Eindejaarslijstje 2009 van Joris Vanden Broeck

2009 was een jaar van spartelen: om niet te verzuipen in de stroom releases. En ook dit jaar is het niet gelukt om boven te blijven. Fraais als Grizzly Bear en The XX bleven nog steeds onbeluisterd. En dat is deels de schuld van de onderstaande tien. De top drie alleen kan gerust evenveel maanden in de cd-speler claimen.

  1. Fever Ray :: Fever Ray      Twaalf maanden lang raakte dit album niet uit de buuurt van de cd-speler. En dat mag heel letterlijk genomen worden. Er zullen nog heel indrukwekkende platen moeten verschijnen voor Fever Ray in de kast komt te staan.
  2. Fuck Buttons :: Tarot Sport      Is Fever Ray de muziek die het onheil lijkt aan te kondigen, dan is Tarot Sport het geluid van de apocalyps. Of zoiets. De tweede Fuck Buttons doet waar de deeltjesversneller in Zwitserland niet in slaagt: het heelal splijten.
  3. Dan Auerbach :: Keep It Hid      Dan Auerbach solo is zowaar nog beter dan Dan Auerbach mét The Black Keys. Ontzettend mooie plaat, die zich bovendien als een kameleon aanpast aan zowel vrieskou als tropische temperaturen.
  4. Franz Ferdinand :: Tonight      Na het ontgoochelende You Could Have It So Much Better hadden we dit niet zien aankomen: Franz Ferdinand die triomfantelijk terugkeert, zijn dans-inslag benadrukt door electronica te omarmen én de kolkende soundtrack bij een avond uit te maken.
  5. A Place To Bury Strangers :: Exploding Head      The Jesus And Mary Chain vs. 2.0, of is dat wat oneerbiedig? Maar zo treffend als de albumtitel zelf doet, valt de muziek immers niet te omschrijven.
  6. The Pains Of Being Pure At Heart :: The Pains Of Being Pure At Heart      Popmuziek in de noughties! Samen met Girls’ Album zorgde de eerste van The Pains Of Being Pure At Heart het afgelopen jaar voor de lentezon in muziekland.
  7. Jonsi & Alex :: Riceboy Sleeps      “Eén lange droomtrip” schreef (mvs) afgelopen zomer over dit betoverend debuut. Geef de man maar eens ongelijk!
  8. Bob Dylan :: Together Through Life      Meer dan eens kregen we met meewarige blikken te kampen toen we zeiden Together Through Life het beste te vinden dat Dylan dit decennium aan nieuw materiaal heeft uitgebracht. Het zal ons worst wezen: TTR baadt in een vitaliteit en levenslust die we lang gemist hebben in het werk van Dylan.
  9. The Rudy Trouvé Septet :: 2007 – 2009      Rudy Trouvé blijft, na anderhalf decennium platen maken, de ongekroonde koning van de film noir/jazzachtige/easylistening/lofipunkysingersongwriters. Zondagnamiddagplaat bij uitstek.
  10. Isbells :: Isbells Het is een beetje Bon Iver, maar toch anders. Samen met The Bony King Of Nowhere een van de mooiste (Belgische) debuten van het jaar.

     

Zijn live bijgebleven, in alfabetische volgorde:
An Evening With Greg Dulli And Mark Lanegan, AB, 21 januari Geen jaar na hun donderende debuutplaat laten Dulli en Lanegan horen dat het ook akoestisch kan. Meer zelfs: de nummers van The Gutter Twins blijken een prima voorbeeld van het less is more-principe. Een avond kippenvel die in het geheugen gegrift staat.

Faith No More, Pukkelpop, 20 augustus Goed geprobeerd, Arctic Monkeys, maar de enige echte headliner van Pukkelpop was the seconde coming van Mike Patton en de zijnen.
Fever Ray, Polsslag, 2 mei & Pukkelpop, 21 augustus Zo voelt het dus om in Charles Burns’ Black Hole rond te lopen: Concerten die je doen vergeten dat je op een muziekfeest in Hasselt bent.
Girl Talk, Botanique, 24 maart Girl Talk gaat verder waar 2ManyDJ’s ophouden en dat geldt evengoed voor de feestjes die de man in gang zet tijdens zijn concerten: de passage van Girl Talk in de Botanique balanceerde op het randje van een orgie.
Kraftwerk, Pukkelpop, 21 augustus Door vlak na Fever Ray aan te treden, zorgde Kraftwerk voor twee briljante festivalconcerten op rij. Hoewel het originele er wat af is, nagelen de Kling Klang-laboranten toeschouwers nog steeds aan de grond alsof het niets is.
M83, Vooruit, 23 juni Zelden een betere soundtrack gehoord bij het begin van een broeierig hete zomer.
Oasis, Werchter, 2 juli Net wanneer we ein-de-lijk een concert zien dat ons overtuigt dat Oasis meer is dan een verzameling arrogante zakken, blazen ze zelf hun band op. Eikels.
Paramount Styles, Stuk, 29 januari Nog zo’n concert dat een klik veroorzaakte. Voor ons hoeft Scott McCloud niet naar zijn hardcore-roots terug te keren. Semi-akoestisch is de man minstens even indrukwekkend.
Sonic Youth, Den Atelier, 25 april En een half jaar later in de AB nogmaals, zij het dat het concert in Den Atelier net dat tikje spannender was: het vormde de eerste kennismaking met het puike materiaal van The Eternal
Vermin Twins, Muziekgieterij, 25 september We hadden gehoopt ze dit jaar potten te zien breken, maar dat plan is uitgesteld tot 2010. Al hield dat het semi-duo niet tegen om ook in 2009 met de waanzin te flirten op het podium.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

2 + 17 =