Eindejaarslijstje 2009 van Joris Peeters

Op muzikaal vlak bleek 2009 een kalm maar degelijk jaar. Tijden van crisis delen klappen uit maar bieden ook kansen. De Belgen deden het opvallend goed. Het is ook leuk om te zien hoe bekende namen bevestigen en nieuwe bands de rol overnemen van wie dat niet doet. Het houdt ons in ieder geval scherp om ook volgend jaar de radar weer gevoelig genoeg af te stellen.

  1. The Antlers :: Hospice
    Zelden zo een aangrijpend album gehoord. Hospice is geen plaat die betrokkenheid vraagt, maar betrokkenheid biedt. Bij elke luisterbeurt wordt de aanvankelijke onwennigheid meer omgebogen tot een nog steeds groeiende verbazing.
  2. The Low Anthem :: Oh My God, Charlie Darwin Een mooiere ode kon de band aan Charles Darwin in zijn 200ste geboortejaar niet brengen. Het ene moment klinkt de plaat zijdezacht, dan weer als een café op zaterdagavond: even grillig als het leven zelf, quoi.
  3. Yeah Yeah Yeahs :: It’s Blitz!
    Niet alleen Editors haalden na twee gitaarplaten de synths in huis. Onze favoriete frontvrouw Karen O deed het hen voor en bracht het er eerlijk gezegd nog beter vanaf. Straffe plaat waar eigenlijk een tube flexiumgel moest bijzitten.
  4. Mumford & Sons :: Sigh No More
    Say no more, deze plaat is een dijk van een debuut. De banjo’s worden per Eurostar van Londen ingevoerd en iets zegt ons dat we het laatste van deze band nog lang niet gezien hebben.
  5. Das Pop :: Das Pop
    Door perikelen met labels werd het album ongeveer elfendertig keer uitgesteld, maar was het het wachten waard? ’t Zal wel zijn, zonder twijfel de popplaat van het jaar!
  6. Florence + The Machine :: Lungs
    Dit jaar speelden heel wat Britse deernen blufpoker, maar als Florence Welsh haar stem weerklonk zweeg iedereen, tot nader order. Waar de Lungs van vol zijn, loopt het hart van over, of zoiets.
  7. Isbells :: Isbells
    Misschien wel de grootste verrassing is het debuut van deze band rond Gaetan Vandewoude. Deze plaat leert het groot lawijt in elk van ons weer even te luisteren en dat kan in dit geval alles behalve kwaad.
  8. Editors :: In This Light On This Evening Het heeft even geduurd voor we helemaal mee waren, maar In This Light is een bocht die de band moest nemen met het oog op de toekomst. De titeltrack vroeg om een trip naar Londen.
  9. Joe Henry :: Blood From Stars
    Henry preekt vaak voor een lege kerk, maar als de man een nieuwe plaat uitbrengt is de kans groot dat die in deze lijst eindigt. Ook deze parel vormt daarop geen uitzondering.
  10. Tomàn :: Where Wolves Wear Wolf Wear Ook The Hickey Underworld kwam in aanmerking voor deze stek, maar het geheel dat Tomàn aflevert is nog net iets sterker. Verassend sterke derde plaat waarmee de band zichzelf opnieuw uitvindt.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

20 + acht =