Kreator :: Hordes of Chaos

Voor enola ers van: old school thrash metal

Hard rock en heavy metal staan nu toch al bijna 40 jaar bekend als
de vunzigste bastaarden van de rock-‘n-roll. Erkenning krijgen is
vaak lastig voor bands uit het genre. Nu zijn de hard rock en
metalfans in het algemeen een nogal gesloten club, achterdochtig en
een beetje stuurs ten overstaan van verandering. Vele oudere fans
vragen zich dan ook vaak af wat er allemaal met hun muziek gebeurt
de laatste jaren. Bands met maskers en olievaten op het podium?
Mascara en teksten over verloren liefdes?? Atmosferische
geluidstapijten zonder zang??? Noemen ze dat allemaal nog metal????
(ja dus!) Voor deze fans zijn er gelukkig nog bands als Kreator. 25
jaar en 12 LP’s vol (meestal) pure metal; niemand en nog de band
het minst die eraan denkt om van het pad af te wijken. Waarom
zouden ze ook? De hard rock- en metalgemeenschap groeit nog ieder
jaar, want nieuwe fans komen erbij en oude, wel, opgeven doen die
niet.

‘Hordes of Chaos’ zal de meeste oude fans plezieren en gezien de
huidige hernieuwde belangstelling in thrash metal mogelijk ook nog
wel wat nieuwe zieltjes winnen. Het materiaal is er sterk genoeg
voor. Het Duitse-Finse viertal trok naar bruisend Berlijn om tien
songs in te blikken die samen net geen 40 minuten duren. Het album
klinkt modern, dus een beetje digitaal (getriggerde drums) en door
Colin Richardson gemixt met alle meters in het rood. Al bij al is
het best een evenwichtig en helder geheel. Het “kunstwerk” op de
hoes daarentegen is godsgruwelijk lelijk. Jakkes, we zien een soort
van maliënkolder gezicht met frietvorken op zijn kop, een
verontrustend slecht gebit en (toppunt van cliché) dichtgenaaide
oogleden. De eerste algemene indruk is dat de band duidelijk voor
een thrashmetalaanpak heeft gekozen met soms opvallend melodieuze
gitaarsolo’s. Er is niet te veel geklooi met elektronica (zoals in
de nineties wel eens het geval was) en ook geen ingewikkelde songs,
wat niet wil zeggen dat ze enkel recht-door-zee beuknummers
brengen.

Het openings een-tweetje van ‘Hordes of Chaos’ en ‘Warcurse’ zet de
toon met staccato teutonen thrashriffs en Mille’s typisch snerpende
strijdkreten. Van die eerste negen minuten ben je er gegarandeerd
zeven aan het headbangen. En die twee anderen sta je vol verbazing
achter je oor te krabben want dan speelt één van de twee gitaristen
een solo. Sinds 2001 is de Fin Sami Yli-Sirniö de
zes-snaren-kompaan van Mille en dat hoor je. Sami speelt ook bij
Waltari en vroeger bij onder meer Tiamat en Samael. De Fin legt
zijn melancholische inborst en zin voor avontuur duidelijk in de
solo’s die hij speelt terwijl Mille en drummer Ventnor hem
riff-gewijs strak aangelijnd houden. Deze combine zorgt bij
momenten voor vuurwerk, zeker als je het allemaal via een
hoofdtelefoon rechtstreeks je brein laat instromen.

‘Escalation’ is een iets trager nummer maar zit ook nog vol venijn.
Mille Petrozza, zanger, gitarist, oprichter van Kreator is berucht
omwille van zijn bijtende schreeuw die voor zang moet doorgaan. Als
je er niet tegen kan, dan zal eender welk Kreatornummer je al snel
op de zenuwen werken. De zanger vuurt zijn politiek geladen teksten
immers af als een voortdurend snelvuursalvo. Meestal dan toch; het
nummer ‘Amok Run’ begint hij met iets dat voor cleane zang moet
doorgaan. Duitsers zijnde wordt ook dit, uiteraard, zonder ironie
gebracht maar ik kan enig meisjesachtig gegiechel niet bedwingen.
Mille toont hier met zijn rauwe stem aan dat hij onmogelijk toon
kan houden. Gelukkig evolueert het nummer later nog naar een hele
heftige hap thrash.

Dat met die zang proberen ze nog een keer op het nummer ‘To the
Afterborn’ het is een soort mini-epos dat binnen vijf minuten van
wild naar rustig meandert en weer terug. Op het einde ervan horen
we trouwens weer die dekselse Sami met zijn sauna-gitaar leuke
leads spelen: melodieus, maar niet te lang of te technisch. Het is
trouwens typisch Kreator om steeds het nummer centraal te stellen
en niet te veel met hun kunnen op te scheppen. Zo eenvoudig is het
uiteindelijk niet om woeste thrash metal niet te laten verwateren
door er melodie in te draaien. De nummers die nog niet vermeld
werden zijn allemaal degelijk maar inwisselbaar behalve twee:
‘Destroy What Destroys You’ is de stinker op de schijf: alles is
cliché aan dit nummer en het refreintje ervan is het enige moment
op de plaat dat Mille mij ook op de zenuwen werkt. ‘Corpses of
Liberty’ is een minuut rust vooraleer ze nog een laatste keer
vollebak uithalen. (Wat bedoelt hij trouwens met een ‘lijk van
vrijheid’?)

De thrash golf rolt dus onstuitbaar voort. In 2007 & 2008
hadden we straffe releases van verschillende nieuwe bands en een
paar generatiegenoten van Kreator en nu dus ‘Hordes of Chaos’ om na
de jaarwende u meteen flink bij de kraag te vatten. Het feit dat je
na 25 jaar in dit circus nog steeds overtuigend en fris kunt
klinken, verdient bewondering. Kreator is er niet voor iedereen
maar de liefhebbers van harde metal die intelligent is maar niet
intellectueel, die vaardig is maar niet virtuoos, wel voor hen is
Kreator nog steeds een huis van vertrouwen. En de rest moet er ook
maar eens naar luisteren.

www.kreator-terrorzone.de

www.myspace.com/officialkreator

Kreator speelt op 25 januari in de MOD te Hasselt

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negentien − twaalf =