PUKKELPOP 2008 :: main stage, donderdag 14 augustus

Het belooft een lange en eclectische dag te worden, die eerste dag voor het Pukkelpopse hoofdpodium. We onderschatten nog maar eens de reistijd en de duur van de inkomformaliteiten, dus missen domweg Triggerfinger. Niet dat we zo vroeg op de dag al ontzettend veel behoefte hebben aan een portie stevige rock, hoe goed ook.

The Subways heeft een afgezegde passage twee jaar geleden goed te maken en doet dat door in voortreffelijk Nederlands de weide aan te vuren. Frontman Billy Lunn en bassiste Charlotte Cooper mogen dan geen koppel meer zijn en de heerlijke spanning die tussen hen hing is dan ook verdwenen, toch heeft de groep nog niets aan charme ingeboet sinds debuut Young For Eternity. Een heerlijk punky “Oh Yeah” en “Shake! Shake!” krijgen de massa meteen opgewarmd, met “I Want To Hear What You Got To Say” en “All Or Nothing” bewijst Lunn ook een voortreffelijk songwriter te zijn. En eigenlijk hebben we — op “Mary” na — ook daartussen geen slecht nummer gehoord: Subways worden een blijvertje, gokken we.

Amy MacDonald kent een truukje: maak één hit en bouw alle andere liedjes van je debuutalbum op met dezelfde riff, hetzelfde ritme, dezelfde irritante zeezoogdierenstem en je krijgt herkenningsapplaus bij élk nummer. De nummers die een beetje afweken van “This Is The Life” zijn saaie ballads en naar Schotse folk neigende jodelnummers. Mochten we nu de enigen zijn die verveeld in het gras zitten te peuteren, maar de jonge frontvrouw zelf lijkt zich zichtbaar ook niet te amuseren. Als ze eindelijk “This Is The Life” mag inzetten, zijn wij al te moe om enigszins enthousiast te zijn. Haar genietbare solo-interpretatie van Springsteens “Dancing In The Dark” ten spijt. Hoe noem je iemand die zelfs geen eendagsvlieg is?

En dan wordt het pas echt tijd om andere oorden op te zoeken. Van achter enkele speciale bieren klinkt de potige rock van Danko Jones nog aardig en de man kijkt iets te vervaarlijk om het foute testosteronrock te vinden, dus zijn we 40 minuten lang een behoorlijk stoere vent. Het is eens wat anders, maar echt lang houden we het niet vol.

Recyclage en hergebruik alom op een festival dat op de linkse middenklasse mikt en een beetje groen uit de hoek wil komen. Maar de gerecycleerde nu-metal van Serj Tarkian en de pseudo-Ierse (groen!) kolderpunkfolkmetal van de al tien jaar overjaarse pubers van Dropkick Murphys op de affiche zetten, is wat ons betreft net die ene stap te ver. We banen ons dus in afwachting van Editors op hoogst milieuvriendelijke wijze doorheen bergen eet- en drankafval een weg richting Elders.

Yep, nog maar eens Editors en nog maar eens veel volk voor het podium dat uit Tom Smiths handen eet. Ze spelen nog maar eens een set met de hoogtepunten van hun twee meer dan behoorlijke albums die nog maar eens euforisch worden meegebruld en blijken nog maar eens een grote belofte voor de toekomst. De groep is dan ook steeds beter gerodeerd in deze setlist, waardoor het concert nooit een platte herhalingsoefening werd, maar in tegendeel uitgroeide tot wellicht het beste Editors-concert dat dit jaar in België te zien was

Roisin Murphy was groots en geil op Werchter, zo werd ons achteraf verteld, wat we dan ook graag proefondervindelijk vaststellen voor het hoofdpodium van Pukkelpop. La Murphy blijkt hier niet alleen geil en groots, maar ook lichtjes surreëel, grappig, uitermate dansbaar, gesofisticeerd en beter dan op het beste Moloko-concert dat we ooit zagen. En toch besluit het publiek en masse om de benen stil te houden, wellicht om zo aandachtig mogelijk de kledingwissels, choreografieën, projecties en de inhoud van het doorkijkbloesje te bekijken. We schamen ons een beetje in uw plaats en hebben dan maar een danspasje meer geplaceerd dan we gewoon zijn. Kramp!

Over The Killers blijken de meningen verdeeld. We hoorden ze variëren van ‘bombastische leegte’ tot ‘concert van de eeuw!’, wat wellicht in beide gevallen enige vooringenomenheid vereist. Er valt een eind weg te discussiëren over het feit of The Killers al verdient een headliner te zijn, maar de vraag is vooral of de groep met die beperkte bagage een set van meer dan een uur gevuld krijgt. Helaas. Door een wat onhandig opgebouwde setlist met die pijnlijke Joy Divison-cover (“Shadowplay”) en het zonder Lou Reed nogal doordeweekse “Tranquilize” te ver voorin, verdwijnt al snel de spankracht. Dat de basgitaar sinds de knallende intro van “Somebody Told Me” uit een opgeblazen versterker lijkt te komen, doet het concert ook al niet veel goed.

Wie na dit teleurstellende eerste half uur echter besluit dat het kalf verdronken is en richting elders trekt, mist hoe de groep zich met een glorieus “When We Were Young” meer dan overtuigend herpakt. Zanger en überfrontman Brandon Flowers blijft sleuren en haalt dan toch zijn slag thuis. Met de verstilde Abby Road-versie van “Sam’s Town”, een verbouwd “Smile Like You Mean It” en “Read My Mind” scoort de groep bovendien een heuse hattrick, waarna ze met een uitzinnig “Mr. Brightside” onze kritische zin helemaal aan flarden spelen. Tijdens de bissen staan we dan ook wat verdwaasd naar de negatieve notities over de eerste helft van het concert te kijken.

”Jenny Was A Friend Of Mine” en “This River Is Wild” krijgen intussen rondom ons de handjes nog flink op elkaar. Als klap op de vuurpijl blijkt iedereen het nodig te vinden een idiote zin als ‘I got soul, but I’m not a soldier’ uit traditionele afsluiter “All These Things I’ve Done” mee te brullen als ware het hun wat ongelukkig gekozen levensmotto. Helemaal begrijpen we de euforie rond The Killers dus niet, maar als ze nog een vijftal uitstekende songs op hun derde album weten te zetten, krijgen ze een headliner-slot van 90 minuten moeiteloos gevuld. Vandaag waren ze de eerste 30 minuten dus beter wat gaan voetballen.

Dag een van Pukkelpop 2008 mistte een echte headliner (best wel postmodern, bij nader inzien) en had tout court een moeilijk verteerbaar ratjetoe aan stijlen op het hoofdpodium staan. Niet dat we er niet van genoten hebben, maar kritisch zijn staat nu eenmaal op onze functiekaart.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

13 + 9 =