Leng Tch’e :: ”De song komt op de eerste plaats”

Tenzij u into kabaal voor gevorderden bent, is de kans klein dat u al van Leng Tch’e hebt gehoord. Toch hebben we hier te maken met een klepper van formaat, die de strijd kan aanbinden met de buitenlandse competitie en onlangs een beest van een vierde plaat uitbracht. Hoog tijd dus voor een gesprek met deze Vlaamse deathgrindtrots. We horen u denken: het kan verkeren op goddeau.

Het “grindcore”-label dat de band nog krijgt opgeplakt is er eentje dat de band vooral met tegenzin lijkt te dragen. Zelfs op hun eerste releases, die het nauwst aansloten bij de blauwdruk die door bands als Napalm Death op de kaart werd gezet, experimenteerden ze al met vorm en inhoud op een manier die de vakjesdenkers aan het duizelen bracht. The Process Of Elimination liet een paar jaar geleden een band aan het werk horen die resoluut zijn ding wilde doen en uitstapjes richting verwante genres wist te incorporeren met een indrukwekkend gemak. Op het nieuwe Marasmus wordt deze lijn verdergezet. “Alles kan, niets moet” lijkt het credo van de groepsleden. Uitzonderlijk veel succes leverde het hun vooralsnog niet op, maar langzamerhand is de naam leng Tch’e aan het uitgroeien tot een kwaliteitslabel, wat hun door veel bands slechts kan benijd worden.

enola: Marasmus verschijnt net als The Process Of Elimination op het gerenommeerde Relapse. Dat het label nog verder wil gaan met jullie is een goed teken. Krijg je als band eigenlijk veel feedback van hen?
Nicolas Malfeyt (bas): “We hebben sowieso een contract voor meerdere albums, dus om het te verbreken moesten ze de vorige plaat al heel slecht gevonden hebben. (lacht) Ze waren zeer verrast door de nieuwe plaat, al denk ik dat niemand verwacht had dat we zo’n evolutie zouden ondergaan. Zelf wisten we dat natuurlijk wel al langer. Nu, we blijven wel een klein visje in een grote vijver vergeleken met de echt grote bands op Relapse, maar bij hen tekenen heeft ons zeker geen windeieren gelegd. Al was het maar om de naambekendheid alleen.”

enola: Het nieuwe album vertoont een verdere verschuiving weg van de “klassieke” grindcore. Is dat een natuurlijke evolutie of spelen persoonlijke voorkeuren en interesses nu een grotere rol?
Malfeyt: “Leng Tch’e heeft nooit echt “klassieke” grindcore gespeeld, er zat al vanop de eerste plaat een stevige hardcore- en rock-’n-roll-invloed in, zoals dat ook het geval was bij onze invloeden toen (Blood Duster, Hemdale, …). De laatste twee jaar is er vooral door de aanwerving van Jan (Hallaert, gp) op gitaar echter wel een drastische stijlverandering opgetreden. We luisteren allemaal naar heel uiteenlopende muziekgenres en we willen ons bijgevolg niet vastpinnen op één stijl. Het is gewoon veel leuker om te spelen wat je zelf graag speelt, zolang het binnen een zeker raamwerk blijft natuurlijk. We gaan niet plots een doomband worden of zo.”

enola: De reacties op het album lijken totnogtoe erg positief, al hoor je hier en daar ook enkele conservatieve reacties die het betreuren dat niet alles kort, bruut en snel is. Hoe zit het bij jullie fanbase? Merk je daar een voorkeur voor de oude sound, of evolueren ze mee?
Malfeyt: “Onder “fanbase” reken ik vooral de mensen die naar onze optredens komen kijken, en daar zijn de reacties in ieder geval zeer positief. De meest vernieuwende nummers zoals “Obsession Defined” of “1-800-APATHY” krijgen nog het meeste respons, dus dat is toch een goed teken. Natuurlijk gaan er altijd mensen zijn die moeten klagen en zeggen dat het vroeger beter was, maar die kunnen nog altijd gezellig de oude platen opleggen en thuis blijven. Ons boeit het niet.”

