LCD Soundsystem :: 16 maart 2007, AB

"It’s us versus them, over and over again!": LCD Soundsystem introduceert zichzelf en zijn nieuwe plaat, Sound Of Silver, lekker combattief bij het continentale Europese publiek. Maar veel tegenstand hoeven James Murphy en zijn Noord-Amerikaans rapaille vanavond niet te verwachten. Een uitverkochte AB snoept van het nieuwe werk van de groep en gaat helemaal plat voor de oudere feestbeesten.

Onverwachte en onaangekondigde maar opgemerkte opwarmer van dienst is Planning To Rock, het soloproject van de Britse Janine Rostron, die in het bezit is van een erg gegeerde lidkaart van de Berlijnse artistieke immigrantenvereniging. Mevrouw Rostron definieert Planning To Rock op haar website als baanbrekend songwriterschap op ongekend muzikaal terrein, gepresenteerd tijdens een explosieve en verslavende show. De lichte neiging tot zelfverheerlijking in acht genomen, is die omschrijving niet volledig uit de lucht gegrepen. Rostron mengt een zwoele, afgemeten dosis Roisin Murphy met een flinke scheut The Knife (donkere, dwarsliggende elektronica) en een snuifje CocoRosie (geflirt met het hiphopimago en indrukwekkende video’s), en voilà: ’Planning To Rock du chef’. Een verrassend voorgerechtje.

Voor LCD Soundsystem is de Belgische doortocht vanavond een rechtzetting van het gebrek aan indruk dat de groep achterliet op het hoofdpodium van Pukkelpop in 2005. Murphy onderging daar de wet van zijn naamgenoot: een tragisch verhaal van het verkeerde uur, de verkeerde plaats en elk denkbaar instrumentaal falen. Van enige angst voor uitschuivers is in Brussel echter niets te merken. Samen met de zijnen sloft Murphy, de vleesgeworden nonchalance, het podium op om dertien nummers lang duidelijk te maken dankzij wie de term danspostpunkfunk weer te pas en te onpas opduikt in recensies. LCD Soundsystem speelt luider (onze tinnitus dankt u, James), New Yorkser en met meer overtuiging en koebellen dan elk van zijn kopieën en volgelingen.

Na de stevige opener "Us vs. Them" warmt de groep zich op met een cafeïneversie van het verplichte publiekspleziertje "Daft Punk Is Playing At My House". Terwijl Murphy zich doorheen zijn tekst wurmt, staat hij al ongeduldig te trappelen om de Brusselse AB te trakteren op een stevig rondje vers werk. De opgedaagde feestvierders verwelkomen de nieuwe nummers als platgedraaide dansklassiekers. Sound Of Silver is dan ook geen verassende stijlbreuk voor LCD Soundsystem. De plaat klinkt als een uitgepuurde, betere versie van het reeds uitstekende titelloze debuut.

Time To Get Away" funkt nog gezellig weg terwijl radiohit "North American Scum" wordt ontvangen als een muzikaal energiedrankje waarbij zelfs toetseniste en femme fatale Nancy Whang een danspasje moet plegen. LCD Soundsystem slaagt er ook in een nummer als "All My Friends", dat eerst nog rustig voortkabbelt, op te blazen tot een vloedgolf die door de dansende massa kolkt en waarin Murphy alle registers van zijn stem moet opentrekken om niet te verdrinken.

Wanneer prijsbeest "Tribulations" aangedenderd komt, is dat vervelende akkefietje op de Kiewitse weide al lang vergeten: "Everybody makes mistakes, but it feels alright, as long as something’s happening". En in de Ancienne Belgique gebeurt nog heel wat: moshpits tijdens het ruige "Movement", extatisch handengezwaai voor het verslavende "Yeah" en zelfs wiegende aanstekers bij afsluiter "New York, I Love You".

De groep kiest er voor om een uitstekend en energiek (luid!) optreden — verrassend — af te sluiten met het melancholische "Someone Great" (volgens onze recensent de millenniumversie van "Smalltown Boy") en de slepende ballad "New York, I Love You". Murphy zingt, weinig toonvast, het opgefokte Brusselse publiek tot bedaren en sloft dan, nog steeds even nonchalant, het podium af. "It’s just us and them, over and over again !"

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

1 × vier =