Broken Trail

‘De western is dood, lang leve de western’. Net nu de internationale filmpers klaar staat om de laatste spijkers in de doodskist van het westerngenre te jagen, klinkt er opnieuw enthousiast hoefgetrappel op het witte doek, aangeleverd door niemand minder dan westernlegende Walter Hill.

Het verhaal is gesitueerd in 1898. Prentice Ritter, een bejaarde cowboy, heeft nog één laatste droom. Hij zou graag een ranch kopen en een nieuw bestaan opbouwen. Om dit te doen, gaat hij in op een aanbod om 500 paarden te transporteren van Oregon naar Wyoming. Hiervoor rekruteert hij Tom Harte, zijn neef, van wie hij wat vervreemd is geraakt. Op hun tocht redden ze vijf Chinese meisjes uit de handen van een malafide slavenhandelaar. Ze besluiten om de meisjes mee te nemen naar Oregon. Nu moeten ze niet alleen het hoofd bieden aan de woeste natuur, maar ook een posse, uitgestuurd door de eigenares van de meisjes, zien te ontwijken.

Walter Hill keert met deze western terug naar de roots van de cowboy, namelijk het hoeden van kuddes. Het moet van Dances with Wolves van Kevin Costner geleden zijn dat een grote groep dieren nog een prominente rol heeft gespeeld in een western.

Toen waren het bizons, nu zijn het paarden. Het is ook geen sinecure om een grote groep dieren te regisseren. Je kan ze immers moeilijk vragen om hun beginpositie terug in te nemen als ze buiten beeld lopen. Als je goed kijkt, zie je dat het in één scène zelfs fataal afloopt met een paard. In de bewuste scène zien we het paard struikelen en vertrappeld worden door de rest van de kudde. Naast beelden van de dieren trakteert Hill ons ook regelmatig op panoramische shots van het indrukwekkende landschap, die de mythe van Oude Westen verder tot leven brengen. Een ander sterk punt is de historische context waarin het verhaal zich afspeelt. Scenarist Allan Geoffrion belicht hier een minder bekend aspect van de geschiedenis van het Wilde Westen, namelijk de prostitutiehandel in Chinese meisjes. Het verhaal krijgt hierdoor een socio-culturele dimensie die vaak ontbreekt bij andere westerns.

Communicatieproblemen vormen het hart van de film. In eerste instantie bestaat er een communicatieprobleem tussen de twee hoofdpersonages. Tom Harte begrijpt niet waarom zijn moeder, de zus van Prentice Ritter, haar erfenis aan haar broer heeft nagelaten. Als Ritter Tom voorstelt om de paarden te transporteren, weigert hij misnoegd. In tweede instantie zet dat probleem zich verder tussen de hoofdpersonages en de Chinese meisjes. De angst slaat de arme meisjes immers om het hart. Ze begrijpen amper de taal en weten dus niet of ze het ene kwaad – de slavenhandelaar – niet ingeruild hebben voor een ander. Gaandeweg groeit het vertrouwen, maar de culturele barrière blijft. Wanneer Ritter beslist om de meisjes een nummer te geven ‘omdat hij ze niet uit elkaar kan houden’, weigert één meisje pertinent om het nummer 4 te dragen. Vier is immers een ongeluksgetal in China. Ten slotte is er ook nog een communicatie – probleem wat de liefde betreft. Onderweg pikt Ritter Nola Johns, een misbruikte vrouw, op. Wanneer zij duidelijk laat merken dat ze een boon heeft voor Prentice, weet de bejaarde man amper hoe hij ermee om moet gaan. Nola zegt hierop de gevleugelde woorden ‘dat sommigen bang zijn om te falen, maar dat anderen bang zijn om te winnen’. Tom Harte kan ook moeilijk met zijn gevoelens voor één van de Chinese meisjes overweg.

In de extra’s van de film zegt regisseur Walter Hill dat ‘een western pas een western is als er geen beschaving bestaat en de personages gedwongen worden om hun morele beslissingen zelf te nemen’. Een uitstekende definitie als je het mij vraagt. Omdat er nog geen beschaving is, lijken de personages uit Broken Trail het moeilijk te hebben om ‘beschaafd’ voor hun gevoelens uit te komen. Het is de achilleshiel, maar ook het sterkste punt van zo goed als alle westerns. Broken Trail was de grote winnaar op de Emmy Awards, de televisieprijzen in Amerika, met onder andere bekroningen voor Beste Acteur en Beste Acteur in een Bijrol voor respectievelijk Robert Duvall en Thomas Haden Church. Beiden kijken dan ook tevreden terug op de productie. Robert Duvall beschouwt Broken Trail zelfs als het einde van een losse trilogie waar ook zijn andere westerns Lonesome Dove en Open Range toe behoren.

Het enige minpuntje aan deze film is dat hij enkel als miniserie werd uitgebracht. Hij verdiende zeker een algemene bioscooprelease. Broken Trail is het ultieme medicijn tegen de verzuring in het westerngenre. Hopelijk is het niet de laatste western van Hill. Dat zou pas een teken van verzuring zijn.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × een =