Overdaad schaadt. Een oude wijsheid luidt dat "te" nooit goed is, "tevreden" buiten beschouwing gelaten. Wel, we zeggen het niet graag luidop, maar de bomma’s en bompa’s van deze wereld zouden het met hun oubollige platitudes nog wel eens bij het rechte eind kunnen hebben. Op The Stage, A Book & The Silver Screen neemt Duke Special te veel hooi op zijn vork. En dat is nooit goed.
Sommigen kennen Duke Special (in het dagelijkse leven Peter Wilson) wellicht van Songs From The Deep Forest of I Never Thought This Day Would Come. Leuke pianoliedjes in een cabareteske sfeer. In de voetsporen van Joanna Newsom komt ook hij nu met een drieluik aanzetten. Waar Joanna Newsom haar inspiratie naar eigen zeggen onmogelijk kwijt kon op één plaat heeft Duke Special zo zijn eigen redenen om ons op een driedubbel album te trakteren. Op The Stage, A Book & The Silver Screen bundelt hij drie in literatuur gewortelde projecten op één verzamelaar. De eerste schijf, Mother Courage And Her Children, is geïnspireerd op een toneelstuk van Bertolt Brecht. Huckleberry Finn is een onafgewerkte musical van Kurt Weill, gebaseerd op een boek van Mark Twain en voor The Silent World Of Hector Mann haalde Duke Special de mosterd bij The Book Of Illusions, een roman van Paul Auster. Aan ambitie alvast geen gebrek.
Voor de muzikale invulling van het toneelstuk Mother Courage And Her Children deed het National Theatre in Londen beroep op de diensten van Duke Special. Duke nam de teksten letterlijk over uit de stukken van Brecht. Een geslaagde keuze die voor drama en suspens zorgt, wat ook nodig is. Maar ook Duke Special zelf doet zijn duit in het zakje. Met ronduit schitterende theatrale en bombastische songs grijpt hij de toehoorder vanaf de eerste minuut bij het nekvel. De constante onderhuidse spanning op het album barst echter op geen enkel moment helemaal open, waardoor we met een verweesd gevoel achterblijven wanneer de laatste tonen wegsterven. Meesterlijk meeslepend, maar op geen enkel moment overweldigend.
Voor de vijf nummers in het tweede luik legde Duke Special zich toe op een onafgewerkte musical van Kurt Weill. Deze musical is op zijn beurt geïnspireerd op The Adventures Of Huckleberry Finn, een boek van Mark Twain. Ook hier zien we Duke Special terug in een poging om muziek met literatuur te verzoenen. Huckleberry Finn is gedoemd om altijd op weg te zijn. Hij is voortdurend op de vlucht en kan nergens rust vinden. Dat gejaagde vinden we ook terug in het album. De vrolijke opzet van de nummers is in boeiend contrast met de donkere, dreigende ondertoon.
Het derde luik, The Silent World Of Hector Mann, spreekt het meest tot de verbeelding. The Book Of Illusions, een roman geschreven door Paul Auster, gaat over een depressieve man die gepassioneerd raakt door Hector Mann, een acteur uit de jaren ’20. Duke Special raakt helemaal in de ban van de vreemde wendingen in het verhaal en besluit er ten slotte een nummer rond te schrijven. Dat nummer doopte hij "Mister Nobody". Zijn enthousiasme was echter nog lang niet getemperd en hij stuurde elf collega-songwriters (o.a. Neil Hannon en Ed Harcourt) het boek toe met de vraag om er een passend nummer bij te schrijven. Zijn vraag kreeg gevolg wat The Silent World Of Hector Mann tot het meest gevarieerde album van de drie maakt.
Dit drieluik is allerminst een hapklare brok. Duke Special onderneemt een dappere poging om de verschillende kunstvormen met elkaar te verbinden. Achteraf blijkt echter dat hij wat te onstuimig te werk is gegaan. Wie bereid is om moeite te doen zal ongetwijfeld veel luisterplezier beleven aan The Stage, A Book & The Silver Screen, maar ik durf te wedden dat het weinigen gegeven is deze rit volledig uit te zitten. Volgende keer beter Duke!