enola: Marasmus is een album dat barst van de ideeën/creativiteit. Voel je zelf aan hoe ver je daarmee kan gaan? Je kan een album ook zo vol ideeën proppen dat het onbeluisterbaar wordt.
Malfeyt: “Daar heb je zeker gelijk in, en we hebben er ook goed op gelet dat de nummers vooral catchy blijven en geen vat vol riffs worden zoals bij veel “technische” groepen. Ik denk dat we met deze plaat wel onze stijl gevonden hebben. De volgende platen zullen nog brutaler worden en tegelijkertijd nog catchier. Dat is althans de bedoeling.”

enola: Jullie songs zijn doorgaans erg complex en technisch ingewikkeld. Ik kan me moeilijk voorstellen dat die het resultaat zijn van vrijblijvende jams. Kan je wat licht werpen op hoe zo’n song ontstaat en z’n uiteindelijke vorm bereikt?
Malfeyt: “Op deze plaat zijn alle riffs geschreven door Jan en samen met Sven (De Caluwé, drummer, gp) in songformaat gegoten. Jan komt meestal aandraven met een vrijwel afgewerkt nummer, waar enkel hier en daar nog wat aan veranderd wordt op structureel vlak. Vroeger werden de nummers aangevoerd door een steeds veranderende line-up van gitaristen en bassisten, wat mijns inziens de samenhorigheid van de sound niet ten goede kwam. Deze plaat is een veel sterker en volwassener geheel geworden.”

enola: Bestaan er voor een band die op zo’n niveau kan musiceren eigenlijk nog wel helden waar je naar opkijkt zoals je zou gedaan hebben toen je pas muziek begon te spelen?
Malfeyt: (Lacht) Dank je, maar ik kan gemakkelijk honderd muzikanten opnoemen die cirkeltjes rond ons heen spelen. Zelfs binnen onze scene zijn er groepen die de lat qua techniek veel hoger leggen. Maar daar is het ons ook niet om te doen hoor, de song komt nog altijd op de eerste plaats.”

enola: Hoe slaag je erin om in het harde/snelle genre de dingen “fris” en opwindend voor jezelf te houden?
Malfeyt: “Door geen clichématige riffs te spelen. Zoals je merkt, steken we vaak onorthodoxe riffs in bepaalde ritmes waar mensen een ander soort riff zouden verwachten. Er zitten ook veel kleine details in de songstructuur die elke maat iets verschillend maakt van de vorige. Tijdens de eerste luisterbeurt valt het misschien niet op, maar veel arrangementen zijn een pak minder evident dan ze lijken.”

enola: Jullie noemen jullie stijl “razorgrind”. Heb je ook al gehoord van bands die bewust die stijl proberen over te nemen?
Malfeyt: “Niet meteen, en dat was ook niet onze bedoeling. Het was gewoon een slogan die we voor de grap op onze eerste plaat gezet hebben en dat is door de jaren heen uitgegroeid tot een term om ons te omschrijven. Het is niet iets dat we bewust gelanceerd hebben, maar nu is het wel handig, de mensen weten meteen waarover het gaat en het klinkt wel vlot.”

enola: In welke mate zijn teksten belangrijk, en is er eventueel een evolutie sinds het vorige album? Geven jullie (al dan niet) bewust een bepaalde boodschap mee?
Malfeyt: “De boodschap komt niet op de eerste plaats bij ons, maar er zit wel degelijk een sociaalkritische ondertoon in de teksten. We proberen er zeker iets mee te zeggen, maar we zijn geen band met een boodschap.

