Buscemi :: ”De puzzelstukjes vallen in elkaar”

Na drie jaar ’afwezigheid’ is manusje-van-alles Dirk Swartenbroekx terug met een nieuw Buscemi-album. Nog meer dan anders wordt op In Situ een (nieuw) blik aan genres opengetrokken, gaande van afrobeats over jazz naar drum ’n bass, bijgestaan door onder meer Viktor Lazlo en Lady Cath. Hoe divers de sound van Buscemi ook mag zijn, alles wordt weer mooi tot een geheel geweven, want "het past als een puzzel".

enola: Retro Nuevo, je vorige plaat, dateert al van 2006. Eerder dit jaar heb je op Blue Note wel een plaat uitgebracht met eigen werk, maar het werd toch tijd voor een opvolger, niet?
Swartenbroekx: "Het heeft me deze keer drie jaar gekost, maar ik heb ondertussen wel wat gemultitaskt. Zo maakte ik een plaat met Michel Bisceglia voor een Russische stomme film. Maar dat is klassieke muziek en echt voor een beperkt publiek. Dan waren er nog de soundtracks voor De Rodenburgs en voor een paar reclamespots, onder andere die van JBC met Naomi Campbell. Ik heb ook vrij veel gereisd en gedraaid, wat natuurlijk ook veel tijd in beslag neemt. Daarom duurde het een beetje langer, met een tempo van ’slechts’ vier nummers per jaar. Maar ik breng liever platen uit als ik zelf vind dat ze goed zijn dan gewoon aan de lopende band uit te brengen."

enola: In welk opzicht verschilt In Situ van vorig werk?
Swartenbroekx: "In Situ is iets harder, iets ruwer, iets minder gepolijst dan eerder werk. Het is nog wel latin, maar eigenlijk meer een hele waaier van stijlen. Omdat ik nog altijd veel in het nachtleven zit, zijn er natuurlijk ook wel weer nummers die echt gericht zijn op de dansvloer, waarin ik dan die energie wil brengen."
"Buscemi heeft enerzijds een zachte kant, met die rustige sfeervolle muziek en anderzijds die donkerdere, hardere muziek en ik hou van die combinatie. Op In Situ staan met "Dypso Calypso" en "Trepa! Trepa!" ook wel een paar bommetjes à la "Bollywood Swing King" en "Sahib Balkan". Zeker "Trepa! Trepa!" is heel opzwepend, rauw en gemeend en "Dypso Calypso" met Lady Cath wordt ook al veel op de radio gedraaid. Maar ik maak geen platen met het oog op hits, voor mij is het vooral belangrijk dat ik er zelf achter sta. Wat niet wegneemt dat het natuurlijk wel fijn is als je nummers door de radio worden opgepikt, wat op dit moment al goed op gang is gekomen."
"We gaan wel nog even wachten met een tour, die komt er pas in het voorjaar. In de zomer plannen we ook wat grote festivals, maar nu gaan we eerst nog even kijken hoe de plaat loopt en dan zien we wel."

enola: Je zei eens dat je muziek overwegend melancholisch is met een happy ondertoon. Weerspiegelt dat je kijk op het leven?
Swartenbroekx: "Ik ben al vijftien jaar met muziek bezig en de muziek klinkt zoals ik mij op dat moment voel. Met ouder worden, wordt je ook rijker aan ervaring en ga je ook anders reageren op dingen, waardoor In Situ niet klinkt zoals mijn muziek van tien jaar geleden. Het heeft ook te maken met het feit dat ik met alle tijd die ik doorbreng in het nachtleven niet in een alledaags leven zit, maar in een wereld waar mensen overwegend happy zijn. Het is moeilijk te beschrijven, maar het is gewoon muziek die uit me voortvloeit, soms wel en soms niet happy. Deze plaat klinkt iets donkerder dan de vorige, waarom weet ik niet, misschien zit dat in me en komt dat nu naar buiten. In ieder geval ga ik over het algemeen vrij optimistisch door het leven en dat komt dan wel telkens terug in mijn muziek. "
"De reizen die ik maak zitten er ook voor iets tussen, want je pikt heel veel op uit de verschillende culturen waarmee je in aanraking komt. We zijn met Buscemi al in meer dan dertig landen geweest en deze maand gaan we ook tien dagen nar Bangkok. Dit jaar hebben al heel wat gereisd. We zijn voor de vierde keer in Japan geweest en dat is elke keer weer echt ongelofelijk. De mensen, het leven en de mentaliteit daar zijn zo anders dan wij gewoon zijn en alles gaat er aan een supersnelheid. Namibië is ook zo totaal anders. Er zijn daar wel een paar hoofdsteden die Westers lijken, maar tegelijk heb je er ook heel veel plaatsen waar er absoluut niets is. Zo zie je een heel stuk van de wereld en kom je tegelijk ook op plaatsen waar je anders nooit zou terechtkomen. Waarmee ik niet wil zeggen dat we superbekend zijn in het buitenland, maar ze kennen ons er wel. "

