Eindejaarslijstje 2007 van Jurgen Boel

Even leek het er naar dat we net zomin als Leterme uit deze impasse zouden raken. Een telefoontje naar Van Rompuy, een prospectie van Dehaene en enkele stille wenken van zijn majesteit Albert II waren echter alles wat we nodig hadden. We lieten alle spooknota’s, “nons”, zieke kinderen en kaakslagen achter ons om u opnieuw te verblijden met enkele nutteloze lijstjes die daags na nieuwjaar al gebruikt zullen worden om de vis in te verpakken. En een dikke vis zal het zijn, Bart heeft het zelf gezegd!

  1. Alela Diane :: The Pirate’s Gospel Bij het beluisteren en bespreken vielen we zowaar uit onze rol van cynisch criticus en hadden we bijna uitgeroepen “Menslief, ik zie je graag!”. Heeft u echt nog meer argumenten nodig?
  2. Arbouretum :: Rites Of Uncovering      Doom is terug en hoe! Maar terwijl grootheden als Earth en OM opnieuw lillende lappen metal neersmijten, is het Oldham-oudgediende Neuman die met de prijs gaat lopen dankzij zijn oudengelse folk die een gevecht aangaat met breed uitgesmeerde gitaarpartijen.
  3. Whip :: Blues For Losers      Op zijn vorige platen zweerde de Timesbold-frontman nog bij minimalisme maar nu heeft hij pas echt zijn stem gevonden. Krakende blues voor gebroken zielen. Of zoals hij zelf zingt: “but if you can spare an angel, please do send it down. If you can’t spare one I’ll just dance this devil around."
  4. John Zorn :: Six Litanies For Heliogabalus       Vier jaar wist de Romeinse keizer Heliogabalus het uit te zingen vooraleer zijn garde een einde maakte aan zijn liederlijke leven dat de uitspattingen van Nero en Caligula in de schaduw zette. Zorn trommelde voor de gelegenheid niet alleen zijn makkers Patton, Baron en Dunn op maar schakelde ook de hulp in van Jamie Shaft en Ikue Mori. Een plaat een caesar waardig.
  5. Svarte Greiner :: Knive      Angst. Ongemak. Onrust. Twijfel. Er waren weliswaar meer dan genoeg geniale minimale electro/ ambient / avant garde soundscapes te rapen dit jaar maar deze helft van Deaf Center wist als geen ander de duisternis in een waanzinnig klankentapijt om te zetten.
  6. El-P :: I’ll Sleep When You’re Dead      2007 was een fantastisch jaar voor hiphop maar deze man steekt er met rosse kop en schouders bovenuit. El-P is niet alleen een uitstekende zakenman en labelbaas (Def Jux) maar ook een geniale producer. Het cynische liefdeslied “The Overly Dramatic Truth” is maar een van de vele uitschieters.
  7. PJ Harvey :: White Chalk      Op To Bring You My Love schreeuwde en fluisterde een krankzinnige vrouw over haar obsessies, daarna kabbelde het wat verder aan met wisselend succes. Ditmaal is de furie terug, alleen heeft ze rust gevonden in de kamers en tuinen van een tehuis. Ergens in die ogen sluimert evenwel nog steeds een gloed.
  8. Wu Tang Clan :: 8 Diagrams       Eén clanman is gevallen, de andere acht eren hem veertien jaar na het verzengde debuut Enter The Wu-Tang (36 Chambers) met een plaat die eindelijk nog eens de hoogdagen van deze vloeiende zwaarden oproept.
  9. Simon Finn :: Accidental Life       David Tibet viste deze verloren gewaande troubadour op uit de vergetelheid. Op zijn derde plaat in meer dan dertig jaar klinkt hij nog steeds even bitter en onaards. Simon Finn is een singer-songwriter die zijn cyanide druppelsgewijs toedient, “Twinkle twinkle little star.”
  10. Telephone Jim Jesus :: Anywhere Out Of Everything      Het is geen pure hiphop en het is geen pure electro maar een genetische gemanipuleerde kruising van beiden. Alleen zat hier magie in het spel en geen wetenschap. Telephone Jim Jesus is het buitenbeentje der buitenbeentjes want hij forceert niets.

En omdat we in zo een goede bui zijn, smijten we er ook de vijftien opvolgers achter: 11. Battles :: Mirrorred; 12. Boris with Michio Kurihara :: Rainbow; 13. Wolves In The Throne Room :: Two Hunters; 14. Stars Of The Lid :: …And Their Refinement Of The Decline; 15. Panda Bear :: Person Pitch.

En voor de grootste lijstjesfreaks onder ons ook nog eens de vijf beste optredens van 2007, in iets willekeurigere volgorde: Daniël Higgs op het (K-RAA-K)³-festival; Will Oldham in de AB; Oxbow in de AB-Box; Het Noah Howard Quartetop het Pauze-festival en William Elliot Whitmore in de Vooruit.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

zestien + 7 =