enola: “1-800 Apathy” kreeg een leuke videoclip. Kan je iets meer vertellen over hoe die er is gekomen?
Malfeyt: “Dank je, we hebben voor dit nummer gekozen omdat een videoclip voor veel mensen de eerste kennismaking is met een band en omdat de song ook het meest catchy nummer op de plaat is. Het begint heel modern, maar halverwege de song barsten de blastbeats los, dus het illustreert mooi waar wij voor staan. De studio — OneOone uit Parijs — kenden we omdat ze ook de laatste clip van Aborted gemaakt hebben. De verhaallijn hebben ze eigenlijk achteraf gefilmd, omdat wij natuurlijk geen dagen aan een stuk in Parijs kunnen rondhangen, en eerlijk gezegd waren we allemaal heel verbaasd over het resultaat. Net echt!”

enola: Jullie zijn een band die zich expliciet profileert als live act. Merk je verschillen tussen een publiek in België of het buitenland?
Malfeyt: “België en Nederland zijn wel min of meer hetzelfde, alleen zijn ze in Nederland uiteraard iets luidruchtiger. Maar voor de rest zijn de mensen er eerder terughoudend als ze een groep niet kennen. Eens ze je geaccepteerd hebben, loopt het wel echt los. In Frankrijk en Duitsland gaan ze wel veel sneller uit hun dak. En in de VS staan ze meteen al te gillen, zelfs als ze je niet kennen.”

enola: Sven zit in Leng Tch’e én Aborted, twee bands met een naam en reputatie. Hoe blijft het voor hem mogelijk om de twee bands te combineren? En hoe pak je het aan met optredens?
Malfeyt: “Alles wordt gewoon lang op voorhand gepland. Aborted doet sowieso meer tournees terwijl wij nog meer weekendshows doen. Als het gebeurt dat beide bands aanbiedingen krijgen op dezelfde dag, proberen we het te combineren door bv. beide bands aan dezelfde promotor aan te bieden. Gelukkig heeft Sven een job die hem wel vrij veel vrijheid gunt. Ik zie het niemand anders doen in ieder geval.”

enola: In de harde sector zijn veel muzikanten merkfetisjisten. Is dat bij jullie ook zo,?
Malfeyt: “Als je merken van muziekmateriaal bedoelt, dan kan daar wel iets inzitten. Muzikanten, en zeker metalmuzikanten, zijn heel erg begaan, op het obsessieve af zelfs, met hun materiaal. Er is altijd wel een beter en duurder merk op de markt dat uitgeprobeerd moet worden. Terwijl het uiteindelijk veel meer draait om je techniek en je songwriting skills. Bij echt grote groepen zie je doorgaans wel dezelfde vaste waarden terugkeren.”

enola: Als je een band in de spotlights zou mogen stellen die dat verdient maar (nog) niet krijgt, welke zou dat dan zijn?
Malfeyt: “De meeste bands die dat verdienen staan ondertussen al in de spotlights of zijn toch goed op weg. Een nieuwe band uit België die ik wel leuk vind, is Serpent Cult, doomrock met ex-leden van Thee Plague Of Gentlemen, met een vrouw op zang. Zeker de moeite om eens te beluisteren!”

enola: In welke mate halen jullie (al dan niet) inspiratie uit andere expressievormen als boeken, film, strips, etc? Zijn er daar ook helden/voorbeelden die belangrijk zijn voor Leng Tch’e?
Malfeyt: “Ik denk dat Sven, die de meeste teksten schrijft, zijn inspiratie vooral haalt uit films en de alledaagse media. Hetzelfde geldt voor Boris (Cornelissen, zanger, gp). Bij onze vorige zanger ging het meer over persoonlijke frustraties, maar dat stadium zijn we nu wel ontgroeid.”

Vlak na dit interview maakte de band op zijn website bekend dat gitarist Geert Devenster uit de band stapte. Tot er een geschikte vervanger gevonden is, gaat Leng Tch’e verder als kwartet.

Guy Peters

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

negen + 9 =