner was dan vorig jaar.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

3 × 2 =