Flying Lotus :: Cosmogramma

‘Ben je blank én ben je zwart?’: als Isabelle A’s grootste hit was
opgedragen aan Flying Lotus, dan had het toenmalige goudlokje wel
de voegwoorden moeten herbekijken. Onder die nom de plume
grossiert de Amerikaan Steven Ellison immers in nerdy
laptopfetisjisme à la Fennesz, maar dan met
de flow van J Dilla en de spirituele vurigheid van John Coltrane.
Op ‘Los Angeles’ pakte FlyLo al uit met een cross-culturele mix van
hiphop, jazz en experimentele elektronica, maar nu trekt het neefje
van wijlen Alice Coltrane helemaal alle registers open. Mateloos
ambitieus, maar nergens pretentieus: met ‘Cosmogramma’ is het
tweede decennium van de 21ste eeuw pas echt
aangebroken!

Dat Flying Lotus z’n vorige plaat naar z’n thuisstad vernoemde, is
geen toeval. The Gaslamp Killer, Nosaj Thing, Daedelus, …: Los
Angeles werpt zich steeds meer op als de kweekvijver voor
visionaire producers zonder oogkleppen. U wilt bewijzen? Luister
dan naar het brede klankenpalet dat The Gaslamp Killer tekende op
de nieuwe Gonjasufi, een plaat
waarop avontuurlijke hiphop aan een infuus van electronica, punk en
dubstep werd gelegd. Welnu, Flying Lotus laat diezelfde muzikale
honger horen op ‘Cosmogramma’, een hobbelige stop & go
van hoogtepunt naar hoogtepunt.

Meer zelfs, het gamma van ‘Cosmogramma’ is zo mogelijk zelfs nog
breder. Hiphop, IDM, ambient, clicks ‘n cuts en heel veel jazz: al
die stijlen zweven als satellieten in een baan rond het unieke
universum van Flying Lotus. Op het duo ‘Pickled’-‘Nose Art’ klinkt
FlyLo als Squarepusher die op een dubstepdieet heeft gestaan. Van
speelse bassen gaat het dan in sneltempo naar balorige beats in het
dansvloervoer van ‘Computer Face/Pure Being’, waarna ‘Arkestry’
free jazz en ambient lepeltje lepeltje laat liggen. En zo
katapulteert Flying Lotus je van hoofdstuk naar hoofdstuk in de
rollercoasterrit van ‘Cosmogramma’.

Dat Ellison ondanks die ambitieuze aanpak niet vervalt in
zelfbedruipend geneuzel, is misschien wel ‘s mans grootste
prestatie. Ja, ‘Cosmograma’ is een labyrint, maar dan wel eentje
waarin je graag verdwaalt. En dat is bij Warp-platen al eens anders
geweest (Autechre, iemand?).
Neem nu ‘Zodiac Shit’ of ‘Do The Astral Plane’: deze tracks bulken
van de complexe ritmepatronen, strijkers en klankmanipulaties, maar
ze klinken vooral opwindend, dynamisch en vét. FlyLo verliest het
onderbuikgevoel van de hiphop nooit uit het oog en zo blijft
‘Cosmogramma’ een plaat lang een genot om naar te luisteren.

Zeker als de stem van Thom Yorke de kop
opsteekt in het superbe ‘…And The World Laughs With You’, een
nummer dat zo op ‘Amnesiac‘ had gekund
(Ellison’s favoriete Radiohead-plaat trouwens). Dat Radiohead die
Nigel Godrich maar op de straatstenen keilt en FlyLo inschakelt als
producer van hun nieuwe plaat. Het zou hun spannendste
koerswijziging sinds ‘Kid A’ kunnen opleveren. Luister in dat
verband ook zeker naar ‘MmmHmm’, kwikzilveren en knisperende pop
die Apparat
de loef afsteekt.

En zo klinkt ‘Cosmogramma’ een plaat lang als een ritmisch
knetterende zekeringkast. Het is een album dat synapsen doet
springen, maar tegelijkertijd de nekwervels en benen aan het werk
zet. Head music om op te dansen, quoi! Maar
bovenal is het de plaat waarmee de rotgetalenteerde Ellison
zichzelf pas echt op de kaart zet als roerganger van een nieuwe
sound in muziekland. Onbeperkt houdbaar!

www.myspace.com/flyinglotus

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 − 8 =