The White Stripes :: Under Great White Northern Lights

Hun hoogtepunt ligt achter ons, we weten al lang dat ze niet echt broer en zus zijn en meerdere golven nieuwkomers zijn de aandacht komen opeisen. Toch blijven The White Stripes fascineren. Na het bekijken van tourdocumentaire Under Great White Northern Lights weten we ook weer waarom: The White Stripes brengen magie.

Eind 2004 brachten The White Stripes Under Blackpool Lights uit, een live-dvd die eerder dat jaar was opgenomen en een band toonde op het toppunt van zijn kunnen. Dankzij Elephant had het duo op succesvolle wijze zijn cultstatus ingeruild voor een plaats tussen grote namen. Nadien volgden nog twee platen, Get Behin Me, Satan en Icky Thumb: albums die, hoewel kwalitatief zeker niet slecht, het moeten afleggen tegen hun voorgangers. Daarmee leek het vet van de soep. Met The Raconteurs en The Dead Weather vond Jack White andere prioriteiten en de onrustwekkende geruchten over de geestelijke gezondheid van Meg White doen vermoeden dat The White Stripes stilaan aanspraak maken op een plaats in de geschiedenisboeken, waar ze de periode 2001-2004 een heerlijke wit-rode look zullen geven.

Zo af en toe zijn er echter oprispingen die er op wijzen dat het duo nog bestaat, ja zelfs tot geniale dingen in staat is. Na de Super Bowl eerder dit jaar ging de band in de clinch met de Amerikaanse strijdkrachten over vermeend oneigenlijk gebruik van een van de songs van The White Stripes in een reclamespot. En releasegewijs kunnen de fans zichzelf dit jaar trakteren op een wel heel vroeg kerstcadeau. Met Under Great White Northern Lights ligt een juweeltje van een rockumentaire in de winkel.

Tijdens de film wordt de groep gevolgd op zijn tournee door Canada in 2007. Niet alleen vierden Jack en Meg White tijdens die tour het tienjarig bestaan van hun band, het duo doorbrak ook het standaard-rocktourneekader. In plaats van de obligate grote steden aan te doen, maken The White Stripes er een zaak van in elke provincie te spelen, in de niet voor de hand liggende steden op liefst zo onlogisch mogelijke locaties en, als dat even kon, bij voorkeur in een speciale setting. Het resultaat: éénnootconcerten (waarbij het publiek na afloop scandeert om nog één noot! Nog één noot!), concerten op boten, bowlingbanen en in een bejaardentehuis, waar Jack White en passant nog een stokoude bewoonster het leven lijkt te redden.

Het is dat soort kleine afwijkingen die The White Stripes zo bijzonder maken en deze film zo fijn maken om naar te kijken. Want laten we wel wezen: als je één rockumentaire gezien hebt, heb je ze omzeggens allemaal gezien. The White Stripes echter, doen de moeite om het stramien interview-livefragment-interview een nieuwe invulling te geven. Dat gebeurt middels de voornoemde onklassieke concerten, maar net zo goed door een lichtelijk fantastisch vormgegeven film af te leveren. Net zoals het artwork van de platen ziet de ganse prent er schitterend uit. Elk beeld is een juweeltje dat zo ingekaderd zou kunnen worden.

En wanneer wél de traditionele, typische concertfragmenten en interviews aan bod komen, blijkt ook daar dat The White Stripes kosten nog moeite gespaard hebben. Zo om tijdens het interview in de blokhutachtige omgeving de achtergrond aandachtig te bekijken. Of tijdens de concerten, nu je de kans hebt het allemaal van zo nabij te bekijken, de chemie tussen de twee muzikanten te zien ontstaan. Waartoe dat leidt, blijkt uit de soundtrack — die afzonderlijk verkrijgbaar is. Zestien tracks die er knalhard op zijn. Was de "Jolene"-cover trouwens de ontdekking van Under Blackpool Lights, hier komt het nummer pas helemaal tot zijn hartverscheurende recht. "Jolene" is de voorbije jaren immers uitgegroeid tot een White Stripes-nummer, en dat blijkt geen klein beetje uit deze film, waar het perfect tussen songs "Feel In Love With A Girl" en — nog zo’n veroverd nummer — "I Just Don’t Know What To Do With Myself" blijkt te passen.

Her en der wordt Under Great White Northern Lights al in het hetzelfde rijtje als Gimme Shelter en Don’t Look Back geplaatst. Dat is misschien een brug te ver: het lijkt twijfelachtig dat The White Stripes op lange termijn dezelfde impact op de muziekgeschiedenis zullen hebben als de Stones of Dylan. Maar dat zowel de band als deze film van uitzonderlijke klasse zijn, staat buiten kijf.

Voor wie de film op zich niet genoeg is, is — naast de gewone liveplaat annex soundtrack — ook een walgelijk luxueuze box van Under Great White Northern Lights beschikbaar. In die box, die ongeveer een half maandloon kost, zit naast de dvd met de film een dvd met het verjaardagsconcert van The White Stripes, het live-album op cd en dubbelelpee, een 7"-single, een meer dan 200 pagina’s tellend fotoboek over de tournee een zeefdruk. U moest al aan het sparen zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × drie =