Red Sparowes + Ef


Cactus@MaZ, Brugge, 30 mei 2007

In het aangename post-rocktweeluik dat Cactus deze lente
presenteert, was het de beurt aan Ef en vooral Red Sparowes om het
feestje van vorige
week
te evenaren. Eigenlijk zouden we moeten zeggen:
“overtreffen”, want kwalitatief gezien staat dit voorprogramma
verder dan Transit en halen de Amerikanen van Red Sparowes het van
de Britten van 65daysofstatic. Op het podium werd de tweekamp
echter gewonnen door 65dos, want waar de Britten over de gehele
lijn overtuigden, deed Red Sparowes dat niet.

Maar eerst het voorprogramma. De nogal metroseksuele Zweden in
onderlijf van Ef werden bij de release van hun
meest recente ‘Give Me Beauty… Or Give Me Death’ in Vlaanderen
grotendeels over het hoofd gezien, maar hebben via internet en
optredens intussen een bescheiden plaats veroverd aan het
post-rockfirmament. Ze begonnen eraan met twee nieuwe nummers die
weinig anders toonden dan dat we van hen kennen: van sfeermomenten
met strijkstok op gitaar, mandoline, cello en zang naar dreunen van
jewelste. En als het kan zo contrastrijk mogelijk. Je kan niet van
deze Zweden beweren dat ze muzikaal geen indruk kunnen maken, denk
maar aan het straffe slotstuk van afsluiter ‘Tomorrow My Friend’.
Toch lijken ze in hun jeugdig enthousiasme te veel hooi op de vork
te willen nemen, waardoor de subplots belangrijker worden dan de
eigenlijke verhaallijn. Dat heeft als nadelig effect dat het
bezwerende karakter dat je van een live post-rockgig mag
verwachten, nauwelijks tot stand komt.

Wie een sterke plaat als Every Red Heart Shines
Toward The Red Sun
aflevert, creëert erg hoge verwachtingen
voor de optredens die erop volgen. Te hoog, zo bleek, want
Red Sparowes was ‘gewoon goed’, maar de
superlatieven lieten ze in LA.

Een en ander heeft er mee te maken dat dit de voorlaatste halte was
van een vermoeiende Europese trektocht. Bij de meeste nummers, en
dan vooral de betere songs van de twee platen, konden de lange
delen net wat zuiverder en overtuigender. Versta ons niet verkeerd:
de psychedelische, door metal beïnvloede geluidsmuur stond er en in
combinatie met de knappe visuals van instortende gebouwen of
Chinese politieke ontmoetingen, was de totaalervaring voor de
toeschouwer behoorlijk straf. Toch kwam je na elke song tot de
vaststelling dat het nóg sterker had gekund.

Met het plotse begin van opener ‘Buildings Began to Stretch Wide
Across the Sky’ zette Red Sparowes onmiddellijk een
bewonderenswaardig staaltje neer. De geluiden die Greg Burns uit
zijn pedal steel kreeg, waren dan wel psychedelisch knap, met zijn
metalen vingerhoed is dat toch geen stoer instrument te noemen. Dit
nummer mocht dan wel eensklaps in werking geschoten zijn, de
overgangen tussen de volgende nummers waren steeds behoorlijk
rommelige, geïmproviseerde delen met elektronica, die de gitaristen
toelieten een snaar te vervangen of hun instrument te stemmen. Met
‘A Message of Avarice Rained Down and Carried Us Away’ als tweede
nummer, laste Red Sparowes een vroeg rustmoment in. De meest
straffe intro van de avond was toch wel het daaropvolgende, erg
sterke ‘Like the Howling Glory of the Darkest Winds’. Jammer genoeg
hield de verwachte topkwaliteit niet het hele nummer aan, zodat een
gedeeltelijk hoogtepunt wellicht een passende omschrijving is. Na
het bekende ‘Alone and Unaware, the Landscape Was Transformed In
Front of Our Eyes’, was het wachten op het slotstuk van bisnummer
‘The Sixth Extinction Crept Up Slowly’ om ons nog eens naar een
andere wereld te blazen.

Was Red Sparowes een onbekende band geweest, waar je zonder
verwachtingen heen trekt, dan hadden we wellicht geen moord en
brand geschreeuwd. Wanneer je naam zo groot is dat een gewoon goed
optreden als een lichte teleurstelling overkomt, dan ben je in
principe goed bezig. Dat de afwerking in Brugge hier en daar
haperde, doet geen afbreuk aan het feit dan een van de meest
indrukwekkende post-rockformaties ter wereld voor ons stond te
spelen. En nu terug naar LA voor nieuw materiaal, jongens!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

9 − vier =