Buscemi :: Retro Nuevo

Reisje rond de wereld. U kent het spelletje ongetwijfeld nog van in uw jeugdjaren. “Ik ga op reis en ik neem mee: …”. Dit zinnetje wordt telkens opnieuw herhaald en aangevuld met de meest triviale zaken die je je maar kan inbeelden. Wie op het einde van de rit de langste combinatie onthoudt, wint het spel.

Wat Dirk Swartenbroekx, alias Buscemi, zoal meeneemt op reis weten we niet. Wat wel vaststaat, is dat hij voor zijn nieuwe plaat de wereld enkele malen heeft doorkruist. Op Retro Nuevo vallen invloeden uit de verschillende continenten te horen. Een heuse openbaring, want tot voor kort was weinig spannende loungemuziek zijn handelsmerk, evenwel met een grote zorg voor de productie. Echt warm kregen we het niet van zijn zuiderse muziekjes. Nu de hoogdagen van de loungeclubs — sushi eten in überhippe ligzetels, met op de achtergrond een sfeervol geluidsbehang — achter ons liggen, blijkt het voor zovelen geen sinecure om net dat ietsje meer te brengen op het gebied van loungemuziek.

Er moest dus uit een ander vaatje getapt worden, en dat heeft Swartenbroekx geweten. Al hielden we in het begin ons hart vast: het openingsnummer is namelijk lounge uit het boekje: wat zeegeluiden en een trompetje overgoten met een halfswingend batucada-ritme. Klaar voor alweer een uurtje gezapig vertier? Of toch niet, want na die valse start volgt "Jazz Jumper" waarop Buscemi een gedurfde weg inslaat; een housebeat, enkele breaks en een verleidelijke vrouwenstem die je vanop de dansvloer allerlei liefs toefluistert.

Vanaf dat moment is het variatie troef. De intro van "Bollywood Swing King" is onvervalste phat & phunky dance waar Mylo, of dichter bij huis Shameboy, een patent op heeft. De fijne vocale samples en de subtiele percussie halen het nummer weg van de grens met de platte dansmuziek. Minder subtiel is "Medusa", waarop Dag Taeldeman van A Brand gitaar speelt en een stukje komt meezingen. Dat laatste had hij beter niet gedaan. Tussen alle exotische stemmen in haalt de Antwerpenaar het vuur en de passie uit het album. Het nummer beoogt een Magnuseffect maar mist daadkracht en efficiëntie.

Die passie keert snel terug op "Brasileiras", waar Swartenbroekx zich in het feestgedruis van het Braziliaanse carnaval mengt. Dezelfde feestvreugde vinden we terug op "Nao Falo Português", met de stem van Fay Lovsky — wij sluiten onze ogen en horen er het speelse zusje van Bebel Gilberto in. Dit nummer zou het goed doen als achtergrondmuziek bij een volgende Nike-commercial, vergezeld van een schaarbeweging van Ronaldinho alhier en een technisch hoogstandje van Christiano Ronaldo aldaar. Net als Basement Jaxx op zijn laatste plaat, haalt Buscemi ook inspiratie in de Balkan. "Sahib Balkan" is een aanstekelijk wijsje dat ongetwijfeld alle Albanezen, Serviërs en Montenegrijnen tegelijk aan het dansen brengt. Faut le faire.

Op zijn vorige plaat had Dirk Swartenbroekx zich wat vastgereden in zijn eigen doolhof. Op de nieuwe vindt hij verschillende uitwegen die mooie toekomstperspectieven bieden. Mocht u de kinderschoenen al ontgroeid zijn, dan biedt Retro Nuevo u nu de kans op een volwassen reisje rond de wereld. Knap en muzikaal spitsvondig vakwerk.

Buscemi geeft in januari en februari enkele dj-sets. Onder meer in De Vooruit – Gent (21 februari) en De Beursschouwburg – Brussel (24 februari). Voor de overige data kan u terecht op zijn website http://www.buscemi.be.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

5 × twee =