PUKKELPOP 2009 :: En elders…, zaterdag 22 augustus

Zaterdag: de knieën zijn kapot, de voeten doen pijn, we voelen onze jaren. Of uw goddeauverslaggevers worden oud, of Pukkelpop is aan de laatste loodjes toe. En die wegen dan misschien wel zwaar, ze zijn lang niet slecht.

Chateau

De Dertien

De uitgebreide verslagen van de dertien beste concerten leest u met één klik hieronder.

Altijd een beetje vreemd om de pure ruis van Fennesz op een festival tegen te komen, maar in de Chateau werkt zoiets. Wolken van noise golven op en af terwijl de Oostenrijker zijn microscopische gitaarsamples manipuleert en de tent in een muzikale waas hult. Mooi en sfeervol: een optreden om helemaal zen van te worden.

Wablieft?!

{image}Drie dagen lang probeerden we vruchteloos in de Wablieft?!-tent binnen te raken die bij elk min of meer bekend Belgisch bandje volzet was. Uiteindelijk lukt het ons dan toch, wanneer iedereen Arctic Monkeys gaat zien en alleen de die-hards blijven hangen voor Daan, die op een ander tijdstip nochtans probleemloos een grotere tent zou kunnen vullen. Het publiek wacht echter duidelijk alleen op de hits, want nieuw werk als "Decisions" zorgt voor verveelde blikken die pas veranderen als daarna een donderend "Victory" volgt. Hoe sterk Daan als entertainer ook blijft; dit optreden hinkt op twee gedachten. De voortdurende afwisseling tussen het populair oud ("Swedish Designer Drugs" blijft een bom) en dat meer beklemmende nieuwe werk houdt het dan wel voortdurend boeiend, maar daardoor slaat de sfeer ook telkens weer om en wordt het uiteindelijk mossel noch vis. U maalt daar echter niet om, en gaat na een zwakke cover van Grant Lee Buffalo’s "Fuzzy" nog eenmaal helemaal loos op "Housewife".

The Shelter

Nergens volk op de weide tijdens het middaguur, behalve in The Shelter voor Diablo Blvd. Geen wonder als je Alex Agnew als frontman hebt. Die overloopt met een sardonische grijns alle lemma’s uit het grote Metalwoordenboek: "Show me your devil horns" of "You guys fucking rock" roept hij de tent toe, een allegaartje van jong volk dat hele stukken van Agnews shows kan navertellen tot metalfreaks wiens gps hen per ongeluk naar Kiewit in plaats van Dessel heeft gestuurd. Samen storten ze zich wel tot twee keer toe in een circle pit wanneer Agnew daarom vraagt, onder andere tijdens hoogtepunt "Virus". Diablo Blvd. legt de drempel voor zijn melodieuze en sterk gemusiceerde metal/hardrock niet bijster hoog, en Agnew beschikt bovendien over een al even sterke zangstem die beloond wordt met een naar het podium geworpen rode string. Diablo Blv. is een gedroomde wake-up call voor elk festival.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

10 + 11 =