Isis :: ”Het cerebrale in onze muziek spreekt mensen aan”

Als Neurosis god is, dan mag Isis zo langzamerhand de titel van zoon claimen. De band uit Boston/Los Angeles wist haast in zijn eentje een hele groep niet-metalliefhebbers over de streep te trekken door metalgitaren te koppelen aan postrock-elementen en een nieuw en succesvol genre in het leven te roepen: postmetal.

Het begon allemaal nochtans redelijk onschuldig en weinig opvallend. Na de oprichting in 1997 waren de eerste e.p.’s Mosquito Control en Red Sea weliswaar al veelbelovend, maar lieten ook een groep horen die sterk beïnvloed was door bands als (The) Melvins, Neurosis, Earth, Eyehategod,…Maar Isis was minder log dan (The) Melvins en niet zo duister en verpletterend als Neurosis. Het ontbrak de groep alleen nog aan een eigen identiteit.

Met het debuut Celestial en de daarbij horende e.p. SGNL >05 tekende de groep voor het eerst de krijtlijnen uit van wat later als postmetal bekend zou worden. Metal zou vanaf nu niet alleen meer bierdrinkende, langharige idioten aanspreken, maar ook muziekliefhebbers die niet bang waren van een woeste gitaaruithaal of een gegromde kreet. De succesvolle tour door Amerika met Tool, bewijst dat er een duidelijke markt is voor dit soort muziek. Maar wat denkt drummer Aaron Harris er eigenlijk zelf van?

Aaron Harris:"Op een bepaald moment had metal als genre min of meer zijn grenzen bereikt, het kon niet verder uitgebreid worden. Je had wel nog "new metal" maar dat klonk dan weer zo slecht dat mensen gewoon afhaakten op het hele gebeuren. Maar toch merkte je dat er wel degelijk nog steeds dat verlangen naar iets heavy was, alleen mocht het allemaal wat meer doordacht. Het "cerebrale" aspect dat wij in de muziek stoppen, spreekt net die groep mensen aan die een fix for something heavy hebben zonder dat het als een bulldozer over hen heen raast. Dat hebben we ook gemerkt tijdens onze tour met Tool. We hebben daar een hoop nieuwe fans gekregen. De laatste jaren is dit soort muziek steeds populairder geworden."

enola: Doet het je iets om te beseffen dat je mee aan de basis ligt van "postmetal", en zelfs voor andere groepen een niet te onderschatten invloed bent?
Harris:"Het doet ons zeker en vast iets. Zes jaar geleden waren we een van de weinige bands die dit soort muziek maakten, maar we’ve held our ground en we bestaan nog steeds. En misschien hebben we, ook al zijn we dan nog steeds een indie/undergroundgroep, ook wel anderen beïnvloed. Weet je, toen wij de eerste maal keyboards gebruikten in onze muziek, kregen we rare blikken van iedereen en nu is het een vaste waarde geworden voor veel groepen, dat is een kleine overwinning."

enola: Oceanic wordt, niet onterecht, gezien als een klassieker binnen het genre, maar toch braken jullie daarna min of meer met jullie eigen stijl. Was alles gezegd met die plaat?
Harris:"Voor ons was dat een heel belangrijk album, we probeerden op die plaat voor de eerste maal onze gebruikelijke heavy stuff te verzoenen met een meer melodische manier van spelen. Ook de manier van opnemen was vernieuwend. Ongetwijfeld heeft die combinatie van melodie en "zwaarte" een hoop mensen aangenaam verrast en heeft het daardoor het statuut van uniek album gekregen. Ik weet niet of we ooit nog een tweede Oceanic zullen maken. We willen in onze muziek vooral blijven evolueren. Dat hoor je ook op Panopticon en op In The Absence Of Truth, voor mij zijn dat geen breuklijnen maar gewoon logische vervolgen op wat we ervoor brachten."

enola: Jullie albums zijn haast allemaal opgebouwd rond een bepaald concept. Zeker op de laatste twee albums lijkt literatuur en filosofie een belangrijke inspiratie geweest te zijn. Bouwen jullie een plaat op rond één citaat of idee?
Harris:"Voor ons zijn die concepten even belangrijk als het artwork of de muziek zelf. Het vormt samen één geheel. Maar we halen onze ideeën en inspiratie uit velerlei zaken en niet alleen uit boeken of films. Gesprekken met andere mensen, uit tourervaringen,…dat soort dingen leveren evengoed ideeën op. Ik put bijvoorbeeld heel veel inspiratie uit de natuur."
enola: Vergis ik me als ik in In The Absence Of Truth een link zie naar de oorlog in Irak en de oorlog tegen terrorisme?
Aaron Harris:"Elk album zegt iets over de wereld of de situatie in Amerika. Op Panopticon zaten enkele hints naar de oorlog en een "overall"gevoel waar we toen mee kampten. Op dat vlak staat In The Absence Of Truth veel meer open voor eigen interpretaties."

enola: Je zei net al dat het artwork belangrijk is. Geven jullie daarom de lp’s en de cd’s een licht verschillende hoes mee?
Aaron Harris:"Ja. We willen de vinylliefhebbers iets speciaals meegeven. We houden zelf ook enorm veel van vinyl, daar zijn we mee opgegroeid. Op een goede stereo hoor je duidelijk het verschil. Het menselijk gehoor is ingesteld op analoge geluiden."

enola: Naast jullie studioalbums hebben jullie ook al vier live-albums en een dvd met live-materiaal uitgebracht.
Harris:"We hebben doorheen de jaren tonnen live-opnames verzameld. Veel van onze fans zijn zo vriendelijk om ons opnames te bezorgen en via die live-albums willen we hen iets teruggeven. We spelen onze nummers live niet klakkeloos na, dus is elke opname uniek te noemen."
"Op de dvd hebben we niet alleen beelden van live-shows gezet, maar ook enkele clips die we gemaakt hebben en toch nooit getoond worden. Misschien maken we zelfs eens een film."

enola: Naast Isis spelen sommigen onder jullie ook bij MGR en Red Sparowes. Zijn die evenwaardig aan de groep?
Harris:"Isis primeert voor ons allemaal. We proberen zoveel te kijken wat mogelijk is, maar als de agenda’s overlappen dan kiezen we wel voor Isis."
enola: Voor de In The Fishtank-reeks werkten jullie samen met het Schotse Aerogramme. Dat was een samenwerking die ik niet had verwacht. Zie je het in de toekomst verder evolueren?
Harris:"Aerogramme werd gecontacteerd door De Konkurrent met de vraag of ze mee wilden werken aan de reeks. En zij hebben ons toen gevraagd of we geen zin hadden om samen iets uit te werken. De start was wat moeizaam, maar uiteindelijk hebben we samen wel iets moois gemaakt, al denk ik niet dat het een tweede maal zal gebeuren."

enola: Ik heb overigens gehoord dat je een grote fan van België bent?
Aaron Harris: (enthousiast) "Oh ja, ik kan niet wachten tot we daar weer zijn. Ik ben gek op fietsen en van bier. Alleen daarom hou ik al daarvoor van je land. Ik plan om ooit een fietstocht te ondernemen langs al jullie brouwerijen, en om de Parijs-Roubaix-wedstrijd te volgen. Mijn vrienden van Conspiracy Records (Antwerps label en distributeur, jbo) vinden het volgens mij hilarisch maar ik heb daar maar één ding op te zeggen: Tom Boonen!!!!!"

Isis speelt op 31 mei in de AB in Brussel.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

vier + dertien =