enola: Is het ook op die tripjes dat je je vrouwelijke gaststemmen ontmoet? Ik neem aan dat je ze niet zomaar tegen het lijf loopt.
Swartenbroekx: "Absoluut. Viviani godoy, een Braziliaanse, ben ik tegengekomen in Amsterdam toen we daar eens speelden, waarop we eens samen zijn gaan draaien in Moskou. Dat klikt echt, ze komt soms zelfs eens overgevlogen naar hier en dan treden we nog eens samen op. Op In Situ zingt ze mee op "Sigo Meu Caminho", een nummer dat ze had geschreven en graag samen wilde opnemen. Joy Adegoke, een Belgische uit Brussel met Nigeriaanse roots en een superstem, heb ik via EMI leren kennen. Ze zingt ondertussen al twee jaar met ons mee en dat is ook allemaal vanzelf gegaan. Cathérine Kools dan, die actrice uit Wittekerke, is eens aan me voorgesteld op een feestje. Ik wist eerst niet eens dat ze zong, maar we hebben besloten om samen eens iets op te nemen en dat is dan "Dypso Calypso" geworden. "
"Viktor Lazlo ken ik via Michel Bisceglia, die ooit met haar had opgetreden. Dat kwam ook weer perfect uit, want ik was net op zoek naar een Franstalige zangeres voor "Couleurs". Ik heb dat nummer geschreven, naar haar doorgestuurd en zij heeft er dan de zanglijn en de vocalen voor geschreven, waarop we naar haar huis in Zuid-Frankrijk zijn gereden om het nummer op te nemen. Het avontuur daarachter is ook iets wat me altijd zal bijblijven. Ze deed de deur van haar paleis open in haar badpak en heeft het nummer met ons in een klein studiootje in haar living met uizicht op zee opgenomen, nog steeds in haar badpak (lacht). "
"En Lena Kovak uit Belgrado heeft me eens een paar nummers bezorgd via MySpace, wat ik heel mooi gezongen vond en die is dan ook weer naar Brussel afgezakt om "Gusta Mi Magla Padnala", het eerste nummer van het album, op te nemen. Lena is heel speciaal; ze is een orthodoxe, heeft een stem als een klok en zingt normaal alleen in kerken en dat heb ik dan gelinkt aan drum ’n bass. "

enola: Het lijkt wel alsof dat gewoon vanzelf gaat.
Swartenbroekx: "Dat gaat allemaal heel simpel eigenlijk, maar dat komt ook door het net waar je in zit. Je komt mensen tegen en als het klikt wordt er samengewerkt. Er hoeft geen management aan te pas te komen, wat het allemaal veel persoonlijker en rechtstreekser maakt. Je drinkt iets met ze en hup, je neemt samen een nummer op. Dat kan allemaal tegenwoordig, maar het geeft er ook iets speciaals aan, want het zijn allemaal ontmoetingen die je niet verwacht. Het zijn misschien niet allemaal even bekende zangeressen, maar ze hebben wel allemaal heel mooie stemmen. Tof! "
"Die zangeressen op de platen horen ook echt bij Buscemi. Mensen zeggen vaak dat mijn muziek een heel eigen sound heeft en dat je het er meteen uitpikt, en die stemmen maken daar echt deel van uit. Ik werk ook graag met vrouwelijke stemmen, soms ook met mannelijke maar niet zo veel. Ik hoor ook vaak dat mijn muziek een vrouwelijk karakter heeft, maar ik vind dat goed." (lacht)

