The Vaselines :: Sex With An X

The Vaselines zijn terug! Ruim twintig jaar na het verschijnen van hun debuutplaat, komt de Schotse band eindelijk met een vervolg aanzetten. Sex With An X blijkt vintage Vaselines: speels, naïef, bij momenten onnozel, maar evengoed onweerstaanbaar.

“Smack crack, Fleetwood Mac/You’ll have a heart attack”. Zo luiden de beginregels van “Ruined”, openingstrack van Sex With An X, de eerste plaat van The Vaselines sinds 1989. Meer dan die zin is niet nodig om te weten dat de band van Frances McKee en Eugene Kelly het nog heeft.

Wat een hele geruststelling is. Twee decennia lang was The Vaselines immers enkel en alleen een cultnaam, een mythisch gezelschap dat op handen gedragen werd door figuren als Kurt Cobain in de eerste helft van de jaren negentig. Met sporadische reünieconcerten werd sinds 2006 het verleden levend gehouden, maar dat is nog wat anders dan effectief opnieuw aan het muziekgebeuren deelnemen en nieuwe songs op de wereld loslaten.

The Vaselines is namelijk het soort band dat zichzelf met een dergelijke carrièrezet onsterfelijk belachelijk kan maken. Doordat het Schotse gezelschap vroeger niet lang genoeg bestaan heeft om slecht te worden, is het een wilde gok vrolijk verder te gaan waar twee decennia geleden opgehouden werd. Het risico om The Stooges-gewijs met een stinker van formaat je oeuvre op beschamende wijze uit te breiden, is immens.

Maar kijk, McKee en Kelly zijn er wonder boven wonder in geslaagd de luisteraar de twintig Vaselines-loze jaren te doen vergeten. Sex With An X voelt aan als de logische opvolger van zijn voorganger. Geen wereldschokkend album dus, maar wel een goede plaat. Een goede Vaselines-plaat bovendien. Net als bij Dum Dum valt moeilijk te zeggen waarom dat juist zo is. The Vaselines zorgen voor een dozijn popsongs met hier en daar wat edge en een schunnige inslag. Zo nu en dan, bijvoorbeeld in het titelnummer of eerste single “I Hate The 80’s”, zijn die songs zelfs heel vlot meezingbaar.

Maar net als ruim twintig jaar geleden hebben The Vaselines een plaat gemaakt die opvalt door zijn onopvallendheid. Hier geen indrukwekkende toestanden, maar gewoon een set leuke songs die net zo goed ten tijde van de debuutplaat gemaakt hadden kunnen zijn. Zij het dat de band zelf, metagewijs, de spot drijft met het hele reünieplaatgedoe door zowat een hele plaat lang te refereren naar het verleden en amoureuze herenigingen. “Sex With An X”, jawel, maar evengoed het semiakoestische “Exit The Vaselines”, een knipoog naar het vorig jaar verschenen carrièreoverzicht Enter The Vaselines.

Hoe vreemd het idee aanvankelijk ook leek dat The Vaselines nog eens een plaat zouden maken, de band heeft gegokt en gewonnen. Sex With An X baadt in de speelse frivoliteit die eens zo kenmerkend was voor de groep en klinkt bovendien oprecht, wat geen sinecure is gezien de jeugdige poppunkinslag ditmaal afkomstig is van muzikanten die diep in de veertig zijn.

Maar oud of niet, Kelly en McKee hebben bewezen dat muziek effectief losstaat van plaats en tijd. Klinkt Dum Dum vandaag nog verrassend fris, dan hangt over Sex With An X evenmin een tijdgerelateerde schaduw. Veel platen moeten The Vaselines er met deze formule niet meer proberen uit te persen, maar Sex With An X kan zonder schroom een verrijking van het oeuvre van de band genoemd worden.

The Vaselines gaan weldra op tournee met, achtereenvolgens, Jeffrey Lewis, Belle & Sebastian en de naar hun eerste plaat genoemde Dum Dum Girls. Jammer genoeg staan momenteel enkel concerten aan de andere kant van het Kanaal en de Atlantische Oceaan op de agenda.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × een =