Circle Bar T :: A Meet And Greet With The Loved One

Tien jaar lang waren Nico Van Calster en Erik Sterckx de straffe ritmesectie achter Stijn Meuris en Lars Van Bambost. Toen dat gedaan was, ergens in de aanloop naar Massis, zwegen ze ongeveer even lang. Tot nu: Circle Bar T — wat een bevreemdende groepsnaam overigens — is hun eerste zijproject, dat steun kreeg van onder andere Wim De Wilde (die vijfde Noordkaper) en Joost Zweegers.

’t Is anders geen gemakkelijk plaatje geworden, deze A Meet And Greet With The Loved One. Het surft ergens rond in het niemandsland tussen genres van vroeger, muziekjes van vandaag en uitstapjes in discokitsch of chanson. Hier zijn duidelijk mensen aan de slag die al wat kilometers op de teller hebben, en jong waren in een tijd dat The Scabs het summum van de Vlaamse rock was.

Zo klinkt toch het erg klassieke "Miss H" dat een gemoedelijke gitaar meekrijgt en de op een swingende honkytonk drijvende piano van "Red Headed Woman": oerklassieke rock waar weinig op aan te merken is, maar wel ongeveer even hip is als een gebreide trui. En ook "Re-designed" is van een gedateerd allooi bluesyness waar niemand buiten Café Muddy Waters nog op zit te wachten. En dan zwijgen we nog over het lamentabele parlando van "Avant de m’en Aller".

Mooier dan weer is dan weer "Love Is A Giant", dat aan het traagste van Noordkaap doet denken. Ook klassiek en degelijk, maar eerder van onverslijtbaar allooi dat het generische overstijgt. Er is ook een andere kant aan Circle Bar T; eentje die meer met elektronica stoeit en al eens een knipoog richting ABBA gooit in het wel erg naar "Does Your Mother Know?" neigende stampertje "Analog Baby". Ook de titelsong heeft met zijn overstuurde jachtige baslijnen nog een behoorlijke vaart. Maar dat is het zowat.

Neen, er valt geen kwaad woord over A Meet And Greet With The Loved One te zeggen: hier zijn goeie muzikanten aan het werk die een song met poten en oren in elkaar kunnen steken. En toch blijft dit plaatje zo vrijblijvend. Er is geen groot waarom, geen verhaal, gewoon twaalf songs die oude makkers in elkaar hebben gestoken. Dat is aangenaam luistervoer voor een bruin café in het Diestse, maar in het Belgische muzieklandschap van vandaag zal Circle Bar T met iets origineler moet afkomen om zijn stempel te drukken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien − tien =