enola: Wat ook nieuw is aan deze plaat is de gelijknamige wijn die eraan vasthangt. Waarom moest dat?
Swartenbroekx: "Dat is een avontuur waar we zijn ingestapt. Ik had iemand leren kennen die wijn invoert in Chili, die iemand kende die daar wijn maakt en mijn muziek ook kende en die had dan een wijnaanbod voor me dat we zijn gaan testen. Het is een beetje een exclusieve wijn, hij zal bijvoorbeeld niet in de Delhaize in de rekken liggen, maar wel verkrijgbaar zijn via een website. Ik ben heel erg geïnteresseerd in wijn, maar ik vind wijn en muziek ook gewoon goed samen gaan en bij de stijl van Buscemi passen. Het etiket is ook helemaal in de stijl van de albumhoezen: een foto van een vrouw in New York van in de jaren vijftig die ik heb laten bewerken, waardoor het er een beetje uitziet als een designfles. Dat we de wijn samen met de plaat konden lanceren kwam echt perfect uit, want het is een heel fijne manier om hem in de kijker te zetten."

enola: Veel mensen associëren Buscemi eerder met een draaitafel en hebben vaak geen idee waar Buscemi nu eigenlijk echt voor staat. Stoort het je niet dat je heel vaak enkel als DJ wordt gezien?
Swartenbroekx: "De laatste weken hebben we weer vaker sets met muzikanten gedaan, met een blazer en een zangeres bijvoorbeeld en naar Bangkok ga ik met twee man percussie. Voor de festivals en culturele centra, waar de verwachtingen toch hoger liggen, werken we altijd wel meer met een zangeres en muzikanten. In feite maakt het me niet zoveel uit, maar ik leef nu eenmaal van mijn sets als DJ en ik doe dat ook gewoon graag. Het is niet zo dat het een meer voldoening geeft, wel heeft het een soms meer impact dan het ander, maar dat kan de volgende keer net zo goed andersom zijn. "

"Ik merk wel dat er op vele kleinere festivals waar we draaien ons eigen ding niet meer echt kunnen doen, wat we wel proberen, maar als de respons niet goed is begin je feller te draaien hé. Er komt meer en meer partyvolk dat op het einde boenkmuziek wilt, terwijl we vroeger veel meer met wereldgrooves werkten. Dat heb je als alle festivals gaan boomen, ze verliezen hun authenticiteit een beetje en dat is jammer. Ik zou niets liever doen dan ons eigen ding draaien, balkangrooves en afrobeats, maar het is niet altijd makkelijk om een evenwicht te vinden, want je kan toch nooit iedereen tevreden stellen. "

enola: Komt je keuze voor jazz, etnische muziek en balkanbeats voort uit je jeugd?
Swartenbroekx: "Ik weet dat eigenlijk niet. Ik koop al vanaf mijn twaalfde platen en ik ben het blijven doen, en je pikt heel wat op door de reizen die je maakt en al de verschillende mensen die je tegenkomt, waar je dan vervolgens een fijne cocktail van maakt. Je slaat dat allemaal op in je systeem en dat komt er op de een of andere manier terug uit. Je hebt mensen die maar in één genre geïnteresseerd zijn, maar ik hou van heel veel verschillende dingen, van The Beatles tot Buraka Som Sistema. Ik denk ook niet dat er veel artiesten in België zijn die platen maken met zoveel verschillende stijlen als Buscemi. Op In Situ bijvoorbeeld staat jazz, Balkan, Braziliaans, electro, … Het is een beetje van alles en de bedoeling is die stukken te rijmen tot een geheel. In situ betekent iets als ’het past als een puzzel’ en dat wordt daar dan aan gelinkt. "

enola: Denk je dat je met Buscemi ooit een compleet andere richting zal inslaan?
Swartenbroekx: "Ik kan nu eigenlijk alles doen hé. We hebben al jazz gedaan en soundtracks, en een half jaar geleden heb ik met Guy Swinnen de single "3 O’ Clock At The Wonga Bonga" opgenomen. Hij op stem en gitaar en ik heb er dan beats rond gemaakt. Maar ik heb nu het idee in mijn hoofd om ooit nog eens iets te doen met klassieke muziek en een echt orkest."

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Schrijf uw reactie
Vul hier uw naam in

16 − 10 =