Port-Royal :: Afraid to Dance

Laten we een spelletje spelen, het heet ‘Which one of these is
not like the other’
. Ik geef u: Italië, Genoa, synthesizers,
post-rock. Het spreekt voor zich dat het antwoord uit ‘Het grote
boek der pseudo-journalistieke cliché’s’ komt, maar dat is op zich
niet zo opzienbarend (net als citeren uit onbestaande literatuur).
Uiteraard is dit antwoord correct of incorrect naargelang men de
zaken interpreteert. U kunt het misschien vergelijken met de
verzameling van Franse radiozenders. De muziekzenders zijn ronduit
onuitstaanbaar; playlists die nauwer zitten dan de schoenen van uw
fictionele dochter, hetgeen leidt tot eindeloze herhaling. Zelfs
Q-music kan er nog wat van leren. Anderzijds bezit Frankrijk enkele
cultuurzenders die ze bij de noorderburen nog moeten uitvinden. Tot
daar deze korte, educatieve noot.

Wij gingen het dus hebben over Italiaanse post-rock. Welnu, het zal
een ijverige zoektocht vergen om vijf namen uit het genre te vinden
die de ‘Laars van Europa’ als thuishaven beschouwen. Ze zijn er
uiteraard wel, en vast in grotere getalen dan men hier ooit zou
kunnen denken, maar ze zijn, om welke reden dan ook, in de obscure
hoekjes van de Italiaanse exportmuziek gedrukt. Een band die dat
alles wist te ontlopen, is het Genuese Port-Royal. Dit vijftal
(vier muzikanten en een visueel kunstenaar) maakte reeds indruk in
2005 met ‘Flares’, meteen ook hun debuutplaat. Op ‘Flares’ kon men
vooral uitgesponnen, bombastische post-rock terugvinden, met
gitaren en synthesizers als voornaamste bouwstenen. Verder
herbergde de plaat ook tv-opnamen (voornamelijk van Russische en
Duitse herkomst) en opgenomen telefoongesprekken. Kortom:
Port-Royal zorgde voor typische post-rock vol sfeer en
melancholisch vertier.

Aan die formule is op ‘Afraid to Dance’ in se niet veel veranderd,
al is er wel voor een heuse muzikale ommezwaai gezorgd. Hoewel
openingstrack ‘Bahnhof Zoo’ (een verwijzing naar het boek over
Berlijnse junkies van Christiane F.) nog steeds een grote rol aan
de gitaar verschaft, zal het niet lang duren voor deze zich
tevreden moet stellen met een plaatsje op de achterbank, terwijl de
synthesizers en digitale percussie de wervelende koers bepalen. Ook
de composities zelf zijn over het algemeen volgens hetzelfde
stramien opgebouwd. Daarbij moet u zich vooral één melodie
voorstellen die zich doorheen de track manifesteert, terwijl de
beats en het synthetisch gewauwel enkel maar aanzwellen. Ook
typisch voor Port-Royal zijn de plotse ritmewissels naargelang het
einde van de track nadert.

Hoewel ‘Pauline Bokour’ voor een kort intermezzo zorgt dat
onmiddelijk aan Tim Hecker doet
denken, komt de klassieke Port-Royal daarna meteen de plak zwaaien
met ‘Anya Sehnsucht’. De Italianen halen blijkbaar tonnen plezier
uit het opbouwen van grote hoeveelheden lagen binnen dezelfde
melodieuze structuur. Dit heeft als logisch effect dat hun muziek
vaak erg overweldigend aandoet, maar het lijkt tevens alsof men nu
en dan wat onvoorzichtig is omgesprongen met het toevoegen van
tracks, aangezien ze niet altijd hetzelfde metrum lijken te volgen.
Verder is er buiten de alomtegenwoordige bombast weinig inhoud te
bespeuren, wat op termijn de slagkracht van de muziek aardig gaat
belemmeren.

Toch moet de instrumentale rock van Port-Royal gerespecteerd
worden, al was het maar omdat ze hun eigen formule geweldig
beheersen. Op een track als ‘Deca-Dance’ gooit de band zich zonder
angst in de wereld van de pompueuze IDM, hetgeen de unieke klank
die op ‘Afraid to Dance’ gepresenteerd wordt perfect omvat. U zult
vast elementen van M83 en 65daysofstatic horen,
maar dat neemt niet weg dat die vergelijkingen niet verstikkend
werken. Als u de eindeloze herhalingen kunt verteren, zal
Port-Royal dan ook een aangename verrassing blijken. Doe het
desnoods voor de titels; deze jongens zitten vast in een eigen
wereldje, zo blijkt uit namen als ‘Leitmotivglasnost’ en ‘Attorney
Very Bad (aka The Worst)’. Het hoeft eigenlijk niet te verbazen dat
deze rakkers een zekere populariteit bezitten in landen als Polen
en Rusland, terwijl ze zich hier tevreden moeten stellen met een
jeugdhuis in Westmalle.

http://www.youtube.com/watch?v=L1aFFA3mlCo
http://www.myspace.com/uptheroyals

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

11 − zes =