Band of Skulls

Botanique, Brussel, 14 januari 2010

Kort maar krachtig, dat is de indruk die het nieuwbakken Britse
trio Band of Skulls achterliet in de Witloofbar van Botanique. Band
of Skulls is een van die bands die het aan het maken is, of dat
wordt toch door music marketeers uitgeschreeuwd. Op basis
van hun debuut ‘Baby Darling Doll Face Honey’ lijkt ons dat een
stap of twee te vroeg. Op basis van hun doortocht in Brussel willen
we daar al een halve stap afnemen. Want we hebben ons niet
verveeld, daar beneden in Botanique.

Band of Skulls is zo rock als rock zijn kan: een bebaarde drummer
(Matt Hayward), die de ene mokerslag na de andere uit zijn brede
torso perst, een vrouwelijke bassist (Emma Richardson), die ook nog
een aardig stukje kan zingen, en een ruige frontman (Russell
Marsden), inclusief halflang blond haar voor de ogen en volle
baard. Ook muzikaal kregen we met vette riffs, groovy baslijnen en
ophitsende ritmes enkel elementen waarvoor rock is
uitgevonden.

Het drietal uit Southhampton trakteerde een nagenoeg volgelopen
Witloofbar op hun betere songs in de eerste sethelft. Zo werd
geopend met het hoekige ‘Light of the Morning’, dat met zijn
duidelijke White Stripes-stempel de juiste sfeer onmiddellijk naar
het publiek overbracht. Omdat goed begonnen half gewonnen is,
volgde direct het erg leuke duet ‘I Know What I Am’, op plaat
misschien de beste song en ook in Brussel een aanstekelijke
bewegingsimpuls en een overduidelijk topmoment.

De grote zwakte aan de set van Band of Skulls werd de geringe
lengte want na een goede veertig minuten, in de vorm van negen
songs, en géén bisronde, gaven de Britten er al de brui aan. Toch
hebben we liever een korte set zonder zwaktes dan een langere met
laagtepunten. En dat bracht Band of Skulls ons eigenlijk. Hun songs
zijn nergens wereldschokkend maar de positieve elementen van
nummers als ‘Patterns’ en ‘Blood’ kwamen dankzij de energie en
overtuiging van de band live beter tot uiting, waardoor ze het
albumniveau overstegen.

De nieuwe Britse band to be toonde ons in een korte set vooral
waarin ze goed in zijn: aanstekelijk rocken en een zaal in beweging
krijgen. Het trio heeft zeker zijn weg nog te gaan, maar zou deze
zomer niet misstaan in de Club van een weide in Hasselt. Mark
our words!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zeventien − twaalf =