Eluveitie :: Spirit

Dat metal een serieuze business is, staat buiten alle twijfel. De
voortdurende ‘Kijk naar mij en ik slaag op uw bakkes’ blik
is dan ook alom bekend. Met dank aan ‘ouderwetse’ eighties thrash
bands zoals de beginnende Metallica, Hallows Eve, Omen, …. In die
tijd was het verboden om je als metalfan te amuseren. Kapotte
broek, leren vest, een stoere blik, armen gekruist met een pint in
de linker of rechter hand, dat was het voorgeschreven non-verbale
gedrag.
Al ettelijke jaren probeert een groot deel van de metalscene iets
aan dat beeld te doen. Zo ontdekte de wereld dat de van metal
houdende medemens ook vriendelijk kan zijn, dat hij ook gewoon gaat
werken en ‘s avonds thuiskomt bij vrouw en kinderen. Tegenwoordig
gaat het nog verder. De metalman wil bewijzen dat hij ook wel van
een potje fuiven houdt. Finntroll heeft deze trend voor een groot
deel in beweging gezet en veel bands volgen hun voorbeeld. Zo ook
Eluveitie.
Deze Zwitsers brachten eind 2004 ‘Vên’ uit, een ep die slechts op
een zwak applaus werd onthaald. “Wel leuk, maar er is nog heel wat
werk aan” klonken de kritieken. Al doende leert men, want met hun
eerste langspeler verkoopt Eluveitie al te ernstige metalheads een
welgemeende stamp in de kloten.

De stijl van de band valt te omschrijven als pagan/folk metal, maar
dan gemengd met melodic death en heel wat keltische invloeden. Deze
Zwitsers noemen zichzelf de vaandeldragers van de New Wave of Folk
Metal, niet erg subtiel verwijzend naar de New Wave of British
Heavy Metal (NWOBHM), die in de jaren tachtig met bands als Iron
Maiden, Holocaust en Wildfire een blauwdruk voor de hedendaagse
metal opleverde.
Wat moet u zich voorstellen bij deze NWOFM? Wel, het geheel klinkt
als een melange van Korpiklaani, Thyrfing, Moonsorrow, In
Extremo en een vleugje Haggard. Genoeg krachtige ingrediënten om
menig metalfan een gevoel van verzadiging te geven, denken we
dan.

Het eerste wat aan ‘Spirit’ opvalt, is de moddervette productie.
Maar ook speltechnisch zijn de bandleden er sinds 2004 sterk op
vooruitgegaan. Het titelnummer, eigenlijk een halve intro, laat
meteen de In Extremo invloeden horen. Doedelzak en strijdliederen
vliegen je om de oren, waarna Eluveitie laat horen uit welke
legering ze echt gemaakt zijn. ‘Ulis Elveti’ is een ultrakrachtig
en oerdegelijk nummer waarop het heerlijk headbangen is. ‘Your
Gaulish War’ kiest voor een hoger tempo en een steeds opnieuw
opduikende fluit in de plaats van een gezongen refrein. Ook in ‘Of
Fire, Wind & Wisdom’ is het aanvankelijk snelheid troef met een
stampede van blastbeats, tot een verschroeiende midtempo passage de
vaart vervangt door ballen. Het muzikale intermezzo ‘Aïdû’ biedt
even een adempauze maar is slechts stilte voor de storm, want ‘The
Song of Life’ is een van de meest levendige nummers die op ‘Spirit’
te vinden zijn. Hier is wel wat black metal te bespeuren, maar
zorgt een subtiel fluitje ook voor wat zachtheid. ‘Tegenakô’ laat
opnieuw de In Extremo en Haggard invloeden horen, maar ook dan
slaagt Eluveitie er moeiteloos in om zijn eigenheid te behouden.
Net zoals op zovele straffe platen, bruskeert ook Eluveiti de
luisteraar met een song die op het eerste gehoor uit de toon valt.
In dit geval ‘Siraxta’, een nummer dat aanvankelijk erg keltisch
aandoet, maar vervolgens toch nog alle registers opentrekt.

Eluveitie is een band die u best in de gaten houdt, want als deze
Zwitsers dit niveau blijven volhouden, zouden ze bands als
Finntroll, nog steeds de onbetwiste grootmeesters van het genre,
wel eens aardig het vuur aan de schenen kunnen leggen. Tot het
zover is, verdient dit schijfje een ereplaats in uw
metalcollectie.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

4 × 4 =